Σε οριακή κατάσταση βρίσκονται τα νοσοκομεία της Αττικής εξαιτίας της παράλογης και ανεφάρμοστης απόφασης για καθημερινή πρωινή εφημέρευση. Αντί το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει σε δομικές αλλαγές και γενναία ενίσχυση του ΕΣΥ, επιλέγει την τακτική των πρόχειρων παρεμβάσεων και των επικοινωνιακών ελιγμών για να αποκρύψει το πραγματικό πρόβλημα. H υποστελέχωση και η εξουθένωση του προσωπικού οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση του ΕΣΥ.
Η εικόνα στα μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας –«Γ. Γεννηματάς», Ιπποκράτειο, Λαϊκό, Παμμακάριστος– είναι αποκαρδιωτική. Οι ασθενείς στοιβάζονται στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών για ώρες, οι κλίνες δεν επαρκούν, ενώ ράντζα στήνονται καθημερινά. Οι γιατροί και οι εργαζόμενοι δεν αντέχουν άλλο, δηλώνοντας ότι το προσωπικό βρίσκεται στο όριο φυσικής και ψυχικής εξουθένωσης.
Το εφημεριακό μοντέλο-παρωδία που επιβλήθηκε χωρίς διάλογο ή σχέδιο, οδηγεί στην κατάρρευση των υπηρεσιών υγείας. Αντί να αποσυμφορεί τα νοσοκομεία, εντείνει την πίεση, καθιστώντας αδύνατη την αντιμετώπιση προγραμματισμένων και τακτικών περιστατικών.
Η ΕΙΝΑΠ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου – Προτείνει λύσεις που αγνοούνται
Η ΕΙΝΑΠ έχει ήδη καταθέσει ρεαλιστική πρόταση: επιστροφή στο σύστημα εφημέρευσης ανά 4ήμερο με 24ωρη ετοιμότητα όλων των νοσοκομείων. Ωστόσο, το Υπουργείο επιλέγει να αγνοεί επιδεικτικά τις προτάσεις των ανθρώπων της πρώτης γραμμής.
Το μόνο που φαίνεται να ενδιαφέρει την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης. Παρουσιάζει ως «καινοτομία» ένα σύστημα ψηφιακής ιχνηλάτησης («βραχιολάκι»), τη στιγμή που το πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού και υποδομών. Αντί να προσλάβει γιατρούς και νοσηλευτές, επιδεικνύει ταμπέλες ψηφιακού μετασχηματισμού και μετρά ώρες αναμονής χωρίς να λύνει την αιτία που τις προκαλεί.
Ακόμη και η πρόσληψη 500 τραυματιοφορέων, που ανακοινώθηκε πανηγυρικά, δεν αγγίζει το βασικό πρόβλημα: την ανάγκη για μόνιμο, εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό σε καίριες θέσεις. Οι αλλαγές στις ομάδες εφημέρευσης και η ενεργοποίηση Κέντρων Υγείας είναι ασπιρίνες σε βαριά νοσούντα ασθενή.
Οι πραγματικές λύσεις που δεν θέλει να δει η κυβέρνηση
Η δραματική εικόνα που περιγράφουν οι γιατροί δεν μπορεί να ωραιοποιηθεί. Αυτό που χρειάζεται το δημόσιο σύστημα υγείας είναι:
- Άμεση ενίσχυση του ΕΚΑΒ, των ΤΕΠ και της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ώστε τα επείγοντα περιστατικά να μην καταλήγουν όλα στα νοσοκομεία.
- Πλήρης στελέχωση όλων των νοσοκομείων με επαρκές και εξειδικευμένο προσωπικό, με μόνιμες θέσεις και προκηρύξεις σε κρίσιμες ειδικότητες όπως επεμβατική ακτινολογία, καρδιοχειρουργική, αγγειοχειρουργική.
- Ειδική μέριμνα για τις εφημερίες των ψυχιατρικών κλινικών, που μένουν στο περιθώριο.
- Ίδρυση Δημόσιου Νοσοκομείου στην Ανατολική Αττική, για να μπει ένα τέλος στην επικίνδυνη υπερσυγκέντρωση περιστατικών στα νοσοκομεία του κέντρου.
- Αρνούνται να δουν την πραγματικότητα
Το Υπουργείο Υγείας, αντί να αναγνωρίσει το μέγεθος της κρίσης, μοιράζει «μπαλώματα» και στατιστικά, σαν να πρόκειται για γραφειοκρατική άσκηση. Η υποβάθμιση της Δημόσιας Υγείας δεν αντιμετωπίζεται με τεχνολογικά «κόλπα» και αποσπασματικές λύσεις. Η απουσία σχεδίου, χρηματοδότησης και πολιτικής βούλησης απειλεί πλέον ανοιχτά την ασφάλεια ασθενών και εργαζομένων.
δεν “καταρρεύσαμε” τώρα, ήμασταν ερείπια, εδώ και πολλά χρόνια
Οταν εχεις φραπεδες και χασαπιδες , πια υγεια ονειρευεστε .