Την ενοχή του Σώρρα μόνο για το αδίκημα της απόπειρας απάτης σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου πρότεινε η Εισαγγελέας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, που επίσης ζήτησε την παύση της δίωξής του για τις υπόλοιπες κατηγορίες.
Στην πρόταση παύσης της ποινικής δίωξης εις βάρος του Σώρρα, η εισαγγελέας επεσήμανε πως «έχοντας την αθωωτική απόφαση του Η’ Μονομελούς άρχισε να διαδίδει μέσω των ανθρώπων του, που τον ακολουθούσαν, ότι ήταν ο από μηχανής θεός που θα έσωζε τη χώρα από τα δεινά της».
Μάλιστα, ως προς τα εξώδικα του Σώρρα, υπογραμμίστηκε πως «οι οφειλές ήταν ήδη ληξιπρόθεσμες κατά την κατάθεση των εξωδίκων. Οι επίμαχοι οφειλέτες αντιμετωπίστηκαν, όπως και οι υπόλοιποι. Η μόνη συνέπεια ήταν ότι έπρεπε να συγκεντρώσουν τις εξώδικες δηλώσεις. Δεν προκύπτει άμεση ζημία του Δημοσίου, καθώς δεν προέκυψε ότι οι φορολογούμενοι είχαν τη δυνατότητα να εξοφλήσουν και δεν το έκαναν».
Προϊόντα απάτης τα έγγραφά του
Ο Σώρρας πλέον τίθεται αντιμέτωπος μόνο με την κατηγορία της απόπειρας απάτης σε βάρος του Δημοσίου αφού όπως σημείωσε η εισαγγελέας, μετά από έρευνες του υπουργείου Οικονομικών, όσα στοιχεία και έγγραφα είχε προσκομίσει ο Σώρρας ήταν προϊόντα απάτης.
«Με έγγραφό του, το υπουργείο Οικονομικών ανέφερε ότι τα χρεωστικά ομόλογα είναι προϊόν απάτης και συνιστούσε σε παραλήπτες να μην απαντούν σε τέτοιου είδους αλληλογραφίες.
Έγινε πολυεπίπεδος έλεγχος. Υπήρχε δυσπιστία στην πρόταση από το υπουργείο Οικονομικων. Ο Σώρρας παρουσίαζε ότι διέθετε τον πλούτο των 11 πλουσιότερων ανθρώπων παγκοσμίως».
Πρότεινε να αθωωθούν οι 22 κατηγορούμενοι
Παράλληλα, η εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή των 22 εμπλεκομένων στην υπόθεση με την κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης, υποστηρίζοντας πως δεν προέκυψε η δράση της, αλλά «μία πολιτική κίνηση, μέσω της οποίας έγινε προσπάθεια να επιτευχθούν συγκεκριμένοι στόχοι.
Ο Αρτ. Σώρρας κατά μόνας, καθώς μόνος αυτός υπέβαλε την πρόταση για τη δανειοδότηση της χώρας, παρέστησε ψευδή γεγοτότα προκειμένου να αποκομίσει περιουσιακό όφελος. Να κριθεί ένοχος για απόπειρα απάτης κατά του Δημοσίου, καθώς δεν ολοκληρώθηκε η πράξη, ανεξάρτητα της βούλησής του, επειδή δηλαδή διαπιστώθηκε το ψευδές των ισχυρισμών του».
Μάλιστα, ζητήθηκε η απαλλαγή τους και από το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα εφόσον «δεν προέκυψε ότι ο υπό διερεύνηση τραπεζικός λογαριασμός χρησιμοποιήθηκε για την τέλεση κακουργήματος».
