Η συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού, στο Down Town Κύπρου που κυκλοφορεί κάθε Κυριακή μαζί με την εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» της Κύπρου, αποτελεί μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής που ισορροπεί ανάμεσα στον προσωπικό πόνο και την κοινωνική ευθύνη.
Το πένθος ως νέα πραγματικότητα
Η κ. Καρυστιανού περιγράφει τη ζωή της μετά το δυστύχημα ως μια «νέα τροχιά» με την οποία έχει συμβιβαστεί, αρνούμενη ωστόσο ότι ο χρόνος απαλύνει τον πόνο. Για την ίδια, ο πόνος είναι το τελευταίο «ζωντανό» κομμάτι που της συνδέει με την κόρη της. Παραδέχεται ότι η απώλεια την έχει αλλάξει ριζικά: από ένας χαμηλών τόνων άνθρωπος, μετατράπηκε σε μια μαχητική προσωπικότητα που αντλεί δύναμη από την πίστη της στον Θεό και την υπόσχεση δικαίωσης που έδωσε στο παιδί της.
Ο αγώνας κατά της διαφθοράς
Η εμπλοκή στην πολιτική, αναφέρει, δεν ξεκίνησε από πολιτική φιλοδοξία, αλλά ως αντίδραση στην ατιμωρισία και τη «λάσπη» του συστήματος. Χαρακτηρίζει τα Τέμπη «κρατική δολοφονία» και καταγγέλλει την παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας στη δικαιοσύνη. Η ίδια αισθάνεται ένα βάρος ευθύνης, θεωρώντας ότι η κοινωνική ανοχή των προηγούμενων ετών επέτρεψε τη γιγάντωση της διαφθοράς.
Προς μια πολιτική κίνηση
Η κ. Καρυστιανού επιβεβαιώνει ότι η οργή της κοινωνίας ωριμάζει σε μια οργανωμένη πολιτική προσπάθεια. Διευκρινίζει ότι στόχος είναι η δημιουργία ενός προγράμματος λύσεων από ανεξάρτητα άτομα και ότι η ηγεσία θα προκύψει μέσα από συλλογικές, δημοκρατικές διαδικασίες, τονίζοντας ότι η συμμετοχή της πηγάζει από την ανάγκη για ριζική αλλαγή στη χώρα.
Ανθρώπινες στιγμές και τραύματα
Σε μια φορτισμένη εξομολόγηση, μοιράζεται τις τύψεις για τις τελευταίες βιαστικές συνομιλίες με την κόρη της και την άρνηση που βίωσε μέχρι την επίσημη ταυτοποίηση. Σήμερα, η Μάρθη υπάρχει στη σκέψη της ως μια φωτεινή, αγγελική μορφή, ενώ το τραύμα παραμένει τόσο βαθύ που η ίδια αποφεύγει ακόμα και την οπτική επαφή με τις σιδηροδρομικές γραμμές.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού
Πώς ήταν οι μέρες των εορτών για εσάς;
Οι μέρες των γιορτών είναι πάρα πολύ δύσκολες. Είναι η πιο δύσκολη περίοδος, κάτι που -το καταλαβαίνω- έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με το «φυσιολογικό». Αλλά είναι κάτι με το οποίο έχω συμβιβαστεί: Ξέρω πως θα περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου με αυτό τον τρόπο, απλώς προσπαθώ να μην με εξαντλεί πλήρως. Το βιώνω, αλλά με την αξιοπρέπεια και το σθένος που πρέπει να το βιώσω.
«Συμβιβάζεται» κανείς με το πένθος;
Πιστεύω πως ναι. Με την έννοια ότι αυτή είναι μία καινούργια κατάσταση και η νέα τροχιά που έχει πάρει η ζωή μας. Έτσι θα είναι τα πράγματα από εδώ και πέρα. Παρόλο που ακούω κάποιους να λένε πως «Ο χρόνος απαλύνει τον πόνο», δεν θεωρώ πως αυτό μπορεί να συμβεί σε αυτή την περίπτωση. Ίσως να τον κάνει πιο υποφερτό… Εμείς, έχουμε χάσει ένα κομμάτι της ψυχής μας, ένα κομμάτι μέσα μας λείπει – γι’ αυτό και δεν θα είμαστε ποτέ ολόκληροι. Θα ζούμε για πάντα μ’ αυτό. Ξέρω πως δεν θα ξαναδώ μπροστά μου το παιδί μου, πως δεν θα την αγκαλιάσω ξανά, πως δεν θα μπορέσω να ακούσω ξανά τη φωνή της, πως δεν θα ξαναχτυπήσει το τηλέφωνο και να βλέπω το όνομά της να με καλεί αλλά, είμαι εντάξει, είμαι εντάξει μ’ αυτό τον πόνο.
Πώς γίνεται αυτό;
Γιατί κι αυτά είναι δικά της. Κι ο πόνος που νιώθω, είναι κι αυτό κάτι δικό της. Και, ξέρετε, πρέπει να έχω και κάτι δικό της στη ζωή μου.
