Στιγμή μίας ακόμη αναγνώρισης για τον Έλληνα επιστήμονα!
Επίτιμος Διδάκτορας του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ και με την βούλα αναγορεύτηκε ο Καθηγητής Ιατρικής στο Κέντρο Έρευνας και Πρόληψης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Stanford, Ιωάννης Ιωαννίδης. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα του Παλαιού Κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής.
Σύμφωνα με την εισηγητική πρόταση «η προσφορά του στην επιστημονική κοινότητα είναι εντυπωσιακή, με περισσότερες από 1337 διεθνείς δημοσιεύσεις στο χώρο της Τεκμηριωμένης Ιατρικής που έχουν συγκεντρώσει περισσότερες από 250.000 αναφορές. Ο δείκτης απήχησης h-index ανέρχεται σε 186, κατατάσσοντάς τον στους επιστήμονες με τις περισσότερες δημοσιεύσεις παγκοσμίως».
Ο ασκών χρέη πρύτανη Απόστολος Αποστολίδης, καλωσόρισε τον κ. Ιωαννίδη στην οικογένεια του ακαδημαϊκού ιδρύματος επισημαίνοντας ότι έχει λάβει πολλά εθνικά και διεθνή βραβεία.
Ο ίδιος επεσήμανε πως ο Καθηγητής Ιωάννης Ιωαννίδης είναι ένας κορυφαίος, σε παγκόσμιο επίπεδο, επιστήμονας με μεγάλη συνεισφορά στην επιδημιολογία και την κλινική έρευνα. «Δεν είναι τυχαίο ότι ασχολείται, επίσης, με τη λογοτεχνία και την ποίηση. Είναι συγγραφέας εννέα λογοτεχνικών βιβλίων εκ των οποίων τα οκτώ είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα ενώ έχει γράψει δύο λιμπρέτες για όπερα. Απόψε τιμούμε έναν κορυφαίο Έλληνα επιστήμονα και άνθρωπο, με μεγάλη επιρροή, και ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ακεραιότητα της έρευνας», τόνισε.
Ο κ. Ιωαννίδης ευχαρίστησε τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και σημείωσε: «Από τη γέννησή του το ΑΠΘ ήταν και είναι μια σημαντική πηγή προόδου και καινοτομίας για την Ελλάδα, με παγκόσμια αντανάκλαση. Το ΑΠΘ ιδρύθηκε σε μια ιστορική στιγμή όπου η Θεσσαλονίκη ξανά έψαχνε τον εαυτό της, μετά από καταστροφή που την είχε κατακάψει. Το ΑΠΘ όλα αυτά τα χρόνια ανέδειξε ανθρώπους που πρόσφεραν λόγο, έργο, φως, Προμηθεϊκή παρηγοριά στο δεινό του να είσαι άνθρωπος. Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω που με προσμετράτε σήμερα στην οικογένεια αυτού του ιστορικού πανεπιστημίου. Θεωρώ τον εαυτό μου, τον ελάχιστο ανάμεσά σας». Ο ίδιος αναφέρθηκε στην ανάγκη να υπάρχει επένδυση στην επιστημονική αξιοπιστία και τεκμηρίωση.
Μάλιστα τόνισε πως «σε ορισμένες περιπτώσεις οι παρουσιαζόμενοι ως ειδικοί, πολλές φορές δεν είναι καν ειδικοί στο γνωστικό αντικείμενο στο οποίο ρητορεύουν. Ή η τεχνογνωσία τους είναι περιορισμένη κι όμως παρουσιάζονται ως απόλυτοι δικτατορίσκοι της γνώσης». Αναφερόμενος στα επιστημονικά τεκμήρια δήλωσε: «Δεν είναι ανοιχτά, και άμεσα επιβεβαιώσιμα. Μόνο το 20% των επιστημονικών δημοσιεύσεων στο χώρο των βιοϊατρικών επιστημών, κάνουν ευρέως διαθέσιμα τα δεδομένα τους κι ένα 5% διαθέτει ανοιχτά τον κώδικα και τους αλγόριθμους που έχει χρησιμοποιήσει στην ανάλυση τη δεδομένων. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε πολλές χαμένες ευκαιρίες. Είτε για να απαντηθούν νέα ερωτήματα, είτε για την επικύρωση. Τα κρυφά δεδομένα βοηθούν τη φαντασία συνωμοσιολογων να καλπάζει». Τόνισε ότι ακόμη και αν υπάρχουν συγκρουόμενα συμφέροντα είναι σημαντικός ο τρόπος με τον οποίο διασφαλίζεται η αξιοπιστία μιας έρευνας. «Το πρόβλημα προκύπτει όταν οι ελεγχόμενοι, ελέγχουν τους μηχανισμούς ελέγχου. Και όταν οι μηχανισμοί ελέγχου παρακάμπτονται. Μεγάλες παγκόσμιες προσκλήσεις δείχνουν ότι επιστήμη, υγεία και κοινωνία θα κριθούν ταυτόχρονα και η τεκμηρίωση είναι απαραίτητη αν θέλουμε η επιστήμη να είναι ευνοϊκή για το μέλλον μας».
