Μιλώντας για τον νέο του ρόλο, του Διοικητή του Αγίου Όρους, ο Αλκιβιάδης Στεφανής, στρατηγός εν αποστρατεία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, έκανε λόγο για «ένα καθήκον πολύ ιδιαίτερο, μία νέα αποστολή» την οποία έχει αναλάβει, «με τεράστια τιμή και βεβαίως και με την αίσθηση της ευθύνης».
Σε συνέντευξή του σημείωσε ότι ενδεχομένως δεν είναι απολύτως αντιληπτή από όλους η σημασία του Αγίου Όρους. «Είναι ένα μέρος με μία τεράστια ακτινοβολία στο οποίο μέρος τα ίδια πράγματα, οι ίδιες τελετουργίες αφιερωμένες στην πίστη μας στην Ορθοδοξία, γίνονται για πλέον χίλια χρόνια. Είναι τρομερή λοιπόν η ευθύνη να μπορέσουμε να διατηρήσουμε την παράδοση, να διατηρήσουμε την πίστη μας στο Θεό και παράλληλα να οδηγηθούμε στο μέλλον, προστατεύοντας αυτό τον ανεκτίμητο θησαυρό τον οποίο έχουμε ως θρησκεία. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η ευθύνη είναι τεράστια» τόνισε.
«Κυρίαρχη θέση μου για το Όρος είναι να υπάρχει καταρχάς ηρεμία, έτσι ώστε οι άνθρωποι οι οποίοι έρχονται να αναζητήσουν εσωτερικά τον εαυτό τους μέσω της πίστης τους στο Όρος, να μπορούν να το κάνουν αυτό με την ησυχία τους. Το δεύτερο είναι να συνεχίσει το Όρος να ακτινοβολεί παγκόσμια. Έρχονται άνθρωποι εδώ, καθολικοί Ευρωπαίοι και μετά από μία ολιγοήμερη παραμονή τους εδώ, ζητούν να βαπτιστούν ορθόδοξοι χριστιανοί. Έρχονται άνθρωποι εδώ, οι οποίοι στέκονται μπροστά σε μία εικόνα και δάκρυα αυλακώνουν το πρόσωπό τους, αναλογιζόμενοι τα προβλήματά τους και ζητώντας βοήθεια. Για να γίνει αυτό και να συνεχίσει να γίνεται θα πρέπει οι γέροντες εδώ να συνεχίσουν να εργάζονται, να πιστεύουν, να προσεύχονται, να αφιερώνονται στην Παναγία, έχοντας απαλλαγεί από προβλήματα που τους απασχολούν, λειτουργικά, υποδομές και άλλα. Αυτό λοιπόν εγώ οφείλω, ως ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Πολιτείας στο Όρος και υπεύθυνος για όλες τις υπηρεσίες της Πολιτείας εδώ, να τους το εξασφαλίσω» ανέφερε.
Ερωτηθείς αν μελλοντικά μπορεί να ληφθούν αποφάσεις για την άρση του αποκλεισμού των γυναικών στο Άγιο Όρος, ώστε να έχουν ρόλο και συμμετοχή ο κ. Στεφανής δήλωσε τα εξής. «Η διοίκηση οφείλει να κινηθεί μεταξύ ενός πυλώνα τον οποίον τον θεωρώ αδιαπραγμάτευτο, που είναι το Αυτοδιοίκητο του Όρους και πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί, διότι αν το Όρος έχει διατηρηθεί για 1000 και πλέον χρόνια στην ίδια γραμμή σε σχέση με την με την Ορθόδοξη Πίστη μας, οφείλεται σε αυτό και εμείς οφείλουμε αυτό να το σεβαστούμε και στο πλαίσιο αυτό κάνουμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, σε συνεργασία βεβαίως με το Πρωτάτο, με τις Μονές και τους Ηγουμένους, με το Πατριαρχείο, με την Εκκλησία μας, έτσι ώστε να προχωρήσουμε ό, τι πρέπει να κάνουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οφείλουμε λοιπόν εμείς και να έχουμε ανοιχτό το Όρος και να το έχουμε τόσο κλειστό φρουρώντας το και να διατηρήσουμε μία ισορροπία απέναντι στην παράδοση, αλλά απέναντι και στο μέλλον, πάντα με στόχο τη διατήρηση της Πίστης μας».
Μακριά τα πολιτικά παιχνίδια από την Εκκλησία
«θα ήθελα να πω και κάτι άλλο, το οποίο θα πρέπει όλοι να το σκεφτούν πάρα πολύ σοβαρά. Η Εκκλησία μας και η πίστη μας πρέπει να μείνει μακριά από παιχνίδια που παίζονται στην πολιτική αρένα. Δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται το Όρος ως «εργαλείο» για να ξεκλειδώσουμε ψήφους ή να επιδιώξουμε κάποια άλλα πράγματα. Είναι μακριά από αυτό. Το Όρος ανήκει σε όλους τους ορθόδοξους χριστιανούς και βεβαίως στην Ελλάδα, σε όλους τους Έλληνες, σε όποιο χώρο και να βρίσκονται. Είναι το στήριγμα, είναι το αποκούμπι, είναι το ησυχαστήριο, είναι η ηρεμία. Έχοντας συναισθανθεί οι Άγιες Πατέρες αυτό ακριβώς το πράγμα προστατεύουν το Όρος με κάθε τρόπο και είναι έξω από αυτά. Και οι Έλληνες αυτό θέλουμε. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στο μεγαλύτερο σύμβολο της Πίστης μας να εμπλακεί σε τέτοια πράγματα, που φέρνουν διχόνοια, φέρνουν προστριβές, φέρνουν αντιπαλότητες. Εμείς οι Έλληνες δυστυχώς έχουμε πολλά από αυτά. Δύο πράγματα πρέπει να μείνουν έξω από την πολιτική αρένα. Η αγάπη μας για την πατρίδα και η πίστη μας. (..) Μπορεί να μαλώνουμε για όλα τα πράγματα οι Έλληνες. Όταν όμως φτάνουμε στα θέματα τα εθνικά της πατρίδας μας και στα θέματα της Πίστης μας, πρέπει να είμαστε ενωμένοι, βάζοντας στην άκρη κάθε άλλη σκέψη».