Πώς σας ακούγεται η λέξη «σύμβολο», την οποία χρησιμοποιούν αρκετοί -απλοί άνθρωποι- για να σας χαρακτηρίσουν, λόγω και της εμπλοκής σας ως Προέδρου του «Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος “Τέμπη 2023”»;
Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή τη λέξη. Και στην προσπάθειά μου να μαζέψω τους συγγενείς, να δημιουργήσουμε αυτό τον Σύλλογο και να κάνουμε και κάποιες πιο δυναμικές κινήσεις στο εξωτερικό, δεν είχα ποτέ μου φανταστεί πως αυτή η προσπάθεια που κάναμε θα είχε τέτοιο κοινωνικό αντίκτυπο. Αυτό που εισπράττω από τον κόσμο στον δρόμο ή όταν γίνεται μία ομιλία και έρχονται άνθρωποι για να μου μιλήσουν, δεν αφορά τόσο στη συμπαράσταση σε μία μάνα που έχασε το παιδί της -γιατί έχει συμβεί και άλλες φορές, και από άλλες κρατικές δολοφονίες- αλλά περισσότερο στον αγώνα ενός πολίτη απέναντι στη διαφθορά, απέναντι στο βαθύ κράτος. Θεωρώ ότι η κοινωνία συνδέθηκε με το γεγονός καθαυτό. Κι αυτό, αν θέλετε, με διαφοροποιεί και από άλλους συγγενείς. Κι είναι λογικό, ξέρετε – δεν μπορούμε να είμαστε όλοι το ίδιο εσωτερικά, να έχουμε την ίδια αντοχή και δύναμη.
Είστε πεπεισμένη πως συνέβη μία «κρατική δολοφονία», όπως μου αναφέρατε;
Απολύτως. Και δεν μιλάμε μόνο για μία κρατική δολοφονία, η οποία έγινε μέσα από αμέλεια για τα χρήματα αλλά είναι και η απόδειξη ότι η εκτελεστική εξουσία παρεμβαίνει και ελέγχει πλήρως και τη δικαστική. Κάτι που μας έχει οδηγήσει στη σημερινή κατάντια της χώρας.
Πάντως, κάποια μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, αποφεύγουν να σας επιτεθούν -τουλάχιστον δημόσια- λέγοντας χαρακτηριστικά: «Σέβομαι τη μάνα που έχασε το παιδί της». Λόγια συγκεκριμένου υπουργού αυτά…
Αυτό γίνεται στο πλαίσιο του πώς οι πολιτικοί ψεύδονται, γιατί δεν είναι φερέγγυοι και αυτοαναιρούνται συνεχώς. Από τη μία με κατηγορούν ευθέως κι από την άλλη θέλουν να προβάλουν ένα, ας το πούμε, «καλό» πρόσωπο στους πολίτες. Γι’ αυτό και υπάρχουν και συγγενείς που δεν μπορούν να αντέξουν αυτή την κατακραυγή, που τεχνηέντως δημιούργησε η κυβέρνηση. Αλλά και η αντιπολίτευση. Γιατί και την αντιπολίτευση τη βολεύει όλο αυτό.
Εντωμεταξύ, καλώντας σας σήμερα στο τηλέφωνο, σκεφτόμουν πως αν ισχύουν οι καταγγελίες περί παρακολούθησής σας, τότε μάλλον δεν είμαστε μόνοι μας στην τηλεφωνική γραμμή – υπάρχει και κοινό…
Αυτό είναι σίγουρο, ισχύει 100%. Η «ενημέρωση» γίνεται άμεσα.
Παρόλο που, κατά καιρούς, ακόμη και πριν από λίγες μέρες, έχετε κατηγορηθεί, έχετε λοιδορηθεί, εισπράξατε ειρωνείες, τίποτα δεν σας πτόησε μέχρι σήμερα, ώστε να σας καταβάλει; Ανθρώπινο θα ‘ναι…
Κοιτάξτε, εγώ πριν από τον θάνατο της κόρης μου, ήμουν ένας άνθρωπος που πρόσεχε πάρα πολύ την εικόνα του. Δεν είχα δώσει ποτέ δικαιώματα. Ήμουν ένας άνθρωπος που δεν ήθελα να φαίνομαι, ήμουν low profile, με μία συγκεκριμένη καθημερινότητα ενός μέσου πολίτη. Πήγαινα το πρωί στη δουλειά μου, στο ιατρείο μου, είχα την οικογένειά μου, τη φροντίδα των παιδιών μου, οι κοινωνικές μου σχέσεις ήταν πολύ επιλεγμένες, όπως και οι φιλίες μου. Όμως, μετά τον θάνατο της κόρης μου και παίρνοντας την απόφαση πως για το υπόλοιπο της ζωής μου δεν μπορώ να παραμείνω μόνο στην εργασία μου και σε μία καθημερινότητα έτσι όπως προϋπήρχε, αποφάσισα να μην συμβιβαστώ με την ατιμωρισία και με μία αποζημίωση. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό!
Κι είπα: «Θα δώσω αγώνα! Και θα μπω μέσα στη “λάσπη”!». Ήταν πολύ συνειδητή επιλογή. Κι είχα πλήρη επίγνωση του τι κάνω, με ποιους τα βάζω και σε ποιο χώρο μπαίνω. Επομένως, αυτά που πλέον μου συμβαίνουν, ήταν αναμενόμενα. Κι όταν κάτι το περιμένεις από την αρχή, προφανώς και είναι πιο εύκολα αντιμετωπίσιμο. Όμως, εγώ έχω δώσει μία υπόσχεση στην κόρη μου. Κι αυτή την υπόσχεση δεν θα μπορούσε τίποτα, μα τίποτα στον κόσμο, να με κάνει την πάρω πίσω. Θα την τηρήσω!
Ξέρετε, με βοηθάει πάρα πολύ το γεγονός πως δεν ξυπνάω το πρωί, απλά για να αδράξω την καθημερινότητά μου, αλλά ξυπνάω έχοντας έναν στόχο. Ξυπνάω, για να δώσω τη μάχη μου! Κι όλο αυτό με βοηθάει, ώστε η κάθε μου μέρα να κυλάει, όσο το δυνατό, λιγότερο επώδυνα.
Αυτό το κάνετε για την αλήθεια; Για τη δικαιοσύνη; Ή για την ψυχή της Μάρθης;
Για όλους αυτούς τους λόγους που μου αναφέρατε. Το κάνω, γιατί θέλω να δικαιωθεί η κόρη μου. Το κάνω, για να μην έχω τύψεις ότι δεν αντιμετώπισα αυτό το σάπιο σύστημα, στο οποίο και εγώ, όπως και οι περισσότεροι, συμμετείχαμε με την ανοχή μας. Δεν θέλω, λοιπόν, αυτό το σάπιο σύστημα να το βιώσει και το άλλο μου παιδί! Δεν το δέχομαι! Θέλω να δώσω τον αγώνα μου! Αυτές οι μεγάλες συγκεντρώσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα, είναι σαν μια μικρή επανάσταση της κοινωνίας απέναντι στη διαφθορά… Είμαι πολύ περήφανη για τους συμπολίτες μας! Για το γεγονός πως υπάρχει ένα τόσο μεγάλο υγιές κομμάτι στην κοινωνία. Γιατί, πραγματικά, είχα απογοητευτεί, σκεφτόμουν πως ίσως να είχε αλλοιώσει την ψυχή μας ό,τι προηγήθηκε.
Το δεύτερό σας παιδί είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από την Μάρθη;
Είναι μεγαλύτερο.
Πώς διατηρείτε τις ισορροπίες στη σχέση σας με το μεγαλύτερό σας παιδί, μετά τον χαμό του μικρότερού σας παιδιού – που έφυγε απ’ τη ζωή με τον συγκεκριμένο τρόπο;
Η αλήθεια είναι πως ο αγώνας μου για τη δικαίωση της Μάρθης μού παίρνει πολύ χρόνο και ουσιαστικά «κλέβει» χρόνο από το άλλο μου παιδί. Έχοντας κάνει, όμως, μία συζήτηση από την αρχή με τον γιο μου, του είπα «Θέλω, σε παρακαλώ, να καταλάβεις, πως αυτή τη στιγμή, είμαι λίγο περισσότερο εκεί. Δεν είναι θέμα μεγαλύτερης αγάπης ή μεγαλύτερης φροντίδας, αλλά αυτή τη στιγμή επείγει το θέμα της Μαρθούλας. Και τώρα είναι ο καιρός – δεν μπορώ να ξεκινήσω τον αγώνα μου μετά από κάποια χρόνια». Ο γιος μου, όχι απλά μου είπε «Σε καταλαβαίνω», αλλά μου είπε «Σε ενθαρρύνω και δεν θα δεχόμουν από σένα τίποτ’ άλλο!».
Από την άλλη, υπάρχουν και οι γονείς εκείνοι που ο θάνατος του παιδιού τους τούς ακινητοποιεί, τους «παραλύει», και υποθέτω πως το αντιμετωπίσατε κι εσείς με άλλους γονείς θυμάτων. Εσείς, περάσατε ποτέ από όλο αυτό – έστω, για μικρό χρονικό διάστημα;
Πράγματι. Επειδή ο πόνος είναι τόσο έντονος, υπάρχουν γονείς που «παγώνουν». Ίσως, για λίγο, το πρώτο χρονικό διάστημα να μου συνέβη κι εμένα αυτό, γιατί σε μία τόσο συγκλονιστική απώλεια -ένας γονιός να χάσει το παιδί του- δεν είναι εύκολο νοητικά να κατανοήσεις αμέσως τι έχει συμβεί. Υπάρχει μία άρνηση, αρχικά. Δεν μπορείς να το πιστέψεις! Λες: «Πώς θα ζήσω εγώ τώρα; Χωρίς να βλέπω τη Μάρθη;». Πολύ γρήγορα όμως, όλο αυτό μετατράπηκε σε κάτι άλλο, στη σκέψη πως «Παιδί μου, εγώ δεν σε προστάτευσα, όπως όφειλα, γιατί αυτό ήταν το χρέος μου ως μάνα και δεν το ‘κανα. Θα κάνω, όμως, τα πάντα, για να σε δικαιώσω!».
