Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Τις προηγούμενες ημέρες είχα ελπίσει ότι τα συστημικά ΜΜΕ είχαν κατανοήσει το πόσο γελοία και πόσο ντροπιαστική, αλλά κυρίως κατώτερη των νοητικών ικανοτήτων όλων ημών των Ελλήνων. είναι αυτή η κατασκευή εγκληματιών, αλλά δυστυχώς συνεχίζεται. Αναφέρομαι φυσικά στην επίμονη προσπάθεια επιβολής του σταθμάρχη Βασίλη (όσο απαράδεκτος και αν εμφανίζεται από πλήθος απόψεων) ως κυρίου δήθεν ενόχου για το σιδηροδρομικό έγκλημα των Τεμπών, καθώς και στην ξέφρενη αναζήτηση πρόσθετων, στο πέριξ αυτού υπηρεσιακό περιβάλλον. Επιπόλαιοι, ανεύθυνοι, ανοργάνωτοι, ακατάλληλοι και να δεχτώ και πολλά ακόμη παρόμοια αρνητικά τους χαρακτηριστικά. Υπέπεσαν σε πταίσματα, και βεβαίως να τιμωρηθούν “για τις ευθύνες που τους αναλογούν”.
Αλλά, εγκληματίες, όχι, δεν είναι. Διότι, πως να το κάνουμε; Δεν είναι οι αυτοί, που υπέγραψαν τα Μνημόνια, και στέρησαν την οικονομική ανάσα στην πατρίδα μας. Δεν είναι αυτοί, που άκριτα υποστήριξαν, ως πανάκεια, το ξεπούλημα των πιο βασικών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, εκθειάζοντας παράλληλα και τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις. Δεν είναι αυτοί, που παρότι δόθηκαν χρήματα, από την ΕΕ, εδώ και χρόνια, για βελτίωση της υποδομής των σιδηροδρόμων, αυτά τελικά ακολούθησαν άγνωστη διαδρομή. Διότι, δεν είναι αυτοί, που προέβησαν σε ανεξέλεγκτες απολύσεις προσωπικού, από βασικά πόστα των σιδηροδρόμων, και επικράτησε έτσι το χάος παντού, όπως ανάμεσα και σε άλλα, σε τούνελ χωρίς φανάρια και χωρίς διεξόδους ασφαλείας, αλλά και σε περίθαλψη τρωκτικών που συντηρούνται με καλώδια.
Δεν είναι αυτοί, που άφησαν αφύλακτα και συνεπώς έρμαια επίδοξων κλεφτών, όλα τα χάλκινα εξαρτήματα που περιλαμβάνονται στις σιδηροδρομικές υποδομές. Δεν είναι αυτοί, που έκαναν για ακόμη μια φορά την Ελλάδα δακτυλοδεικτούμενη αρνητικών επιδόσεων, με την κυκλοφορία της είδησης πως είμαστε η μοναδική ίσως χώρα στην υφήλιο, όπου οι σιδηρόδρομοι καθοδηγούνται με .χειρωνακτικό σύστημα. Και δεν είναι αυτοί, και ο καθένας ξεχωριστά, που από μόνοι τους κατέλαβαν υπεύθυνα πόστα, με μηδενικά προσόντα και ουσιαστικά χωρίς εκπαίδευση.
Το έγκλημα των Τεμπών, που ήταν δυστυχώς προδιαγεγραμμένο, συνέπεσε με παραμονές εκλογών. Η σύμπτωση αυτή κάνει κακό στις προσπάθειες εξασφάλισης “καρέκλας”. Όμως, η διαπίστωση αυτή, δεν δικαιολογεί την οργανωμένη εκστρατεία αναζήτησης και προβολής ενόχων, εκεί που δεν υπάρχουν, αλλά και επιπλέον, απενεργοποιούν την πολύ ορθή δήλωση του κ. Πρωθυπουργού περί “ανάληψης ευθύνης στο μέτρο που αναλογεί στον καθένα”.
Τελικά, αρνούμαι να πιστέψω ότι υπάρχουν ακόμη Έλληνες, που είναι έρμαια πολιτικών κομμάτων σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αδυνατούν να ξεχωρίσουν και να αξιολογήσουν τα συμβάντα από τις σκοπιμότητες.
Και όσο για τις επιπτώσεις του εγκλήματος των Τεμπών στις προσεχείς εκλογές, ίδωμεν.
