Μετά την περίοδο ξεγνοιασιάς και χαλάρωσης, η επιστροφή στην καθημερινότητα συχνά μοιάζει με ένα απότομο ξύπνημα. Ακόμα και λίγες μέρες καλοκαιρινών διακοπών αρκούν για να μας απομακρύνουν από τη ρουτίνα, να μας ξανασυνδέσουν με τον εαυτό μας και να μας χαρίσουν στιγμές πραγματικής ανάσας.
- Γράφει η Κέλλυ Χολέβα (MSc), Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια
Όταν, όμως, αυτό το διάλειμμα φτάνει στο τέλος του, η επιστροφή στους γνώριμους ρυθμούς της καθημερινότητας μπορεί να συνοδεύεται από αισθήματα κόπωσης, άρνησης, μελαγχολίας ή και εσωτερικής αποδιοργάνωσης. Είναι μια απόλυτα φυσιολογική και αναμενόμενη αντίδραση, η οποία ωστόσο χρειάζεται κατανόηση και φροντίδα.
Πολλοί άνθρωποι τις πρώτες ημέρες ή εβδομάδες μετά την επιστροφή τους από τις διακοπές εμφανίζουν μειωμένη διάθεση, δυσκολία στη συγκέντρωση, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να αισθάνονται τις καθημερινές τους υποχρεώσεις πιο βαριές συγκριτικά με πριν. Ακόμα, πολλοί δυσκολεύονται να βρουν ξανά το κίνητρο, να οργανώσουν τους στόχους τους ή να επιστρέψουν στον δημιουργικό ρυθμό και την αποδοτικότητά τους. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε πως η επιστροφή από έναν χαλαρό και σχεδόν αργό ρυθμό –όπως αυτός των διακοπών– σε μια απαιτητική και οργανωμένη καθημερινότητα, αποτελεί μια μετάβαση. Και κάθε μετάβαση, όσο φυσιολογική ή αναμενόμενη κι αν είναι, χρειάζεται χρόνο και ψυχική προσαρμογή.
Η έντονη επιθυμία να επιστρέψουμε αμέσως στο πρόγραμμα μπορεί να αποτελέσει παγίδα. Με την επιστροφή μας, συχνά μπαίνουμε στη διαδικασία να καλύψουμε χαμένο χρόνο, να αποδείξουμε στον εαυτό μας και στους άλλους ότι μπορούμε να επανέλθουμε δυναμικά και χωρίς καθυστέρηση. Όμως, ο οργανισμός, σωματικά και ψυχικά, χρειάζεται προσαρμογή για να επανέλθει στους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητας. Δεν μπορούμε να περιμένουμε από τον εαυτό μας να λειτουργήσει αμέσως σε πλήρη απόδοση, όταν ακόμα προσπαθεί να βρει σταθερότητα και να ξανασυνδεθεί με τις ανάγκες του. Είναι πολύ πιο υποστηρικτικό να του επιτρέψουμε να επανέλθει σταδιακά, χωρίς πίεση και με μια πιο ήπια, ρεαλιστική προσέγγιση.
Σύντομος οδηγός επιβίωσης
Σε αυτή τη φάση, μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα βοηθητικό να κρατήσουμε, στον βαθμό που αυτό είναι εφικτό, ορισμένα στοιχεία από την καλοκαιρινή περίοδο που μας πρόσφεραν ηρεμία. Μικρές καθημερινές συνήθειες, όπως ένας πρωινός ή ένας απογευματινός περίπατος, μικρή αποχή μέσα στην ημέρα από τις ηλεκτρονικές συσκευές και τα social media, ένα ελαφρύ καλοκαιρινό γεύμα στο μπαλκόνι ή ένα παγωτό μετά τη δουλειά ενδεχομένως να μπορούν να λειτουργήσουν ως μια ήπια γέφυρα ανάμεσα στο καλοκαίρι και στην απαιτητική ρουτίνα. Δεν πρόκειται για προσπάθεια παράτασης των διακοπών, αλλά για επιλογή διατήρησης της ποιότητας μέσα στην καθημερινότητα.
Επιπλέον, οι διακοπές μπορούν να αποτελέσουν και μια ευκαιρία για αναστοχασμό. Για παράδειγμα: «Τι μας έκανε καλό στις διακοπές»; «Τι μας έλειψε κατά την προηγούμενη περίοδο»; Στο σημείο αυτό, μπορεί να διαπιστώσαμε πόσο σημαντικό είναι να σταματάμε, να αποσυνδεόμαστε από τη συνεχή ροή πληροφοριών, να έχουμε περισσότερο χρόνο για εμάς ή να δίνουμε χώρο σε πιο ουσιαστικές σχέσεις. Οι παρατηρήσεις αυτές μπορούν να μας καθοδηγήσουν σε μικρές, αλλά σημαντικές προσαρμογές στη ζωή μας.
Ωστόσο, αν η δυσκολία προσαρμογής επιμένει, αν η διάθεση δε βελτιώνεται και η καθημερινότητα εξακολουθεί να φαίνεται «βαριά», τότε είναι σημαντικό να δώσουμε σημασία σε αυτά τα σημάδια. Συχνά, οι μεταβατικές περίοδοι φωτίζουν εσωτερικές ανάγκες, συγκρούσεις ή συναισθήματα που έχουμε αφήσει στο περιθώριο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η υποστήριξη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να είναι πολύτιμη. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να «χειροτερέψουν τα πράγματα» για να ζητήσουμε βοήθεια – η πρόληψη και η έγκαιρη φροντίδα είναι ενδείξεις σεβασμού προς τον εαυτό μας.
Κλείνοντας, η επιστροφή από τις διακοπές, δεν είναι απαραίτητο να σημάνει απλώς την επανεκκίνηση των υποχρεώσεών μας. Είναι δυνατόν να αποτελέσει μια διαδικασία επανασύνδεσης με τον εαυτό μας, με τα όριά μας και με το δικαίωμά μας να ζούμε με περισσότερη επίγνωση και φροντίδα. Με ρεαλιστική στάση, υπομονή και καλοσύνη προς τον εαυτό μας, μπορούμε να επιστρέψουμε όχι απλώς σε μια «κανονικότητα», αλλά σε μια καθημερινότητα που μας εκφράζει και μας στηρίζει περισσότερο.