Γιατί νιώθετε τύψεις; Δεν φταίτε εσείς για το δυστύχημα…
Φταίω! Σαφώς και φταίω! Φταίω, γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας. Έβλεπα τα σκάνδαλα που έμεναν ατιμώρητα κι έλεγα «Έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα…». Επέτρεψα έτσι με την ανοχή μου να γίνει η χώρα μας η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη. Γιατί στο τέλος της ημέρας, εμείς είμαστε που το επιτρέπουμε.
Να, αυτά λέτε και όλοι περιμένουν τη στιγμή που θα ανακοινώσετε -και επίσημα πια!- τη δημιουργία του κόμματος στο οποίο, όπως φημολογείται, θα ηγείστε… Υπάρχει ήδη και όνομα γι’ αυτό, σε κάποιες παραπολιτικές στήλες εφημερίδων: «Οξυγόνο»… Και, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, είστε ήδη αρκετά ψηλά στην πρόθεση ψήφου των Ελλήνων πολιτών…
Το κίνημα των πολιτών, πραγματικά οργανώνεται και θεωρώ ότι θα καταφέρει να ωριμάσει τόσο, ώστε να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού, με αξιοπρέπεια και με ένα πρόγραμμα που θα δίνει λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα.
Το όνομα αυτού και η ημερομηνία των επίσημων ανακοινώσεων δεν έχουν οριστικοποιηθεί, διότι δεν είναι προσωπική απόφαση – θα είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής διαδικασίας στην οποία συμμετέχω ενεργά.
Μέχρι πριν από δύο βδομάδες πάντως, κάποιοι είχαν την εντύπωση πως, παρά τα όσα ακούγονταν, δεν θα προχωρούσατε, τελικά, μαζί με την ομάδα σας, στη δημιουργία κόμματος…
Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ το περίμενα ότι θα φτάσω σε αυτό το σημείο. Δεν ξεκίνησα, για να γίνω πολιτικός! Ξεκίνησα, για να απαιτήσω δικαίωση στη μνήμη της κόρης μου, γιατί γνώριζα πώς λειτουργεί το διεφθαρμένο σύστημα. Όταν, όμως, όλα τα αιτήματά μου που ρίχνουν φως και αποκαλύπτουν την αλήθεια απορρίπτονται και οι στοιχειώδεις απαντήσεις που ζητάω δεν δίδονται, γιατί η δικαιοσύνη δεν λειτουργεί ανεξάρτητα, κι όταν τα προβλήματα που δημιουργούνται, αντί να λύνονται, διογκώνονται, τότε η συμμετοχή σε αυτή την αντίδραση, θα πρέπει να παίρνει τη θέση της ευθύνης. Επομένως, από τη θέση της ευθύνης, ως ενεργός πολίτης, δηλώνω ότι, ναι, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι πιο δραστικό. Διότι το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα ποτέ δεν θα δώσει λύσεις, γιατί αυτό θα σήμαινε τη διάλυσή του.
Δεν είναι σαφές, ωστόσο: Θα ηγείστε εσείς, προσωπικά, αυτού του κινήματος, σωστά;
Ο ηγέτης βγαίνει από τον λαό. Δεν πρέπει να αυτοπροτείνεται. Και θα μείνω σ’ αυτό. Θα σεβαστώ τη γνώμη της πλειοψηφίας, αφού η διαδικασία επιλογής του επικεφαλής αυτού του κινήματος, θα γίνει με δημοκρατικές διαδικασίες.
Μέσα στον επόμενο μήνα;
Όποτε είναι ολοκληρωμένο το πρόγραμμα θέσεων. Γιατί, το πιο σημαντικό, είναι να οριστικοποιηθεί το πρόγραμμα και να συμμετέχουν στη διαμόρφωσή του, εκείνα τα ακέραια και ανεξάρτητα άτομα που θα απαρτίζουν και το κίνημα. Το ποιος θα ηγηθεί του κινήματος, είναι το τελευταίο που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή. Μας ενδιαφέρει πριν και πάνω απ’ όλα η ουσία και το έργο της ομάδας και όχι ποιος θα ηγείται αυτής.
Δεν θα κάνουμε πολιτική συζήτηση σε αυτή τη συνέντευξη ούτε θα μπούμε σε λεπτομέρειες -κοντός ψαλμός αλληλούια, άλλωστε- αλλά θα παραμείνουμε στα ανθρώπινα – στο πώς εσείς βιώσατε ό,τι συνέβη, ως μάνα. Αναμενόμενη, νομίζω η ερώτηση και, επίτρεψέ μου τον ενικό, αλλά πόσο άλλαξε αυτά τα δύο χρόνια ο χαρακτήρας σου, Μαρία;
Πολύ! Πλέον δεν είμαι η ίδια γυναίκα. Πριν από τον θάνατο της Μάρθης, ούτε η δημοσιότητα ούτε ο δημόσιος λόγος με εξέφραζαν. Ήμουν μία γυναίκα που κοιτούσε τη δουλειά της και την οικογένειά της. Και, φυσικά, δεν γνώριζα ότι έκρυβα τόση δύναμη μέσα μου – ακόμη κι εμένα με εξέπληξα κάποια στιγμή. Όμως, ήταν ο πόνος που είχε μετουσιωθεί σε δύναμη. Κι έτσι ανακάλυψα έναν άλλο εαυτό. Λόγω του πόνου μου.
Ευτυχώς, αυτός ο πόνος δεν με ακινητοποίησε, δεν με άφησε στάσιμη. Είπα «Από αυτό τον χαμό της κόρης μου, εγώ θα βγάλω κάτι καλό, κάτι που θα μείνει, κάτι που θα είναι καλό για όλους μας. Κι ίσως έτσι αλλάξει, κάποια στιγμή, κι η χώρα». Στο όνομα της κόρης μου – αυτή ήταν η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη. Πως το έγκλημα το Τεμπών θα μπορούσε να γίνει το εφαλτήριο μιας αναγέννησης, μιας πραγματικά δημοκρατικής Ελλάδας στην οποία δεν θα υπάρχει πια η διαφθορά.
Κατά καιρούς, έχεις μιλήσει και για τη στενή σου σχέση με τον Θεό. Αυτή ήταν πάντα;
Όχι. Πίστευα, όπως οι περισσότεροι. Λυπάμαι πολύ που έπρεπε να μου συμβεί αυτό το γεγονός, για να γνωρίσω τη δύναμη που δίνει ο Θεός – γιατί εγώ αντλώ πια δύναμη και από εκεί. Χωρίς να είμαι θρησκόληπτη, πιστεύω βαθιά στον Θεό. Γι’ αυτό και επειδή πλέον η κόρη μου είναι στον ουρανό, ο ουρανός είναι ένα στοιχείο από το οποίο αντλώ δύναμη.
View this post on Instagram
Αισθάνεσαι, με κάποιο μεταφυσικό ίσως τρόπο, πως σε «οδηγεί» η Μάρθη;
Αισθάνομαι ότι σίγουρα θα ήθελε να δώσω έναν αγώνα, για να δικαιωθεί η ψυχή της! Είμαι σίγουρη γι’ αυτό! Είναι σα να την ακούω να μου λέει: «Μαμά, θα το αφήσεις αυτό έτσι;».
Πώς την έχεις στο μυαλό σου τώρα, καθώς μιλάμε γι’ αυτήν;
Σαν άγγελο… Όποτε την έφερνα στη σκέψη μου, ήταν χαρούμενη. Την έβλεπα πάντα χαρούμενη και φωτεινή, αλλά με τη μορφή που την γνώριζα. Ξαφνικά, ένα χρόνο μετά το δυστύχημα, όταν τη σκέφτηκα, μου παρουσιάστηκε με φτερά – σαν άγγελος… Ήταν πολύ ψηλή, είχε φτερά… Ήταν φως! Από τότε, την έχω έτσι στο μυαλό μου.
Από την τελευταία σου συνομιλία με τη Μάρθη, τι θυμάσαι;
Θυμάμαι που με πήρε το απόγευμα, γύρω στις επτά η ώρα. Ήμουνα στο ιατρείο μου. Αλλά εγώ εξέταζα και δεν το απάντησα – κάτι που πάντα θα με στοιχειώνει. Μετά είχα πάρα πολλή δουλειά και ξεχάστηκα, και με ξαναπήρε εκείνη στις εννιά η ώρα το βράδυ, το σήκωσα, μιλήσαμε γρήγορα, γιατί πάλι είχα δουλειά, για να μου πει «Μαμά, θα αργήσουμε. Έχω ξεχάσει τα κλειδιά, οπότε θα χτυπήσω, μην τρομάξεις, εγώ θα ‘μαι».
Ήταν μια συνομιλία που κράτησε λιγότερο από ένα λεπτό. Αλλά το κλείσαμε στα γρήγορα, γιατί είχα δουλειά. Πού να φανταζόμουνα ότι… (σταματάμε για λίγο τη συνομιλία μας). Πού να φανταζόμουνα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που την άκουγα… Τελοσπάντων, αυτές οι δύο κλήσεις της, η μία, η αναπάντητη κι η άλλη, η βιαστική, είναι τα δύο πράγματα που πάντα θα με στοιχειώνουν…
Θα έδινα τα πάντα να άλλαζα εκείνα τα τηλεφωνήματα! Όπως και το ότι συζητούσαμε για εκείνη την εκδρομή, που λέγαμε μήπως να μην πάει… Είναι τα πράγματα που θα έδινα τα πάντα, για να τ’ αλλάξω!
