Δεν τιμά καθόλου τη συνεργασία Ελλάδας – ΗΠΑ και την εικόνα της αμερικανικής πρεσβείας, υπό την ηγεσία του Τζορτζ Τσούνη, το ύφος (ή, στην καθομιλουμένη, το «στιλάκι») που υιοθέτησαν δύο κυρίες στελέχη της, όταν προ ημερών επισκέφθηκαν το υπουργείο Εξωτερικών.
Οι κυρίες -ας πούμε μόνο τα μικρά τους ονόματα- Αν (έμπειρο στέλεχος) και Κόρτνεϊ (ικανή και ανερχόμενη) εξέπληξαν τους συνομιλητές τους με το επικριτικό και αλαζονικό ύφος και τους αβάσιμους ισχυρισμούς τους, που αργότερα έγιναν αφορμή πολλών ψιθύρων στους διαδρόμους του υπουργείου. Λίγο-πολύ, οι δύο κυρίες δεν έκριναν άξιους συμμαχικής εμπιστοσύνης, γενικά, τους Ελληνες διπλωμάτες, κατηγορώντας τους για διαρροές στα μέσα ενημέρωσης – ειδικά για την αποκάλυψη του θέματος της άρσης της αμερικανικής στήριξης προς το σχέδιο του αγωγού EastMed στις αρχές του έτους.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, το ζήτημα που έθεσαν είναι «περί όνου σκιάς». Γιατί, αλήθεια -αναρωτιέται κανείς-, η απόφαση για τον EastMed ήταν απόρρητη και δεν θα ανακοινωνόταν; Ηταν κάτι που θα έμενε μυστικό από τις πολυεθνικές ενεργειακές και κατασκευαστικές εταιρίες, τις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις, τους επιστήμονες του κλάδου και την κοινή γνώμη; Ή μήπως δεν ήταν πασίγνωστες, δημοσίως και επί σειράν πολλών ετών οι ημιεπίσημες (ίσως και βάσιμες) αμερικανικές επιφυλάξεις έναντι του έργου, λόγω κόστους και τεχνικών δυσκολιών;
Μήπως δεν γνωρίζουν ότι η επαίσχυντη επιστολή της τουρκικής καταγωγής Ντουράκογλου, στελέχους του State department για τον East Med ήρθε στη δημοσιότητα έπειτα από την παρέμβαση των κορυφαίων Ελληνοαμερικανών πολιτικών Γκας Μπιλιράκη και Νικόλ Μαλλιωτάκη;
Σίγουρα το γνωρίζουν αφού η συγκεκριμένη παρέμβαση έγινε τεράστιο θέμα στην αμερικανική Βουλή των αντιπροσώπων. Απλώς οι συγκεκριμένες κυρίες ήθελαν να συκοφαντήσουν την Ελλάδα.
Και, το κυριότερο, με ποια στοιχεία, ποια εξουσία και ποιο δικαίωμα οι δύο κυρίες κατηγορούν Ελληνες υπηρεσιακούς παράγοντες και αρνούνται, επί της ουσίας, την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα; Δεν έχουν ανοίξει ποτέ κανένα φύλλο της «Wall Street Journal», της «Washington Post» και των «New York Times», όπου έγκυροι δημοσιογράφοι περιγράφουν και, συχνότατα, προαναγγέλλουν σημαντικές επιλογές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ; Επιτρέπεται η ελευθεροτυπία στις ΗΠΑ, αλλά όχι πια στην Ελλάδα;
Αν κάποιος άκουγε για το περιστατικό, χωρίς να γνωρίζει την εθνικότητα των δύο κυριών, ίσως πίστευε ότι ανήκουν στη διπλωματική υπηρεσία του Ιράν. Φέρουσες, υπερηφάνως, τη μαντίλα και έτοιμες να συγκροτήσουν έκτακτο στρατοδικείο ή μόνιμη επιτροπή λογοκρισίας…
