Μέσω πηγών απαντάει το υπουργείο Παιδείας στην πρόθεση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου της Αττικής να συγκεντρώσει υπογραφές για να επαναφέρει τη σχολική ενδυμασία.
«Η στολή καταργήθηκε ως υποχρέωση τον Φεβρουάριο του 1982» αναφέρουν πηγές του Υπουργείου και προσθέτουν σύμφωνα με την ΕΡΤ: «Kάθε παιδί μπορεί να φοράει ό,τι θέλει στο πλαίσιο της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του, με γνώμονα τον σεβασμό του συνόλου της εκπαιδευτικής κοινότητας».
Ωστόσο, αναρωτιέται κανείς, ποιος είναι αυτός που κρίνει αν οι επιλογές των μαθητών στην ενδυμασία πληρούν τα όρια του σεβασμού εφόσον ο καθένας τους μπορεί να φοράει ό,τι επιθυμεί; Άλλωστε, ο Σύλλογος του συγκεκριμένου σχολείου εκτός από το θέμα των ανισοτήτων που δημιουργούνται λόγω των brands που κάποιοι μαθητές δεν δύνανται να αγοράσουν, τονίζουν ότι παρατηρούνται φαινόμενα ακραίων επιλογών ένδυσης κυρίως από τα κορίτσια που εμφανίζονται στον σχολικό χώρο με ρούχα που αφήνουν υπερβολικά εκτεθειμένο το σώμα τους… Οι γονείς που τάχθηκαν υπέρ της αλλαγής άλλωστε, διευκρίνισαν ότι η σκέψη είναι να υπάρχει μια φόρμα με φούτερ και παντελόνι και όχι να επανέλθει η παλιομοδίτικη σχολική ποδιά.
Ένα φαινόμενο που παρατηρείται όλο και πιο συχνά πλέον στα σχολεία και έχει δημιουργήσει προβληματισμό σε γονείς και εκπαιδευτικούς. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που τα καλύτερα σχολεία σε χώρες του εξωτερικού, διαθέτουν σχολικές ενδυμασίες για τους μαθητές…
Δείτε επίσης:
- Δημοσκόπηση: Συμφωνείτε με την επαναφορά της σχολικής ενδυμασίας (ποδιά) στα δημόσια σχολεία;
- Μαζεύουν υπογραφές για να επαναφέρουν τη σχολική ποδιά σε Δημοτικό της Αττικής
Απ’ ο,τι βλεπω, οι ανθρωποι δεν λενε για ποδιες! Σχολικη ενδυμασια αναφερουν! Το βρισκω σωστο.
Σωστο ειναι επισης να περιοριστει το “γυμνο” ΚΑΙ για λογους υγιεινης, με δεδομενες τις συνθηκες καθαριοτητας τοσο σε σχολικους χωρους οσο και σε ΜΜΜ.
Μόνο με αυτόν τον τρόπο (της ενιαίας μαθητικής ενδυμασίας) μπορεί να αποφευχθεί η ζήλια και ο φθόνος του φτωχού μαθητή προς τον πλούσιο συμμαθητή του, η ταπείνωση που αισθάνεται το φτωχό παιδί για την αδυναμια του να φοράει ακριβά συγκρίσιμα ρούχα καθώς και η πίκρα των γονιών όταν δεν μπορούν να καλύψουν αυτές τις ανάγκες των παιδιών τους. Απ’ο την άλλη η μεγάλη ελευθερία ντυσίματος που υπάρχει τώρα οδηγεί ,όπως διαπιστώνουμε καθημερινά,πολλές φορές σε ακρότητες οι οποίες μόνο σε μαθητές δεν παραπέμπουν.
Στην Αργεντινή υπάρχει η σχολική ενδυμασία και την λατρεύουν. Είχα μιλήσει στο παρελθόν με κάποια από την Αργεντινή και μου είπε δεν χρειάζεσαι να σκεφτείς και τι θα βάλεις. Βάζεις την σχολική ενδυμασία και γειά σας. Όλα τα παιδιά είναι αγαπημένα και αν γίνει κάτι είναι απλές διαφορές με τα λόγια. Δεν υπάρχει μπούλινγκ γιατί ο θύτης ξέρει θα γίνει αυτόματα θύμα. Το σιχαίνονται.