Για πόσο χρονικό διάστημα μετά το δυστύχημα, ήλπιζες πως ίσως θα ζούσε η Μάρθη;
Την Πέμπτη μού ερχόταν φευγαλέα στο μυαλό ότι μπορεί και να έχει πεθάνει. Και το ‘διωχνα αμέσως! Το έδιωχνα από τη σκέψη μου. Έβαζα τη λογική μου κάτω κι έλεγα: «Μα, ακόμη γίνονται έρευνες». Αλλά την Παρασκευή, που χτύπησε το τηλέφωνο απ’ την αστυνομία και μας είπαν ότι ταυτοποιήθηκε… Αλλά πάλι κι εκεί, εγώ είπα: «Δεν γίνονται λάθη στις ταυτοποιήσεις; Ίσως έγινε λάθος!». Ήθελα, για λίγο, να πιστέψω πως έγινε λάθος, καταλάβατε; Αλλά, δεν έγινε λάθος…
Διαμένεις μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, σωστά;
Σωστά.
Επειδή πηγαινοέρχεσαι συχνά στην Αθήνα, πώς μετακινείσαι τα τελευταία δύο χρόνια;
Με το αεροπλάνο. Και χρειάστηκε, μία δυο φορές, να χρησιμοποιήσω αυτοκίνητο.
Σε τρένο δεν θα ξαναμπείς;
Ούτε στο μετρό της Θεσσαλονίκης δεν μπαίνω! Δεν θέλω να ξαναμπώ σε τρένο, όχι. Όχι από φόβο -αν και είναι επικίνδυνα- αλλά επειδή δεν το αντέχω. Ούτε μπροστά από τον σιδηροδρομικό σταθμό δεν θέλω να περνάω. Προτιμώ να κάνω έναν ολόκληρο κύκλο, προκειμένου να αποφύγω να δω τις γραμμές των τρένων…
Πηγή φωτογραφίας: Down Town
Δείτε επίσης:
- Μητσοτάκης: «Μεγάλη απόσταση από γονιός θύματος τραγωδίας μέχρι αρχηγός κόμματος»
- Μαρία Γρατσία για Καρυστιανού: Διαφάνεια, δράση και ανακοινώσεις τον Φεβρουάριο για το νέο κόμμα
- Σούρλας για κόμμα Καρυστιανού: «Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πολεμήσει αυτό το σύστημα»
Δώσε εσύ το τηλέφωνο σου μαλάκα. Να σου γαμήσουμε το μουνί που σε πέταξε. Καθυστερημένο μουνόπανο. Σκουπίδι.
μόλις φεύγω ηταν φυσικό ότι εισαι μια κότα, μία πουτάνα των 0,80, ενας παλιόπουστας ψευτόμαγκας του πληκρολογιου, φτουσου ξεφτυλισμένε ρεμάλι της κοινωνίας που θα δώσεις και ραντεβού. λυράτεεεε κο κο κο κο
απο τις 10 το βραδυ εκεί τώρα ειναι 10,25 μονο εύζωνες , η κοντοκουρεμένη αδερφή, 1,95 με το μαύρο μπουφάν μηχανής (θαθελες) πήγε για τσισάκια!!!!!
Είμαι μια αδερφή, κουκλίτσα αληθινή, λαλαλαλα λαλαλαλα λαλαλαλα λαλαααααααααα
Το ξέρουμε ότι είσαι βρωμόπουστας. Με ένα σωρό αφροδίσια πάνω σου.
Για τον εαυτό σου μιλάς μωρή αυτιστική λούγκρα; Τράβα με τα τραβέλια παρέα που το πoυστoκομμα σου τα ψήφισε. Φιλαράκια είστε έτσι κι αλλιώς. Τελειωμένες.
Το χαζό με τα γυαλιά που άναβε τα φαναράκια ήσουν; Εσύ είσαι ΑΜΕΑ με απολυτήριο ΠΙΚΠΑ. Μια τρίχα από τα παπάρια μου. Θα με πάνε μέσα για κτηνοβασία. Τράβα πέθανε ρε βλήμα. Εκεί μπροστά ήμουν κότα, βαρεμένε.
Πες μόνο κωλόπουστα τι θα φοράς και έλα 22:10 στο σημείο που είχε το τσαντίρι στο Σύνταγμα ο Αλβανός, να σου σκίσω την κωλότρυπα. Αν έχεις αρχίδια. Αλλά που να τα βρεις. Έχεις μόνο ότι σου χώνουνε στον κώλο οι γαμιάδες σου. Μια ξεσκισμένη αδερφή είσαι και θα σε γεμίσω φλόκια μουνόπανο. Αν δεν έρθεις είσαι όχι μόνο κότα, αλλά και σκουπίδι και δειλός. Πρωταθλητής του πληκτρολογίου και της χούφτας σου.
