Ό,τι και να συμβεί, το εθνικό έγκλημα δεν θα ξεχαστεί ποτέ! «Τα 58 (57+1 αθώες ψυχές) καρφιά στα Τέμπη δεν υπάρχουν πια», αναφέρει ωστόσο σε ανάρτησή του ο Γιώργος Κόφτης, ο οποίος δημιούργησε πριν από έναν χρόνο σε χωράφι νότια από το σημείο της μοιραίας σύγκρουσης, μία εικαστική εγκατάσταση για τα θύματα.
«Το έργο αυτό πέρα από την λύπη και τον θυμό εκφράζει και μια διάθεση αυτοκριτικής. Είναι δυστυχώς αλήθεια και νιώθουμε πως σε αυτό το έγκλημα είμαστε συνυπεύθυνοι και συνένοχοι σε έναν βαθμό οι πάντες. Κάθε φορά που κάναμε τα στραβά μάτια, είτε σε λαμογιές, είτε σε ρουσφέτια,είτε σε ανομία και σε παράβαση καθηκόντων, είτε σε υπέρβαση καθηκόντων, θρέψαμε αυτό το κτήνος. Τώρα πια, πληρώνουμε πολύ ακριβά όλη αυτήν την ολιγωρια και την ανοχή. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι μας έκανε τόσο δειλούς και ευθυνόφοβους, αλλά αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να αλλάξουμε όλοι και όλες άμεσα. Αν θέλουμε κάποια στιγμή να αποτινάξουμε αυτά τα κατεστημένα από πάνω μας και να νιώσουμε έστω και λίγο ασφαλείς στην χώρα μας», είχε αναφέρει ο ίδιος όταν ολοκλήρωσε τότε το έργο, ως φόρο τιμής προς τα θύματα (57 αλλά για το συμβολικό της εικαστικής παρέμβασης τοποθέτησε 58 καρφιά) της τραγωδίας με το εθνικό έγκλημα.
Μόνο το δικό μου το άγαλμα θα υπάρχει παντού με νόμο που θα ψηφιστεί προσεχώς
αυτό δεν ήταν έργο τέχνης. Ένας αντιαισθητικός σωρός από σωλήνες άρδευσης καρφωμένους στη γη. Απορώ πώς δέχτηκαν οι συγγενείς των δολοφονηθέντων παιδιών αυτή την ασχήμια, την κακογουστιά που παρουσιάστηκε ως έργο τέχνης.