Με την αγωνία ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας «εξαφανίζεται» σταδιακά ζει όλη η χώρα, καθώς φαίνεται πως είμαστε μπροστά στον κίνδυνο έως το 2040 να είναι μειωμένος κατά ένα εκατομμύριο.
Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι οι ηλικίες κάτω των 15 ετών, αλλά και από 15 έως και 64 ετών προοδευτικά θα μειώνονται, με αποτέλεσμα να αλλάξει ριζικά η ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού της χώρας.
Οι Έλληνες άνω των 65 θα αποτελούν την πλειονότητα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα ασφαλιστικά ταμεία, την Υγεία, την Παιδεία και το μέλλον της Ελλάδας.
Σχολιάζοντας τα νέα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ- ΜΠΕ, ο καθηγητής Δημογραφίας του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Βύρων Κοτζαμάνης, εξήγησε: «Σήμερα, το 21% των Ελλήνων είναι άνω των 65 ετών. Σε μια εικοσαετία ένας στους τρεις, το 30%, θα είμαστε άνω των 65 ετών, ενώ οι νέοι που σήμερα είναι περίπου 15% θα μειωθούν στο περίπου 11%, επομένως αλλάζει ριζικά η δομή του πληθυσμού μας».
Εξήγησε, μάλιστα, ότι αυτό το γεγονός «θα έχει σημαντικές επιπτώσεις σε πάρα πολλούς τομείς, που σήμερα δεν τους φανταζόμαστε, όπως Υγεία, Παιδεία, το ασφαλιστικό σύστημα και άλλους τομείς, τους οποίους θα πρέπει να προσαρμόσουμε, έτσι ώστε, έως σε κάποιο βαθμό, να αμβλύνουμε τις επιπτώσεις, να μην εκτεθούμε συνταρακτικά σε σχέση με τις αλλαγές που έρχονται. Σε αυτό το πλαίσιο και εάν δεν μας αρέσουν αυτές οι επιπτώσεις, πρέπει να πάρουμε μέτρα».
Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τους ειδικούς, ένας γερασμένος πληθυσμός σημαίνει αυξήσεις των ασθενειών που σχετίζονται με την τρίτη ηλικία (σακχαρώδης διαβήτης, άνοια, καρκίνοι, ορθοπεδικά προβλήματα κ.λπ.), επιβαρύνοντας σημαντικά το σύστημα υγείας. Την ίδια στιγμή τα ασφαλιστικά ταμεία θα έχουν μειωμένες εισφορές από τους εργαζομένους, γιατί, δυστυχώς, θα είναι λιγότεροι από τους συνταξιούχους (ένας στους τρεις θα είναι συνταξιούχος), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για μισθούς και συντάξεις.
Ο κ. Κοτζαμάνης πρότεινε να περιοριστεί η έξοδος των νέων στο εξωτερικό και να διαμορφωθεί ένα ευνοϊκότερο για την τεκνογονία περιβάλλον, προκειμένου να αυξηθούν οι γεννήσεις των ελληνικών ζευγαριών, άρα και ο πληθυσμός της χώρας.
