Οι ιερείς πρέπει να είναι αρεστοί στον Χριστό, όχι στους εκάστοτε σταυρωτές του. Οταν προσπαθούν να καλοπιάσουν την κοσμική εξουσία καταπατώντας τον θεϊκό νόμο εξοργίζουν τον Κύριο και γίνονται αντιπαθείς στους πιστούς. Επιπλέον, είναι αυτονόητο ότι ειδικά η Ιεραρχία της Εκκλησίας αποκαρδιώνει τον λαό όταν καταντά θεραπαινίδα των κυβερνώντων.
- Η θέση μας – εφημερίδα δημοκρατία
Οι παραπάνω διαπιστώσεις γίνονται εξ αφορμής των πρόσφατων περιστατικών με δύο ιερείς που θα έπρεπε να έχουν καθαιρεθεί για τα ιερόσυλα σχόλιά τους σε βάρος χαροκαμένης μάνας θύματος του εγκλήματος των Τεμπών και των ανθρώπων που συμμετέχουν στις διαδηλώσεις, αλλά παραμένουν στις θέσεις τους. Ο εις εξ αυτών είναι ο μητροπολίτης Ικονίου Θεόληπτος και ο άλλος ο αρχιμανδρίτης, από την Κρήτη, Ρωμανός (που υπογράφει τις διαδικτυακές αναρτήσεις του ως Ηλίας Αναστασιάδης).
Ο μητροπολίτης Ικονίου υποχρεώθηκε να πει μισή συγγνώμη, επειδή τον αποδοκίμασε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Ο αρχιμανδρίτης Ρωμανός υποχρεώθηκε να ζητήσει κι αυτός συγγνώμη, όταν οι αθλιότητες που έγραψε στο facebook προκάλεσαν την αντίδραση του μητροπολίτη Ρεθύμνης Προδρόμου. Μάλιστα, ο μητροπολίτης Ρεθύμνης επέβαλε στον ασχημονούντα αρχιμανδρίτη ποινή εικοσαήμερου αποκλεισμού από τις ιεροπραξίες.
Οι συγγνώμες και τα ημίμετρα δεν πείθουν τον λαό. Ο χριστιανισμός έπεισε τους λαούς του κόσμου να ακολουθήσουν τα βήματα του Κυρίου την περίοδο που βρισκόταν απέναντι από την κοσμική εξουσία. Οι ιερείς και οι πιστοί ρίχνονταν στα λιοντάρια του Κολοσσαίου, σταυρώνονταν, αποκεφαλίζονταν, καίγονταν ζωντανοί, βασανίζονταν από τους μεγαλομανείς καίσαρες και βασιλείς του κόσμου τούτου, και δεν πρόδιδαν την πίστη τους. Τώρα έχουμε μια Ιεραρχία -και στο Φανάρι και στην Ελλάδα- που τρέμει ακόμα και στην ιδέα να κακοκαρδίσει τους κυβερνώντες, να πει πικρές αλήθειες, να σταθεί απέναντι στα εωσφορικά σχέδια των παγκοσμιοποιητών.
Αν υπήρχε αληθινή φλόγα στις καρδιές εκείνων που ηγούνται των Μητροπόλεων και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θα είχαν ακαριαία καθαιρεθεί οι ιερόσυλοι που βρίζουν τον λαό μας και τους γονείς των παιδιών που δολοφόνησε η εξουσία.
Οι μισές συγγνώμες και τα κλεισίματα των λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ουδέναν πείθουν.
