Λίγες υποθέσεις στην ελληνική εγκληματολογία έχουν χαραχθεί τόσο βαθιά στη συλλογική μνήμη όσο εκείνη του περίφημου «Δράκου του Σέιχ Σου». Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και στις αρχές του ’60, μια σειρά δολοφονιών και επιθέσεων σε ζευγάρια που σύχναζαν στο δάσος του Σέιχ Σου βύθισαν τη Θεσσαλονίκη και ολόκληρη τη χώρα σε πανικό.
Ο άγνωστος δράστης πίσω από αυτές τις επιδρομές έδρασε με τέτοια αγριότητα και τόση ψυχρότητα, που η υπόθεση έμελλε να εξελιχθεί σε ένα από τα πιο σκοτεινά μυστήρια της ελληνικής μεταπολεμικής ιστορίας.
Νυχτερινός τρόμος στην Θεσσαλονίκη
Τα εγκλήματα του «Δράκου» είχαν έναν κοινό παρονομαστή: ζευγάρια που αναζητούσαν λίγη ιδιωτικότητα στο δάσος ή σε απομονωμένα σημεία γύρω από τη Θεσσαλονίκη. Ο δράστης εμφανιζόταν ξαφνικά μέσα από το σκοτάδι, επιτιθέμενος με όπλα ή λοστούς, σκοτώνοντας εν ψυχρώ ή τραυματίζοντας σοβαρά. Η αγριότητα των χτυπημάτων και η φαινομενική απουσία κινήτρου προκάλεσαν πραγματικό σοκ σε μια κοινωνία που δεν είχε γνωρίσει μέχρι τότε τη δράση ενός πιθανού κατά συρροή δολοφόνου.
Οι Αρχές, ανήμπορες να προβλέψουν τις κινήσεις του, αντιμετώπιζαν έναν αόρατο εχθρό που φαινόταν να χτυπά όποτε και όπου ήθελε.
Η σύλληψη του Αριστείδη Παγκρατίδη και η καταδίκη του
Το 1963 η Αστυνομία ανακοίνωσε τη σύλληψη του Αριστείδη Παγκρατίδη, ενός νεαρού άνδρα με ποινικό παρελθόν. Η ομολογία του η οποία πολλοί ισχυρίστηκαν ότι πάρθηκε υπό πίεση οδήγησε στη δίκη και την καταδίκη του ως «Δράκου του Σέιχ Σου». Παρά την απόφαση του δικαστηρίου, μεγάλος αριθμός ειδικών, δημοσιογράφων και πολιτών συνέχισε να αμφισβητεί το κατά πόσο ο Παγκρατίδης ήταν ο πραγματικός δράστης.
Η έλλειψη αδιάσειστων αποδεικτικών στοιχείων, οι αντιφάσεις στη δικογραφία και η ύπαρξη άλλων υπόπτων που δεν διερευνήθηκαν επαρκώς δημιουργούν μέχρι σήμερα ένα πέπλο μυστηρίου γύρω από την υπόθεση.
Το 1968 δύο χρόνια μετά την καταδίκη του σε θάνατο, οδηγήθηκε από την χωροφυλακή στο δάσος του Σέιχ Σου, εκεί που είχε διαπράξει τα εγκλήματα του για να εκτελεστεί. Απευθυνόμενος στο εκτελεστικό απόσπασμα, τους ζήτησε «σημαδέψτε με καλα, να μην τυρρανιστώ» ενω αναφορές κάνουν λόγο πως τα τελευταία του λόγια ήταν προς την μητέρα του λέγοντας «μανούλα μου είμαι αθώος». Θαφτηκε στο νεκροταφείο ενός χωριού της Θεσσαλονίκης.
Πέρα από τις δικαστικές εξελίξεις, το όνομα του «Δράκου του Σέιχ Σου» έγινε συνώνυμο του τρόμου. Οι οικογένειες στη Θεσσαλονίκη ζούσαν για χρόνια με την παράνοια ενός αόρατου δολοφόνου που «κυκλοφορούσε ελεύθερος». Οι νυχτερινές έξοδοι μειώθηκαν, τα ζευγάρια απέφευγαν ακόμη και τους πιο κεντρικούς δρόμους και η πόλη έμοιαζε να έχει χάσει την αθωότητά της.
Η υπόθεση έμεινε χαραγμένη στην ιστορία ως μία από τις πιο ανεξιχνίαστες και στυγερότερες που συγκλόνισαν την Ελλάδα. Μέχρι σήμερα, περισσότερο από μισό αιώνα μετά, εξακολουθεί να πυροδοτεί συζητήσεις, έρευνες και ντοκιμαντέρ, καθώς πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι ο πραγματικός δράστης ίσως δεν αποκαλύφθηκε ποτέ.
Δείτε επίσης:
