Το περασμένο Σάββατο έγινε στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας, στο κέντρο του Σιδηροκάστρου Σερρών, η τελετή ενταφιασμού των λειψάνων του Έλληνα Αγωνιστή της Κύπρου, Αντιστρατήγου Γεωργίου Κατσάνη, ο οποίος έπεσε ως Ταγματάρχης- Διοικητής της 33ης Μοίρας Καταδρομών από σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή σε μάχη στο Κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνος, στην Κύπρο, κατά την εισβολή των Τούρκων στις 21 Ιουλίου 1974.
- Του Σωτήρη Δημηρόπουλου
Η κηδεία του προκάλεσε ρίγη συγκίνησης καθώς έγινε σχεδόν 46 χρόνια μετά, αφού τα οστά του διοικητή της 33ης Μοίρας Καταδρομών βρέθηκαν τον Ιανουάριο και παραδόθηκαν στους συγγενείς του στις 13 Φλεβάρη.
Τα οστά του Κατσάνη, ο οποίος περιλαμβανόταν στον κατάλογο των πεσόντων, εντοπίστηκαν τον περασμένο μήνα από τη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων (ΔΕΑ) σε ομαδικό τάφο, στα κατεχόμενα. Ο γενναίος Ταγματάρχης συνέδραμε με αυταπάρνηση τον αγώνα των Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα, ώσπου λαβώθηκε σε μάχη μεταξύ Λευκωσίας και Κερύνειας.
Στην κηδεία του παραβρέθηκαν οι Μητροπολίτες Σιδηροκάστρου Μακάριος, και Ζιχνών Νευροκοπίου Ιερόθεος, οι υφυπουργοί, Εθνικής Αμύνης, Μιλτιάδης Στεφανής, Εσωτερικών –με αρμοδιότητα Μακεδονίας Θράκης Θεόδωρος Καράογλου, Αγροτικής Ανάπτυξης, Φωτεινή Αραμπατζή, οι βουλευτές: Τάσος Χατζηβασιλείου, Θεόφιλος Λεονταρίδης, Λευτέρης Αβραμάκης, Κώστας Μπούμπας, οι αρχηγοί ΓΕΣ, Χαράλαμπος Λαλούσης, και ΓΕΕΦ, Ηλίας Λεοντάρης (Γενικό επιτελείο Εθνικής Φρουράς Κύπρου), ο Πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα, Κυριάκος Κενεβέζος, ο Δήμαρχος Σιδηροκάστρου με το Δημοτικό Συμβούλιο και χιλιάδες κόσμου, όχι μόνο από την περιοχή, αλλά και από την ευρύτερη Μακεδονία.
Σημαντική ήταν οι συντεταγμένη παρουσία μαχητών, συμπολεμιστών λοκατζήδων Κυπρίων, από την θρυλική πια 33 Μοίρα Καταδρομών, που διοικούσε ο ήρωας εκλιπών Γιώργος Κατσάνης. Η καρδιά της τελετής, όμως, ήταν η οικογένειά του, η αγέρωχη Ελληνίδα Εριφύλλη Κατσάνη με κόρες, εγγόνια και γαμβρούς, διδάσκουσα καθ όλη τη διάρκεια της τελετής ήθος, αξιοπρέπεια και γενναιότητα ψυχής.
Συγκλονιστικός ήταν ο επικήδειος εκ μέρους της κόρης του, Αγγελικής Κατσάνη. Μετά την εκκλησία, έγινε εν πομπή η τελευταία πορεία του στρατηγού Κατσάνη προς το στρατιωτικό νεκροταφείο της πόλης. Αγέρωχα βάδισαν οι χιλιάδες κόσμου, οι επίσημοι και η οικογένεια, με τους ήχους της στρατιωτικής μπάντας, για τα τιμημένα μνήματα της Ακριτικής πόλης της Μακεδονίας… Εδώ, κάτω από τα κυπαρίσσια, που μαθημένα είναι να σκιάζουν ήρωες, μιας και το οχυρό Ρούπελ και οι μάχες της γραμμής Μεταξά, είναι σε απόσταση αναπνοής, φιλοξενήθηκε για την αιώνια πορεία του ο στρατηγός λοκατζής, που είπε το «Όχι», το δικό του Όχι, την 21-7-1974, τριάντα τρία χρόνια μετά την μάχη του Ρούπελ. Αποδόθηκε κάθε δυνατή τιμή τόσο από τις αρχές, όσο και από σύσσωμη την τοπική κοινωνία.
Συγκινητικές στιγμές εξελίχθηκαν, όταν κατέβαινε η κάσα με τα οστά στο μνήμα από τους συμπολεμιστές του Κυπρίους λοκατζήδες, που 65χρονα πια παλληκάρια, ορκίζονταν να ζήσουν, για να ξανασηκώσουν την γαλανόλευκη στην Κυρήνεια. Αιωνία η μνήμη σου, στρατηγέ των ψυχών μας, Γιώργο Κατσάνη.
ΥΓ Αν ποτέ βρεθείτε εκεί ψηλά στο Σιδερένιο Κάστρο, στο Ντεμιρισάρ του Μακεδονικού αγώνα, λίγο πριν μπείτε στην πόλη, δεξιά, υπάρχει το στρατιωτικό νεκροταφείο. Ο τάφος του στρατηγού είναι δεξιά μπαίνοντας στο βάθος, τελευταίος, μεγαλόπρεπα δίπλα στην εκκλησία. Ανάψτε ένα κερί, και μιλήστε στα παιδιά σας γι αυτόν. Αξίζει πολλά σχολεία αυτός ο τάφος.
Ο συγκλονιστικός επικήδειος της κόρης του Κατσάνη:
«…Βλέπεις πατέρα Εφιάλτες υπήρχαν και υπάρχουν σε όλες τις εποχές, όπως υπάρχουν όμως και Λεωνίδες…»
