Ο Έβρος «σβήνει» κάθε χρόνο που περνάει, αφού οι νέοι φεύγουν για να βρουν αλλού -και κυρίως στο εξωτερικό- την τύχη τους, ενώ όλος ο νομός, με βάση τα επίσημα στοιχεία, χάνει πληθυσμό.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Αρχή, οι θάνατοι στον Εβρο ήταν υπερδιπλάσιοι των γεννήσεων κατά το 2021, ενώ την προηγούμενη χρονιά από μητέρες που διαμένουν μόνιμα στην περιοχή ήρθαν στον κόσμο 987 βρέφη και οι θάνατοι μόνιμων κατοίκων ανήλθαν σε 2.200. Τα στοιχεία προκύπτουν από τα ληξιαρχεία των δήμων και δείχνουν ότι σε κάποια χρόνια θα μείνουν μόνο γεροντάκια στο πιο σημαντικό σημείο της Ελλάδας, που βρίσκεται δίπλα στην Τουρκία.
Διπλάσιοι των γεννήσεων ήταν οι θάνατοι σε επίπεδο Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, στις περιφερειακές ενότητες της οποίας γεννήθηκαν συνολικά 4.350 παιδιά και έφυγαν από τη ζωή 8.676 άτομα. Να σημειωθεί ότι σε επίπεδο Περιφέρειας ο Εβρος είναι ο νομός με την υψηλότερη αρνητική διαφορά μεταξύ των γεννήσεων και των θανάτων (1.213 περισσότεροι οι θάνατοι από τις γεννήσεις), με την Καβάλα να ακολουθεί (962 γεννήσεις, 2.149 θάνατοι).
Στην 3η θέση είναι η Δράμα (629 γεννήσεις, 1.502 θάνατοι), στην 4η θέση η Ροδόπη (738 γεννήσεις, 1.448 θάνατοι) και με το χαμηλότερο αρνητικό ισοζύγιο είναι η Ξάνθη (1.034 γεννήσεις, 1.377 θάνατοι). Σε όλη τη χώρα, τέλος, οι γεννήσεις το 2021 ήταν 85.346 και οι θάνατοι 143.919.
Βραδυφλεγής βόμβα το Δημογραφικό
Τα στοιχεία αυτά της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για το Δημογραφικό αποδεικνύουν ότι αποτελεί τη βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα ότι η χώρα μας ακολουθεί, με μαθηματική ακρίβεια, μια μειούμενη πορεία με έντονα στοιχεία γήρανσης.
Η περιφέρεια ερημώνει, στα χωριά μένουν πλέον σχεδόν μόνο ηλικιωμένοι και αυτή η αποκαρδιωτική εικόνα κυριαρχεί στα χωριά του Εβρου, γεγονός που αποτελεί σοβαρό εθνικό θέμα, αν αναλογιστεί κανείς ότι κάποια απ’ αυτά βρίσκονται στα σύνορα με δύο ξένες χώρες (Τουρκία και Βουλγαρία). Είναι εμφανές ότι η Ελλάδα χάνει κάθε χρόνο και μεγαλύτερο μέρος του παραγωγικού της πληθυσμού, νέους ανθρώπους και μορφωμένους. Αν δεν υπάρξει μια σειρά από «χειρουργικές» παρεμβάσεις, σύντομα η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη, με τεράστιο εθνικό κόστος.
Οι κάτοικοι, μάλιστα, αναρωτιούνται: «Γιατί μας αφήνουν στο έλεος των διακινητών; Γιατί δεν προστατεύουν τον Εβρο; Μήπως θέλουν να μπουν οι λαθρομετανάστες πιο εύκολα στην πατρίδα μας;» Ποιος μπορεί να απαντήσει, άραγε…
