Ονομάζεται Φρεντερίκ Γκρουν, γεννήθηκε στη Λιέγη και μεγάλωσε στις Βρυξέλλες.
Στο διαδικτυακό του κανάλι το οποίο έχει ονομάσει «Ο Φιλέλληνας», μας εξηγεί πώς έμαθε ελληνικά μόνος του, απαντά σε διάφορα σχόλια και σε ερωτήσεις -κυρίως από την Ελλάδα-, ενώ αναρτά σχετικά βίντεο.
Εχει αποσπάσει έως σήμερα άπειρα επαινετικά σχόλια από Ελληνες -ορισμένα ίσως δηκτικά και ειρωνικά- με αφορμή την ικανότητά του να μιλά με τέτοια επιτυχία, και σε ηλικία μόλις 23 χρονών, μια γλώσσα που δεν θεωρείται από τις πλέον διαδεδομένες και τις ευκολότερες. Εκτός των ελληνικών, γνωρίζει άλλες τέσσερις γλώσσες (γαλλικά, φλαμανδικά, αγγλικά και ιταλικά). Μέσα σε πέντε μήνες είχε μάθει όλους τους βασικούς κανόνες της γραμματικής, ενώ απαιτήθηκαν δύο χρόνια ώστε να φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο χρήσης της ελληνικής.
«Δεν καταλαβαίνω αυτούς τους Ελληνες που δηλώνουν ότι θέλουν να ξεχάσουν τη γλώσσα τους ή δεν την εκτιμούν καθόλου, μόνο και μόνο επειδή πιστεύουν ότι δεν τους είναι χρήσιμη. Το γεγονός ότι μιλάω ελληνικά είναι για μένα μια σπουδαία ευκαιρία να έρθω σε επαφή με μια θαυμάσια κουλτούρα, που είναι μια ατελείωτη πηγή χαράς!» είχε δηλώσει στο σχετικό βίντεο που είχε αναρτήσει στο διαδίκτυο.
Η πρώτη γνωριμία του με την Ελλάδα ήταν στην ηλικία των 16 χρόνων στο σχολείο, όταν είχε λάβει μέρος σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών (με την ονομασία «Comenius») και έμεινε περίπου 10 ημέρες στην Αθήνα.
Κομβικό ρόλο για την εκμάθηση της γλώσσας διαδραμάτισε και η γνωριμία του με μια Ελληνίδα φοιτήτρια, η οποία ωστόσο δεν μετουσιώθηκε σε κάτι σοβαρό. Οταν όμως γύρισε στο Βέλγιο, συνειδητοποίησε ότι είχε πολύ έντονη την επιθυμία να μάθει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και με ακρίβεια να μιλά ελληνικά. Κάθε ημέρα για περίπου πέντε μήνες έκανε από ένα μάθημα, χρησιμοποιώντας CD εκμάθησης. Συνέχισε μιλώντας με φίλους στο διαδίκτυο, διαβάζοντας βιβλία και παρακολουθώντας τηλεοπτικές εκπομπές.
Σε κάθε δημόσια αναφορά του δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του για την Ελλάδα και πόσο αυτή του προσφέρει ένα σημαντικό κίνητρο στις δραστηριότητές του: «Εχω σκεφτεί να κάνω μία σειρά βίντεο που θα έδειχνε ότι οι Ελληνες βρίσκονται παντού, θα πήγαινα σε διάφορες χώρες και πόλεις όπου θα μιλούσα μαζί τους και θα έδειχνα ότι υπάρχουν πάρα πολλές ελληνικές κοινότητες. Αλλά όλο αυτό είναι απλώς μια ιδέα, είναι σε πειραματικό στάδιο. Θα το σκεφτώ…».
Οι εμπνεύσεις του όμως δεν περιορίζονται σε αυτή την πρωτοβουλία, καθώς και άλλες σκέψεις περνούν από το μυαλό του: «Εχω γράψει και μια δική μου σχετική πρόταση στα ελληνικά που με εκφράζει: “Οι γλώσσες είναι μεγάλα παράθυρα για θαυμάσια τοπία και μικρές πόρτες μέσα στον εαυτό μας για την αγάπη των ανθρώπων”. Αλλά δεν ξέρω αν είναι σε σωστά ελληνικά!»
Δεν κρύβει ο Φρεντερίκ τον θαυμασμό του προς την Ελλάδα και για άλλο ένα γεγονός: Είναι πολύ πιο εύκολο -κατά τη γνώμη του- να έχεις φίλους στην Ελλάδα παρά στο Βέλγιο, αφού, ως λαός, οι Ελληνες είναι πιο εξωστρεφείς άνθρωποι! Ανεξαρτήτως εάν θα γίνει ένας σπουδαίος γλωσσολόγος ή όχι, σύμφωνα με την επιθυμία του, είναι βέβαιο ότι ο Φρεντερίκ θα μπορούσε να γίνει ένας άξιος πρεσβευτής διεθνώς του ελληνικού πνεύματος!
Στην ερώτηση ποια πράγματα του αρέσουν περισσότερο στους Ελληνες δεν διστάζει να απαντήσει τα εξής: «Αυτό που μου αρέσει είναι ότι γενικά είστε πολύ περήφανοι για το γεγονός πως είστε Ελληνες, είστε δηλαδή πιο ενωμένοι. Τουλάχιστον έτσι νομίζω. Εδώ, στο Βέλγιο, δεν είμαστε έτσι, δεν είμαστε υπερήφανοι για τη χώρα μας όπως εσείς! Επίσης, και οι παραδόσεις είναι πολύ πιο δυνατές, ας πούμε η ελληνική μουσική είναι ακόμα πολύ αυθεντική. Μου αρέσουν πολύ ο Μίκης Θεοδωράκης, η Φαραντούρη και ο Γιάννης Κότσιρας!»
Υπάρχουν όμως και κάποια πράγματα που θα τον ενοχλούσαν αρκετά στην περίπτωση που θα αποφάσιζε να ζήσει μόνιμα στην Ελλάδα. «Το σύστημα των φροντιστηρίων και, γενικά, η εκπαίδευση στην Ελλάδα μού φαίνεται πολύ κακή» αναφέρει και προσθέτει: «Για μένα δεν βγάζει νόημα! Ας πούμε, όταν τελειώνετε τις Πανελλήνιες, δεν είστε σίγουροι ότι θα μπορέσετε να σπουδάσετε αυτό που θέλετε…»
