Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω μέχρι πότε θα έχουμε μέσα μας την «εθνική κατάθλιψη» που κυρίευσε τον τόπο. Δικαίως έχει κυριεύσει τους σκεπτόμενους πολίτες αυτής της χώρας. Οταν φεύγουν με τόσο άδικο τρόπο τόσοι νέοι άνθρωποι, αρχίζεις και τα βάζεις με όλους.
- Από την εφημερίδα Ορθόδοξη ΑΛΗΘΕΙΑ
Αν είσαι γονιός, τα βάζεις και με τον Θεό για την επίγεια πληγή που επέτρεψε να υποστείς, χάνοντας το παιδί σου. Εχει συμβεί πολλές φορές. Αλλοι στρέφονται στην πίστη τους και άλλοι αποστρέφονται από αυτή. Αλλά είναι θέματα προσωπικά αυτά. Θα σταθώ στα γενικά.
Μαζί με την εθνική κατάθλιψη για την τραγωδία των Τεμπών το γενικό αίσθημα που έχει κυριεύσει τους φυσιολογικούς, επαναλαμβάνω, Έλληνες είναι η απογοήτευση. Για τους πολιτικούς μας. Τα αυτοφασκελώματα για τους περισσότερους απ’ όσους ψηφίζαμε δεκαετίες τώρα δίνουν και παίρνουν. Τα εθνικά αφηγήματα των επιτυχιών αυτού του τόπου μέσα σε ένα βράδυ καταρρέουν. Είτε λέγεται βραδιά στο Μάτι είτε στα Τέμπη. Και εκεί είναι που ο πολύς ο κόσμος στρέφεται στην πίστη του, στην Εκκλησία.
Σωστή αντίδραση
Η Εκκλησία σε αυτή την τραγωδία επέδειξε σωστά αντανακλαστικά. Την Κυριακή της Ορθοδοξίας ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πήρε την πρωτοβουλία και πρότεινε στην Κατερίνα Σακελλαροπούλου να ακυρώσουν το ετήσιο γεύμα που παραθέτει η Πρόεδρος προς τιμήν του Αρχιεπισκόπου και των μελών της Συνόδου. Εξαιρετική η πρωτοβουλία της Ιεράς Συνόδου να καλέσει σε πανελλήνια προσευχή για την ανάπαυση των ψυχών των θυμάτων. Καλή και η δήλωση του Ιερωνύμου για τη Μεγάλη Παρασκευή, που περνά νωρίτερα η Ελλάδα.
Πολύ θετική η αντίδραση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και η ευαίσθητη προσέγγιση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου για το ίδιο θέμα. Ο κόσμος ψάχνει να πιαστεί από κάπου. Αυτή τη φορά η Εκκλησία έπιασε τον παλμό της κοινής γνώμης. Γιατί έτσι πρέπει να δρα η Εκκλησία. Ευεργετικά στην ψυχή του λαού.
Καλές οι «ιερές μπίζνες» και τα έργα τα κοινωνικά. Η Εκκλησία είναι εδώ για να θεραπεύει τις πληγωμένες ψυχές, τους απογοητευμένους. Οχι μόνο στις τραγωδίες, αλλά και σε κάθε ευκαιρία. Γιατί διαφορετικά ο -υψηλά ιστάμενος- κλήρος κινδυνεύει να μπει στο ίδιο ράφι με τους πολιτικούς. Αυτό της απαξίωσης.
Νέο υλικό
Ο τόπος χρειάζεται νέο υλικό. Οχι μόνο πολιτικών. Δικαστών, δημοσιογράφων, επαγγελματιών. Αναγέννηση σε όλους τους τομείς. Οι νέοι θέλουν έμπνευση για να φτιάξουν μια χώρα σωστή. Αυτή που τόσο διαφημίζουν οι πολιτικοί, μα στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.
Η Εκκλησία, αν θέλει να συμβάλει θετικά σε αυτόν τον τόπο, πρέπει να πάει κόντρα στο κατεστημένο. Αυτό το κατεστημένο που μας έφερε όλες αυτές τις δεκαετίες σε αυτή τη θέση. Να θρηνούμε τα νιάτα του τόπου που χάνουν τη ζωή τους για το τίποτα και να βλέπουμε το μέλλον των νέων πιο ζοφερό από ποτέ.
