Τα σκυλιά αντικαθιστούν τα παιδιά – Το εμπόριο βρεφών τις γεννήσεις – Στην νέα «Κιβωτό του Νώε» το πάνω χέρι έχουν οι μειονότητες, τα «άλογα» και τα ρομπότ της τεχνητής νοημοσύνης
Του Μανώλη Κοττάκη
Πάτησες γάτα στον δρόμο ή έκανες το λάθος να την κλωτσήσεις; Πρόστιμο και ποινή φυλάκισης. Έσυρες με το τρακτέρ αίγα δεμένη με σχοινί; Στο πυρ το εξώτερον. Φόρτωσες μουλάρι στην Ύδρα με βάρος; Διεθνές θέμα! Τηγάνισες ροζέτες στο λάδι με αλεύρι (κατσούλες), ενώ ακόμα αυτές ήταν ζωντανές και πετάγονταν στον αέρα τσουρουφλισμένες; Υπόλογος για βασανιστήρια ψαριών. Εάν, μάλιστα, το βίντεο μεταδοθεί στο διαδίκτυο, κινδυνεύει με λουκέτο η επιχείρησή σου.
Γενικώτερα, αν δεν είσαι καλός με τα ζώα και σε καταγγέλλουν –όλα τα παραπάνω είναι πραγματικά περιστατικά–, τότε, με βάση το νέο αυστηρό νομικό μας πλαίσιο, κινδυνεύεις και με πρόστιμο, και με φυλακή, και με απαξιωτική δημοσιότητα. Εάν όμως σε στείλουν στον βυθό της θάλασσας με βιαία σπρωξιά, όπως ο ύπαρχος του «Blue Ηοrizon» τον άτυχο Αντώνη, αν αφήσεις την τελευταία σου πνοή μεταξύ Βεγγάζης και Ντέρνα, αν σου πάρουν το σπίτι με πλειστηριασμό συνοδεία ΜΑΤ, αν σε υποχρεώσουν να σερβίρεις εξευτελιζόμενος πελάτες κολυμπώντας στην θάλασσα, αν πεθάνεις στην μέση του δρόμου σε δυστύχημα, τρέχοντας να μεταφέρεις τις «delivery» παραγγελίες των άλλων, αν πνιγείς στην μέση του Αιγαίου, αν αποτελέσεις θύμα βίας, βιασμού, απειλής, κλοπής ή διάρρηξης, τότε δεν έχεις καμμία σημασία.
Δεν είσαι σημαντικός. Δεν αξίζεις καμμία δημοσιότητα. Καμμία ιδιαίτερη προσοχή. Συμβαίνουν αυτά. Αυτοί που σε έβλαψαν αφήνονται ελεύθεροι. Ειδικώς αν είναι επώνυμοι και είσαι ανώνυμος. Καμμιά φορά από κατήγορος κινδυνεύεις να μετατραπείς σε κατηγορούμενο. Φτήνυνε πολύ η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια! Έχουμε άπειρα δάκρυα για τα ζώα, αλλά όχι για όσους καταρρέουν δίπλα μας.
Αυτός είναι ο νέος κόσμος που οικοδομούμε. Αυτή είναι η νέα κοινωνία. Η κοινωνία που λατρεύει τα άλογα και μισεί τα έλλογα. Όταν δεν τα αντικαθιστά με μηχανές της τεχνητής νοημοσύνης, αποφασίζει ότι αγαπά τα μισά από αυτά. Όχι όλα. Στον θαυμαστό κόσμο του διαδικτύου υπάρχει αγάπη και ενδιαφέρον μόνο για τα ζώα και για συγκεκριμένες μειονότητες. Τις γνωστές μειονότητες. Καμμιά αγάπη για τον πατέρα, για την εορτή του οποίου κανένας πολιτικός δεν έκανε καμμία δήλωση.