Υπάρχει σαφής διαφορά μεταξύ των κατώτερου κλήρου που κατά κανόνα είναι κοντά και δίπλα στο λαό και του ανώτερου κλήρου που κατά κανόνα κάνει δημόσιες σχέσεις με την εκάστοτε εξουσία. Μην ισοπεδώνουμε τα πάντα. Ο απλός λαός έχει καθημερινές σχέσεις με τους παπάδες της ενορίας. Το ευτύχημα είναι που υπάρχουν και λαμπροί μητροπολίτες που δεν συμμετέχουν σε τέτοιους βυζαντινισμούς. Η ηγεσία της Εκκλησίας θα πρέπει να ζητήσει η ίδια τον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας ιδίως στο θέμα της μισθοδοσίας, ώστε να αποδείξει πως δεν είναι υποχείριο των εκάστοτε κυβερνώντων. Ο κόσμος θα το εκτιμήσει πολύ αυτό και θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη στην Εκκλησία. Όσο για τους μητροπολίτες των ημερών, τους αξίζει απομάκρυνση από τους κόλπους της Εκκλησίας. Είναι ανάξιοι!
… φοράνε τα χρυσοποίκιλτα και παριστάνουν τους εκπροσώπους του Ταπεινού Ιησού, ” Ουε γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές “. Στα δύσκολα που περνά αυτός ο λαός είσαστε Απόντες τώρα που του δολοφόνησαν τα παιδιά του δεν είστε μόνο Απόντες αλλά κάνετε και πλάτες!!! Βδελιγματα εχιδνων!!!
Η εκκλησία είναι θεραπαινίδα της εξουσίας από τότε που ο Ρωμαίος Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος εκρωμάισε τον χριστιανισμό. Τον έκανε δηλαδή επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής εξουσίας, οργανωμένη κατά ρωμαϊκά πρότυπα και με την ηγεσία της σε μόνιμη συνδιαλλαγή με την αυτοκρατορική εξουσία.
Από τότε δηλαδή που η άλλοτε φιλειρηνική εκκλησία των μαρτύρων άρχισε να ευλογεί λάβαρα μαχών και να μιλά για έναν Χριστό που καθοδηγεί στρατεύματα σε πολέμους.
Από τότε που η εκκλησία που ασκούσε σκληρή κριτική στον πλούτο άρχισε να φορά χρυσοποίκιλτα άμφια και να ευλογεί διεφθαρμένους.
Από τότε που αντί να στοχεύσει στην θεραπεία των σωμάτων και των ψυχών των ανθρώπων, η εκκλησία άρχισε να επεμβαίνει στην πολιτική φανατίζοντας, προκαλώντας κοινωνικές συγκρούσεις για αστείες θεολογικές διάφορες που ήταν πάντα αποτέλεσμα προσωπικών συγκρούσεων και φιλοδοξιών ντόπιων επισκόπων.
Με άλλα λόγια, επί 1700 χρόνια τώρα, η εκκλησία δεν έχει τίποτε το χριστιανικό. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Όταν ο Χριστός έφτιαξε την εκκλησία Του, ο διάβολος στενοχωρέθηκε πάρα πολύ και σκέφτηκε ότι πρέπει να βρει τρόπο να Τού την χαλάσει. Έτσι, έφτιξε τούς παπέδες. Και είχε δίκιο ο Χριστός, όταν είπε στον Πέτρο “… και πύλαι Άδου ου κτισχύσουσιν αυτής”, αφού η εκκλησία Του στέκει ακόμη και δεν μπόρεσαν ούτε οι παπάδες να την καταστρέψουν.
Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο ο συγκεκριμένος έκανε παρέμβαση…τι παίζει στο παρασκήνια ? Όπως και η άμεση μετά παρέμβαση του Βαρθολομαίου που είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Τελικά αυτή η ιστορία στα Τέμπη έχει πολύ βάθος , εμπλέκονται πολλοί και βρώμικο παρασκήνιο.
Δειλός και χριστιανός δεν υπάρχει. Υποκριτής θρησκοληπτος που παριστάνει τον χριστιανό, υπάρχει. Αυτοί είναι σήμερα στην ιεραρχία. Αντί να σηκώνουν ανάστημα υπέρ πανανθρωπινων αξιών, φέρονται ως σκουλήκια. Πολύ μικρή για μεγάλα γεγονότα η σημερινή εκκλησία.