Πριν από πάρα πολλά χρόνια ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος σε μία ομιλία του, είχε πει μία ιστορία που αποτύπωνε απόλυτα την κουλτούρα των Ελλήνων όταν πρόκειται να απαξιώσουν την επιτυχία της Ελλάδας ή κάποιου Έλληνα…
Η ιστορία μιλούσε για δύο γείτονες που ζούσαν σε ένα ελληνικό χωριό…
Ο ένας απ’ αυτούς, λοιπόν, όλο παραπονιόταν στον Θεό, επειδή ο γείτονας του είχε κατσίκα, ενώ αυτός δεν είχε. Και όσο έβλεπε τον γείτονα του να χαίρεται με την κατσίκα του τόσο και θύμωνε και ζήλευε περισσότερο.
Εμφανίζεται λοιπόν κάποια στιγμή ο Θεός και του λέει:
– Έλα Τάκη μου, πες μου τέκνο μου κι εσύ τι θέλεις. Ότι ευχή έχεις θα σου την εκπληρώσω. Θέλεις κατσίκα, θέλεις πρόβατα, θέλεις χωράφια, τι θέλεις;
Και απαντά ο Τάκης:
– Θέλω να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονά μου.
Τα χρόνια πέρασαν και δυστυχώς η ιστορία αυτή παραμένει (δυστυχώς) διαχρονική! Ο φθόνος και η απαξίωση των Ελλήνων, προς τους Έλληνες που διαπρέπουν είναι εδώ και δυστυχώς από τα χείλη ανθρώπων που (δυστυχώς και πάλι) διαμορφώνουν άποψη και επηρεάζουν ανθρώπους.
Αφορμή η νίκη του Στέφανου Τσιτσιπά και το συγχαρητήριο μήνυμα του προέδρου της Δημοκρατίας, στο οποίο έλεγε ότι:
«Με την μεγαλειώδη νίκη σου, αποτέλεσμα του απαράμιλλου ταλέντου σου και της αδάμαστης θέλησής σου, από την μια πλευρά πιστοποίησες ότι πλησιάζεις, ολοένα και περισσότερο, στην κορυφή του παγκόσμιου τένις. Και, από την άλλη πλευρά, απέδειξες, στο διεθνές αθλητικό στερέωμα και όχι μόνο, τι σημαίνει Ελλάδα και τι σημαίνει πραγματικός Έλληνας».
Μία από τις απαντήσεις ήταν άμεση και μάλλον απαξιωτική τόσο για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας όσο και για τον συγκεκριμένο αθλητή:
«Ο ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ
Το να ταυτίζεις έναν μεγάλο αθλητή με τον οιονδήποτε φραπεδόβιο ρεμπεσκέ, μόνο και μόνο επειδή αμφότεροι μοιράζονται την ελληνική ιθαγένεια, είναι ο ορισμός της κολακείας ενός λαού, που θεωρείς ότι είναι καταδικασμένος να μην δραπετεύσει ποτέ από τη νηπιακή του ηλικία. Όχι, κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας. Ο Στέφανος Τσιτσιπάς δεν απέδειξε τι σημαίνει Ελλάδα και Έλληνας. Απέδειξε τι σημαίνει σκληρή δουλειά και ταλέντο ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής. Ας απαλλαγούμε επιτέλους από αυτόν τον πρωτόγονο εθνικισμό που μας αποκοιμίζει. Με τον σεβασμό μου και το θάρρος της παλιάς μας φιλίας».
Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τη σκοπιμότητα, το νόημα της ανάρτησης και την «επίθεση» του κυρίου Τατσόπουλου. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε που βλέπει τον «πρωτόγονο εθνικισμό», την ταύτιση του Στέφανου Τσιτσιπά με τον «φραπεδόβιο ρεμπεσκέ» και πάνω απ’ όλα τη μανία να τον αποσυνδέσει με κάθε τρόπο από την Ελλάδα.
Να θυμίσουμε, λοιπόν, στον κύριο Τατσόπουλο (και να τον προτρέψουμε να δει μερικά βίντεο) ότι ο Στέφανος όποτε έχει δώσει συνέντευξη, πάντα αναφέρεται στην Ελλάδα, πάντα μιλάει ελληνικά, πάντα φωτογραφίζεται με την ελληνική σημαία, πάντα ευχαριστεί τους Έλληνες που τον σαπορτάρουν τόσο εντός, όσο και εκτός γηπέδου.
Και αφού τα θυμηθεί όλα αυτά ο κύριος Τατσόπουλος και οι «υποστηρικτές» της άποψης του, ας επανέλθει ώστε να μας εξηγήσει πού βλέπει τον «πρωτόγονο εθνικισμό».
Ή μήπως προτιμά τον πασίγνωστο κύριο Λάνθιμο (του οποίου το ταλέντο κανείς δεν αμφισβητεί) ο οποίος ουδέποτε έχει αναφερθεί στην Ελλάδα, ούτε καν μιλώντας τη μητρική του γλώσσα;
Κύριε Τατσόπουλε, το να τιμάς τη χώρα σου δεν είναι ούτε ντροπή, ούτε εθνικισμός. Ντροπή είναι να απαξιώνεις τους ανθρώπους που το κάνουν. Και για την ιστορία αυτό που έχει πετύχει μέχρι σήμερα ο Στέφανος Τσιτσιπάς είναι αποτέλεσμα προσωπική σκληρής δουλειάς και αφοσίωσης στον στόχο του. Και κανείς δεν θα του απαγορεύσει να τιμήσει τη χώρα που γεννήθηκε.
Μάλλον κάποιοι άλλοι θα πρέπει να «δραπετεύσουν από τη νηπιακή τους ηλικία» και το σύνδρομο του «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα».