είμαι ήδη εκεί αν και είμαι σίγουρος ότι δεν θα φανείς ούτε στο χιλιόμετρο! Κότα
Ρε καραγκιόζη μπροστά σου ήμουνα; Αλλά που να με δεις με τα γυαλιά που φοράς καραγκιόζη. ΑΜΕΑ με απολυτήριο ΠΙΚΠΑ.
Εκεί είμαι σήμερα μαλάκα. Πρόλαβε να πάρεις το αεροπλάνο, να ανέβεις να σου σκίσω τον κώλο. Έλα γιατί έχω μεγάλες καύλες. Στο στομάχι θα τον νιώσεις βρωμόπουστα.
Κοτα θα δωσεις τηλεφωνο να κανονισουμε η θα συνεχίσεις τα κακαρίσματα;
pos ton petsokopses etsi re bro?
Ναι μου έκλασε τα αρχίδια το μουνί.
καθυστερημενη κοτα απο τις πολλες σφαλιαρες χαζεψες η γεννήθηκες ετσι; γελανε ολοι μαζι σου και τα κακαρισματα σου , τηλ και το λυνουμε δεν υπαρχει λογος να το κουραζεις; τι φοβασαι τοσοι ειστε που θα μου κανετε, εγω ειμαι μονος μου.
Ραντεβού αύριο το βράδυ στις 22:10 στο σημείο που ήταν το τσαντίρι του Αλβανού. Θα σου γαμήσω την μάνα μουνί.
μωρη κοτα λυρατη θα αφησεις τα κο κο κο και να δωσεις τηλέφωνο να το λυσουμε ;
Φίλε σοβαρά τώρα περιμένεις απάντηση απ την υπόγα;
Δώσε εσύ το τηλέφωνο μαλάκα να σου γαμήσουμε το μουνί που σε ξέρασε. Δειλή αριστερή πουτάνα. Μούλε. Γαμημένο μουνόπσνο.
Εκεί ήμουν λουμπίνα, κότα λυράτη. Χέστηκες επάνω σου καραγκιόζη. Ο μαλάκας με τα γυαλιά που φροντίζει τα φαναράκια. Σκατοαδερφή.
Δώσε εσύ τηλέφωνο μαλάκα, να έρθω να σου ανοίξω διάπλατα τον πισινό. Κωλόπουστα.
Μην βρίζετε βρε ανόητοι. Όλοι σας… Τι πάθατε εδώ μέσα? Ζώα είσθε?
ΜΑΡΙΑ, με την βοήθεια του Χριστού ο οποίος επιβλέπει επί πάσαν εξουσίαν και ηγεμόνα και βασιλέα, πάρτους τα κεφάλια στην κυριολεξία και χωρίς αστεία. Μόνο με λαϊκά δικαστήρια απαριθμώντας τα πολιτικά και άλλα εγκλήματά τους θα γλυτώσουμε από αυτήν την κόπρο που λέγεται “ελληνικό πολιτικό σύστημα”. ΄Ήδη ο Τασούλας αποστασιοποιείται με μικρά πηδηματάκια, προφανώς φοβισμένος από την οργή του λαού, και συγκεντρώνει τα σκύβαλα της πολτικής εξουσίας σε meeting για να δουν του τι μέλλει γενέσθαι όταν ο Λαός κραυγάζει για απόλυτα απόδοση δικαιοσύνης από την Δικαιοσύνη που έχει ταυτιστεί με το κάθε πολιτικό κόμμα εξουσίας (η Σακελλαροπούλου ήταν το τρανό ζωντανό παράδειγμα ως υφυπουργίνα του Μητσοτάκη), για κάθαρση και ελεύθερη αληθινή δημοκρατία μέσα από ένα καθαρό και αληθινό πατριωτικό κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού. Δεν έχουμε άλλον ή άλλη να ηγηθεί εκτός από εσένα Μαρία μας. Συντασσόμεθα όλοι όμως οπίσω σου για να σε ενδυναμώσουμε και να σε υποστηρίξουμε, ενώ εσύ θα πρέπει να παραμείνεις βράχος ακλόνητος στην αλήθεια ότι όλο το πολιτικό σύστημα της Ελλάδος είναι σάπιο. Πολύ βαθιά σάπιο και επηρεάζεται για το κακό μας πάντα τόσο από σκοτεινούς παράγοντες εδώ μέσα, όσο και φυσικά από απέξω. Έξω επίσης από την σατανική και βρώμικη ΕΕ για πάντα.
Ποιο Χριστό; Την αστρολόγο και την γερόντισσα από την Συρία έχει το νούμερο. Σε ψεκασμένους σαν τους γελοίους ψηφοφόρους του Νατσιού και του Βελόπουλου. Σε αυτούς απευθύνεται. Ούτε τον Χριστό της, ούτε την Παναγία της. Μόνο σφυρί και δρεπάνι. Μόνο ΚΚΕ.
κόταααα κο κο κο κο κο
Χαχαχαχα! Θα γεννήσεις αυγουλάκι?
Σε γαμάω αλητάμπουρα.
