Από το 2019 ήταν σε γνώση της κυβέρνησης τα προβλήματα στατικής επάρκειας του στεγάστρου του ΟΑΚΑ. Επίσης υπήρχε μια σειρά επιστολών από την διοίκηση του ΟΑΚΑ, από το 2013 και μετά, προς τους αρμόδιους υπουργούς της ΝΔ του Σαμαρά, του ΣΥΡΙΖΑ και εν συνεχεία της σημερινής ΝΔ, που έκρουαν τον κίνδυνο για την ασφάλεια του στεγάστρου.
Το ότι ακούσαμε, ότι χάθηκε το εγχειρίδιο συντήρησης του έργου που παρέδωσε ο Καλατράβα το 2004 στις ελληνικές υπηρεσίες, αυτό μόνο ως παραμύθι για παιδάκια νηπιαγωγείου θα μπορούσε να ακουστεί. Κι αν χάθηκε; γιατί δεν ζητήθηκε εκ νέου; Οι πάντες γνώριζαν ότι η κατασκευή ήταν προβληματική από την αρχή, διότι τα προβλήματα θεμελίωσης του στεγάστρου σε ένα έδαφος σαθρό είχαν γνωστοποιηθεί από το 2002, άρα η αναγκαιότητα συντήρησης και παρακολούθησης της εγκατάστασης ήταν επιβεβλημένη.
Επίσης ήρθε στην δημοσιότητα και το απίστευτο, αλλά ελληνικό, ότι το στέγαστρο δεν μπορούσε να συντηρηθεί τουλάχιστον για δέκα χρόνια, διότι δεν είχε την προβλεπόμενη άδεια. Δια γυμνού οφθαλμού θα μπορούσε κάποιος και μη ειδικός να διαπιστώσει εκτεταμένες φθορές (σκουριασμένα μπουλόνια, διαβρώσεις σε συγκολλήσεις, σε ντίζες και ελατήρια).
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο καθηγητής αντισεισμικών κατασκευών στο ΕΜΠ κος Π. Καρύδης δήλωσε ότι ανα πάσα στιγμή το εν λόγω στέγαστρο θα μπορούσε να καταρρεύσει. Κανένας μας δεν θα ήθελε να φανταστεί τι θα μπορούσε να συμβεί σε μία τέτοια εφιαλτική στιγμή.
Ακούστηκαν επίσης ότι η αρχική μελέτη του Καλατράβα όταν ελέγχθηκε (όπως και όριζε η ελληνική νομοθεσία) από τον Εργολάβο, βρέθηκε ότι ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί καθώς οι παραδοχές του αρχικού σχεδιασμού είχαν σημαντικές αποκλίσεις από την πραγματικότητα και τα στοιχεία που προέκυψαν από τις επιτόπου γεωτρήσεις για την ακαταλληλότητα του εδάφους.
Η SKM που ήταν ο ελεγκτής της μελέτης που είχε επιλέξει ο σύμβουλος του Εργολάβου βεβαίωσε ότι υπό συνθήκες (συνδυασμοί φορτίσεων) ο φορέας δεν έχει την απαιτούμενη αντοχή. Την ίδια ώρα τα δεδομένα από την αεροδυναμική σήραγγα (που έτρεξε η GIBB σύμβουλος της Επιτροπής Διεξαγωγής των Αγώνων) ήταν το ίδιο απογοητευτικά. Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι δεν ήταν δυνατόν να διασφαλιστεί ότι η θεμελίωση θα μετέφερε με ασφάλεια τα φορτία.
Καθώς ο φορέας αυτός κάθε αυτός μεταφέρει τα φορτία πρακτικά μέσω 4 σημείων στήριξης στο έδαφος. Τι μας λέει; Δεν υπήρξε εδαφοτεχνική μελέτη που να λαμβάνει η υπόψιν της η κατασκευή;
Ακούστηκε επίσης ότι κατά την εκσκαφή των θεμελιώσεων το μόνο που δεν βρέθηκε ήταν το χέρι της Αφροδίτης (άργιλος, λιγνίτης, τούνελ από παλαιά ορυχεία, άμμος, άμμος με άργιλο) το οποίο αύξησε κατακόρυφα το κόστος καθώς χρειάστηκε να κατασκευαστούν πασσαλοσυστοιχιές 42 πασσάλων βάθους 35 περίπου μέτρων ο καθένας με πασσαλοδεσμο πάχους 2 μέτρων και επιφάνειας 80 τετραγωνικών μέτρων περίπου σε ένα έδαφος που απαιτούσε την εξυγίανση του Δράκουλα.
Τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, το κυριότερο είναι, γιατί τώρα ήρθαν τα αποτελέσματα των μελετών του ΤΑΙΠΕΔ στην δημοσιότητα; Η πιο απλή σκέψη είναι αυτή που ο καθένας μας μπορεί να κάνει, όπως για παράδειγμα η πίεση κάποιου υποψήφιου αγοραστή του σταδίου να κλείσουν όλες οι εκκρεμότητες αποκατάστασης των προβλημάτων στατικότητας με χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης και να μεταβιβαστεί το έργο καθαρό απαλλαγμένο από τα θέματα ασφάλειας και χωρίς να ζημιωθεί ο νέος ιδιοκτήτης του.
Όλοι οι αρμόδιοι έδιναν άδεια για να διεξαχθούν αγώνες, συναυλίες κλπ, ενώ γνώριζαν τα προβλήματα ασφάλειας του σταδίου , λόγω της παντελούς έλλειψης συντήρησης από το 2004 και μέχρι σήμερα. Ωστόσο δεν ίδρωνε κανενός ανεύθυνο-υπεύθυνου το αφτί.
Πάντως οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι στην Ελλάδα 2.0, δεν ταξιδεύουμε με τρένα, δεν διασχίζουμε γέφυρες, δεν πάμε σε γήπεδα, δεν κατοικούμε σε υπόγεια κ ισόγεια σπίτια, και ειδικά το καλοκαίρι προτιμούμε διακοπές σε ξερονήσια , ενώ τον χειμώνα όταν βρέχει ή χιονίζει δεν βγαίνουμε έξω από το σπίτι μας για κανένα λόγο.
Μιχάλης Χριστοδουλίδης
Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός ΑΠΘ
