Τέλος εποχής… Ο άνθρωπος που έμαθε στους Αθηναίους -και όχι μόνο- τον καλό φραπέ δεν είναι πια εδώ. Άφησε όμως πίσω του μεγάλη παρακαταθήκη και ένα γεμάτο άλμπουμ αναμνήσεων!
Έφυγε από την ζωή στα 89 του χρόνια ο άνθρωπος που έφτιαχνε για δεκαετίες τον πιο διάσημο φραπέ της Αθήνας και δημιούργησε στο Παγκράτι το πιο φημισμένο στέκι! Ο εμβληματικός Χρήστος Λέντζος έκλεισε το θρυλικό μαγαζί πριν από 10 χρόνια, αφήνοντας όμως στην σκέψη πελατών και φίλων ατελείωτες αναμνήσεις.
Ο κυρ. Χρήστος άνοιξε το ιστορικό του μαγαζί απέναντι από το Άλσος Παγκρατίου ως ζαχαροπλαστείο πολυτελείας το 1964, αλλά σύντομα έγινε το δημοφιλές σημείο για τον φραπέ του. Ο ίδιος είχε δηλώσει πως πειραματιζόταν, δοκιμάζοντας για το τέλειο αποτέλεσμα και έφτιαξε -μάλλον τυχαία όπως εξήγησε- την απόλυτη συνταγή για ανάρπαστο φραπέ. Οι Παγκρατιώτες τον τιμούσαν καθημερινά, ενώ μάζευε πολύ κόσμο και από άλλες περιοχές.
«Ολες αυτές τις μέρες που κάθομαι στο σπίτι νιώθω πολύ περίεργα. Δεν έχω διάθεση να βγω. Δεν μου κάνει όρεξη να πάω βόλτα, γιατί δεν θέλω να περάσω έξω από το μαγαζί και να το δω κλειστό μετά από σαράντα εννιά ολόκληρα χρόνια. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα: Περηφάνια για όσα έχω πετύχει, αλλά και θλίψη για το άδικο τέλος. Σήμερα είμαι 79 ετών, αλλά στο βάθος του μυαλού μου είναι μόνο ένα πράγμα: να ανοίξω ξανά την καφετέρια και να φτιάξω πάλι καφέ φραπέ για τους πελάτες και τους φίλους μου», έλεγε.
Όσο για το μυστικό του τέλειου φραπέ ήταν η αφθονία σε καφέ και ζάχαρη και το χτύπημα σε μεγάλο γυάλινο και όχι πλαστικό μπλέντερ για αρκετή ώρα! Η χονδρική συσκευασία νεσκαφέ των 2,5 κιλών υπολογίζεται ότι αντιστοιχεί στις καφετέριες σε 1.000 δόσεις καφέ. «Eγώ δεν βγάζω ούτε 400. Oι υπόλοιποι τσιγκουνεύονται την δόση. Ετοιμάζω ένα γλυκό μείγμα και για τον μέτριο προσθέτω έξτρα καφέ από πάνω», είχε πει. Η δοσολογία ήταν μια και κάτι κουταλιά της σούπας νέσκαφε και μια κούπα ζάχαρη. Όλοι οι καφέδες έβγαιναν γλυκοί από το μπλέντερ και ήταν οι μεγάλες δόσεις και το καλό χτύπημα που δημιουργούσαν αυτό το πλούσιο, πηχτό λαχταριστό μείγμα. Για όσους ήθελαν μέτριο, ο «Χρηστάρας» προσέθετε μια κουταλιά καφέ από πάνω -για «καπέλο»- ώστε να μειώσει την γλυκάδα. Σκέτος φραπέ δεν υπήρχε. Κανόνας. Νόμος. Καλό του ταξίδι!
