Τις δραματικές στιγμές που βίωσαν μετά την φονική σύγκρουση στα Τέμπη, περιγράφουν οι επιβάτες που κατάφεραν να επιβιώσουν, προκαλώντας ανατριχίλα.
Η 25χρονη Ευγενία επέβαινε στο μοιραίο τρένο και καθόταν στο βαγόνι με τον αριθμό 3. «Ήμουν στο τρίτο βαγόνι, καθόμουν δίπλα στον Μιχάλη. Στην αρχή ένιωσα ένα απότομο φρενάρισμα, μετά ακολούθησε ένας δυνατός θόρυβος και μέσα σε δευτερόλεπτα έσπασαν τα τζάμια, τα πλαστικά κι όλα πετάχτηκαν στα πρόσωπά μας» είπε και συνέχισε:
«Είχα πολλά συντρίμμια μέσα στο στόμα μου, θυμάμαι ότι δάγκωνα γυαλιά από το τζάμι και τα χέρια μου είχαν γεμίσει αίματα που μετά κατάλαβα ότι δεν ήταν δικά μου. Η θερμοκρασία που είχε αναπτυχθεί από την σύγκρουση ήταν τόσο μεγάλη που ακόμα και στις μικρές γρατζουνιές το αίμα έτρεχε ποτάμι».
Στην συνέχεια, η Ευγενία περιέγραψε την στιγμή που ο συνεπιβάτης της έσωσε την ίδια, αλλά και άλλους ανθρώπους από το βαγόνι τους.
«Ο Μιχάλης θυμάμαι ήταν πολύ ψύχραιμος. Αμέσως σηκώθηκε και ρώτησε τους άλλους κι εμένα αν είμαι καλά. Μία κοπέλα είχε φύγει όλη εκτός βαγονιού και το αγόρι της την κράταγε και φώναζε ”Ιφιγένεια”. Μία γυναίκα φώναζε ”το μωρό μου, το μωρό μου”. Είπα στον Μιχάλη ότι φοβάμαι να πατήσω οπουδήποτε και τότε μου είπε ”πάτα πάνω μου για να βγεις”. Το παιδί με πήρε κυριολεκτικά αγκαλιά καθώς έχανα την ισορροπία πηδώντας από το παράθυρο» εξήγησε και συμπλήρωσε:
«Μόλις πάτησα στην άσφαλτο ηρέμησα. Εκεί επιτέλους είχε φώτα, είδα πως όλοι ήταν μέσα στα αίματα. Εκεί ξαναβρήκα τον Μιχάλη. Τον ρώτησα πώς τον λένε και στον ευχαρίστησα. Ευτυχώς ήμασταν και οι δύο καλά. Μετά μίλαγα συνέχεια με τους δικούς μου να δούμε τι θα κάνω. Μας μετέφεραν στο νοσοκομείο στην Θεσσαλονίκη. Δεν ξαναείδα τον Μιχάλη μέσα στον χαμό. Θα ήθελα να ευχαριστήσω και πάλι τον Μιχάλη».
Τη δική του μαρτυρία για όσα έζησε το βράδυ της Τρίτης 28 Φεβρουαρίου περιέγραψε ο φοιτητής στο ΑΠΘ, Άγγελος Φανουράκης.
Όπως είπε, καθόταν στο τέταρτο βαγόνι του τρένου όταν σημειώθηκε η φονική σύγκρουση ενώ δίπλα του βρίσκονταν δύο κοπέλες. «Χτυπούσαμε αριστερά-δεξιά στο βαγόνι το οποίο αναποδογύρισε. Ξαφνικά σκοτείνιασαν όλα. Τα κορίτσια είχαν κινητό, ανάψαμε φακό και ψάχναμε διέξοδο διαφυγής» ξεκίνησε τη συγκλονιστική περιγραφή του για τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη και συμπλήρωσε:
«Βγήκαμε από ένα σπασμένο παράθυρο ένας-ένας. Νιώθω ευγνωμοσύνη που ζω. Να μην γίνει πουθενά στον κόσμο τέτοιο δυστύχημα».
Μάλιστα, από την σφοδρότητα της σύγκρουσης τραυματίστηκε στη μέση του προσπαθώντας να βγει από το βαγόνι. Κληθείς να σχολιάσει και τους διαλόγους του σταθμάρχη και με συναδέλφους του, τους χαρακτήρισε «αστείους». Μεταφέροντας, δε, την χαοτική κατάσταση που επικράτησε μετά τη φονική σύγκρουση ανέφερε ότι τον «”κηδεμόνα” που έχει τοποθετηθεί στο σώμα μου για τον τραυματισμό της μέσης του τον πλήρωσα με δικά μου έξοδα» καθώς δεν τον διέθετε το νοσοκομείο.