Πολύ λίγη αγάπη για την γυναίκα. Ειδικά την στρέιτ γυναίκα. Μερική αγάπη για τα παιδιά, τα οποία στον νέο κόσμο που ζούμε πολύ τα θέλουν ως κομφόρ επιβεβαίωσης και επικύρωσης των σεξουαλικών τους επιλογών. Όταν δεν τα αντικαθιστούν με σκυλιά. Ή όταν τα δένουν με λουρί, τα παιδιά (!) –το έχω δεί με τα μάτια μου σε εμπορικό κέντρο–, όπως τα σκυλιά!
Κάπως έτσι οδηγούμαστε σιγά-σιγά σε έναν νέο κόσμο και σε ένα νέο δίκαιο που επικυρώνεται από τους συσχετισμούς της συγκυρίας, το οποίο από τα έλλογα προστατεύει όλες τις μειονότητες, είτε με βάση την φυλετική καταγωγή είτε με βάση την θρησκευτική καταγωγή είτε με βάση την σεξουαλική καταγωγή, και από τα άλογα κάθε μορφή τους. Θα ήταν όμορφη αυτού του είδους η συμφιλίωση μεταξύ ελλόγων και αλόγων στον νέο, θαυμαστό κόσμο μας.
Προφανώς και αγαπάμε τα ζώα, ιδιαίτερα όσοι μεγαλώσαμε στην επαρχία και συμφιλιωθήκαμε από πολύ νωρίς με την αγροτική ζωή. Είναι πλούτος για τον πλανήτη μας. Μας συμπληρώνουν. Είναι φύλακες άγγελοί μας. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε, μάλιστα, ότι, επειδή είναι «άλογα» και δεν θα πάνε στον Παράδεισο, πρέπει να κάνουμε οτιδήποτε περνά από το χέρι μας για να τους κάνουμε Παράδεισο κάθε ημέρα σε αυτήν την ζωή. Τα ζώα έχουν, άλλως τε, μεγάλο «σουξέ» στην εποχή μας, γιατί οι άνθρωποι πάψαμε να αγαπάμε τους ανθρώπους. Καθοδηγούμαστε να μην αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Αλλά η συμφιλίωση αυτή μεταξύ των ανθρώπων και των ζώων, που προβάλλεται ως προοδευτική ατζέντα, είναι ατελής, γιατί δεν περιλαμβάνει τους «άλλους». Τους πάρα πολλούς άλλους.
Σταδιακά η κοινωνία μας καταλαμβάνεται από έναν ιδιότυπο ρατσισμό για το παιδί (μόδα στις αγκαλιές είναι το σκυλί) και για την γυναίκα. Από ασύλληπτο μίσος για το ανδρικό φύλο, στο οποίο φορτώθηκε όλη η νέα γενιά αδικημάτων με την ψευδοεπανάσταση του “metoo” (σεξισμός, παρενόχληση) με στόχο την εξουδετέρωση και τον ευνουχισμό του. Και βεβαίως, από έναν ασύλληπτο «θαυμασμό» για το λεγόμενο «τρίτο φύλο». Δεν είναι όμως προοδευτική ατζέντα μόνο τα ζώα, οι μετανάστες, οι ΛΟΑΤΚΙ και τα ρομπότ, που θα αντικαταστήσουν τους ανθρώπους, που, όπως λένε οι αλαζόνες της νέας εποχής, δεν χωράνε στην Τετάρτη βιομηχανική επανάσταση. Είναι μια ατζέντα μισανθρωπική.
Μια ατζέντα που αποθεώνει τον άνθρωπο μόνον ως άτομο συγκεκριμένης σεξουαλικής ταυτότητας με γνωστά πάθη και καταδιώκει τον άνθρωπο με βάση άλλες ιδιότητές του, όπως το χρώμα του. Φαντάζεται κανείς έναν πλανήτη χωρίς λευκούς; Χωρίς γυναίκες με ομορφιά και θηλυκότητα; Χωρίς αρσενικά που να διεκδικούν και να φλερτάρουν με ρομαντισμό το άλλο φύλο; Χωρίς εργαζομένους με ενσυναίσθηση; Φαντάζεται κανείς έναν πλανήτη μόνο με ζώα, μειονότητες, μηχανές τεχνητής νοημοσύνης; Τ
