Η Ελλάδα διαθέτει μερικά από τα πιο όμορφα και επιβλητικά τοπία του κόσμου, αλλά δυστυχώς κανένα ελληνικό φυσικό μνημείο δεν έχει ενταχθεί στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Και δεν πρόκειται για άρνηση του Οργανισμού αλλά για κακή διαχείριση εκ μέρους του ελληνικού κράτους.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο στην επισκόπηση «του πλαισίου διαχείρισης και του καθεστώτος χρηματοδότησης των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στην Ελλάδα», εξηγεί εν μέρει τους λόγους της απουσίας που καταδεικνύει για πολλοστή φορά την ανικατότητα δημοσίων φορέων να αναδείξουν τον φυσικό και όχι μόνο πλούτο της Ελλάδος.
Καταρχήν σημειώνει ότι η εφαρμογή των επιστημονικών προτύπων της UNESCO είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της οικουμενικής αξίας των μνημείων. Μόνο τρία από τα 19 ελληνικά Μνημεία Πολιτιστικής Κληρονομιάς διαθέτουν εγκεκριμένο Διαχειριστικό Σχέδιο, γεγονός που εμποδίζει την αποτελεσματική προστασία και διαχείρισή τους.
Επί πλέον η απουσία ενός κεντρικού φορέως εποπτείας, σχεδιασμού, χρηματοδοτήσεως και εκτελέσεως έργων και υποδομών δημιουργεί επικαλύψεις αρμοδιοτήτων, επισημαίνει το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Ακόμη μεγάλη αρνητική εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι πολλοί φορείς (περιφέρειες, δήμοι) καταρτίζουν φακέλους υποψηφιοτήτων για την ένταξη μνημείων στον κατάλογο πολιτιστικής κληρονομιάς, χωρίς να έχει προηγηθεί ενημέρωση του αρμοδίου υπουργείου Πολιτισμού. Για την συντήρηση, ανάδειξη και προβολή των μνημείων καθίσταται απολύτως αναγκαία η εξακρίβωσις της ορθής διαθέσεως των εσόδων από τους αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα.
Τέλος το Ελεγκτικό Συνέδριο αναφέρει ότι η αναγνώρισις ενός μνημείου ως παγκόσμιας κληρονομιάς προσφέρει σημαντικά κοινωνικοοικονομικά οφέλη, που πρέπει να αξιοποιηθούν από τους φορείς.
Πηγή: Εφημερίδα «Εστία»
