Ανήμερα του εορτασμού των Θεοφανίων, ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών στο Μάτι και τις άλλες περιοχές της ανατολικής Αττικής από την φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου του 2018, έκανε μια ανάρτηση με αφορμή την πολύνεκρη τραγωδία στο Crans-Montana της Ελβετίας.
Όπως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην ανάρτηση, «κάθε τραγικό γεγονός, από το παρελθόν έως σήμερα, είναι μια διαχρονική υπενθύμιση ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια της αδιαφορίας και της λήθης», με την Κάλλι Αναγνώστου, την πρόεδρο του Συλλόγου που την υπογράφει, να κλείνει με την ευχή «από τις στάχτες του παρελθόντος να γεννηθεί φως· για το σήμερα και το μέλλον όλων και των παιδιών μας».
Η ανάρτηση του Συλλόγου
«Βρισκόμαστε στο κατώφλι της νέας χρονιάς που ξεκίνησε με ευχές μα και ένα ειδικό ψυχικό βάρος καθώς μετρά ήδη τραγικά γεγονότα που μας μουδιάζουν και θυμίζουν σε όλους πόσο επισφαλείς είμαστε και πόσο εύθραυστη παραμένει η ανθρώπινη ζωή.
Στην εκπνοή ακόμη του προηγούμενου χρόνου, ένα 7χρονο αγόρι πέθανε στο σπίτι του στην Ροδόπη που κάηκε, ενώ ο 5χρονος αδερφός του και ο πατέρας του νοσηλεύονται. Στην Χαλκιδική ένα 7χρονο αγόρι ξεψύχισε στον δρόμο. Στην Αρτέμιδα Αττικής ένας άντρας κάηκε στο σπίτι του.
Στην απαρχή του 2026, 40 άνθρωποι στο Crans-Montana βρήκαν φρικτό θάνατο σε κέντρο διασκέδασης, χωρίς ακόμη να έχουν όλοι ταυτοποιηθεί, ενώ άλλοι 119 παλεύουν για τη ζωή τους.
Για εμάς, θύματα και συγγενείς θυμάτων της 23ης Ιουλίου 2018, κάθε τραγωδία, πέρα από τον αμέριστο σεβασμό προς όσους δοκιμάζονται από τον ανείπωτο πόνο του βιώματος και της απώλειας, μας γεννά και ερωτήματα: Τι μαθαίνουμε; Τι αλλάζουμε; Τι είμαστε διατεθειμένοι να προστατεύσουμε;
Γνωρίζουμε βιωματικά τι σημαίνει να παλεύεις με τρόμο και απόγνωση για τη ζωή σου και τους αγαπημένους σου. Να χάνεις τους ανθρώπους σου, τον κόσμο όπως τον ήξερες.
Να ψάχνεις απαντήσεις και δικαίωση, όχι σαν τυπική διαδικασία ή σαν ανακούφιση, μα σεβασμό και χρέος στους νεκρούς, στις ζωές που συνεχίζονται σημαδεμένες, και όλους.
Κάθε τραγικό γεγονός, από το παρελθόν έως σήμερα, είναι μια διαχρονική υπενθύμιση ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια της αδιαφορίας και της λήθης.
Το μήνυμα για όλους είναι απλό και βαθύ μαζί:
Να μην ξαναμιλήσουμε για άλλες “τραγωδίες”, αλλά για πρόληψη, φροντίδα και ασφάλεια.
Να μη θεωρούμε τη ζωή δεδομένη και να μην πούμε ποτέ ξανά “δεν αφορά εμάς”.
Να αποκτήσουμε επίγνωση∙ η αδιαφορία να δώσει τη θέση της στην ευθύνη, η λήθη στη μνήμη και τα λόγια στην πράξη.
Να υπάρξει πραγματική πρόληψη, προστασία της φύσης και του ανθρώπου, και αλληλεγγύη που να φαίνεται στην καθημερινότητα.
Να είναι κάθε ημέρα σημείο στροφής και αφύπνισης για να μη θρηνήσουμε ξανά ζωές και να μπορεί κάθε κοινότητα να ελπίζει.
Από τις στάχτες του παρελθόντος να γεννηθεί φως· για το σήμερα και το μέλλον όλων και των παιδιών μας.»