Αύριο το Βράδυ στις 22:10 στο Σύνταγμα να σου γαμήσω την μάνα. Κοντοκουρεμένος με μαύρο μπουφάν μηχανής. Πες μόνο τι θα φοράς και σε γάμησα.
Αύριο 22:10 εκεί που ήταν το τσαντίρι του Ρούτσι. Πες μόνο τι θα φοράς και θα σου γαμήσω την μάνα. Κότα, κωλόπουστα γαμημένε.
κο κο κο κο … κοψε την τρελα κοτα λυρατη και τα ραντεβου κλεινονται τηλεφωνικώς!!
Σου γάμησα την μάνα μουνόπανο.
Γαμιέσαι μουνόπανο.
Εκεί ήμουνα κότα. Εσύ κρυβόσουνα αδερφή. Κότα λυράτη, λουμπίνα.
Το βαρεμένο με τα γυαλάκια που ανάβει τα καντηλάκια του ΙΚΕΑ. Σε έχουν για να σου δίνουν κέρματα και φιλοδωρήματα όπως στους ζητιάνους, καθυστερημένο.
Το ΚΚΕ είναι πλήρως αποτυχημένο. Όλα τα κόμματα απέδειξαν ότι είναι όλα ένα τίποτα. Όλοι τους είναι αποτυχημένοι. Ίσως η Μαρία να είναι πλανεμένη, ίσως όμως και να της εοπισύρουν ψεύδη και κατηγορίες που δεν είχε κάποια σχέση. Όπως και εσύ ο ίδιος είσαι πλανεμένος που είσαι άθεος. Συγχωρείσθε όμως για ότι λέτε και κάνετε, μέχρι να βρείτε την αλήθεια που είναι μόνο ο Χριστός. Σας αγαπάμε εμείς οι χριστιανοί.
Έλα ρε μαλάκα Τζον που έμαθες και τον Μαρξ και το παίζεις και αριστερός τώρα!
Σου γαμάω την μάνα την πουτάνα. Έλα αύριο στο ραντεβού κότα και θα σε γαμήσω από όλες τις τρύπες. Μούλε. Πες μου μόνο τι θα φοράς μουνί.
με βλεπεις παντου και σε ολους μωρη κοτα; τοσο τσερλιό σε εχει πιασει; …κο κο κο κο
εγω οταν σου γραφω βαζω συγκεκριμένο ονομα δεν ειμαι παλιοπουστας να βαζω συνεχεια διαφορετικά σαν εσενα. το κουραζεις όμως κοτα και δεν λεει!!
Δώσε τηλέφωνο πουτάνα να σου γαμήσω το μουνί που σε πέταξε μούλε. Μοάσταρδε γαμώ το σπίτι σου.
Τι γλυκός και ηθικός δημοσιογράφος με ενσυναίσθηση και σεβασμό για τον άνθρωπο που έχει απέναντί του/της! Να λοιπόν που υπάρχουν και αυτοί οι δημοσιογράφοι και όχι μόνο τα σιχαμένα πληρωμένα λαμόγια!
Είναι γελοία η Καρυστιανού. Απλά για να την φτύνεις. Για τα σκατά μας την έχουμε.
τζωνούλα στα εγραψα πιό κάτω μην χανεις χρονο κανε το βιογραφικό σου γρηγορα!!
Και εγώ στο έγραψα και δεν το κατάλαβες. Το γαμήσι που θα φας θα είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο. Κυριακή σήμερα και θα βγούμε έξω, εφόσον είμαστε στην όμορφη Θεσσαλονίκη μας. Εσύ εκεί. Ο κολλημένος μαλάκας. Με το πληκτρολόγιο και τον δονητή καρφωμένο στον κώλο σου.
δεν εισαι στα καραβια τρυπιε, τωρα εισαι θεσσαλονίκη; Τι φυλάς τον λευκό πύργο απο του σομαλούς;
τεσπα και εγώ σου το εγραψα, μην κανεις οτι δεν καταλαβες!
Όχι απλά γαμάω κάτι μαλάκες σαν εσένα.
τζωνούλα κοτούλα κο κο κο κο οι κοτες οι λυρατες δεν….. εσυ γιατι το παιζεις κοκορας;
Κανένα όνομα δεν βάζεις μουνόπανο. Φοβάσαι γθατί ξέρεις ότι θα σου γαμήσω την μάνα. Έλα στο Σύνταγμα απόψε 22:10 στο σημείο που είχε το τσαντίρι ο Αλβανός, να σου γαμήσω ότι έχεις αγάμητο κωλόπουστα. Έλα καθυστερημένο σκουπίδι, ένα πεταμένο μουνί είσαι. Θα σε κάνω μπαούλο από το ξύλο. Έλα ρε μουνί, θρασύδειλο σκουλήκι.
Δώσε εσύ κότα τηλέφωνο, να σου γαμήσω το μουνί που σε έκανε μούλε γαμημένε.
Κανένα όνομα δεν βάζεις μαλάκα. Δειλό σκουπίδι που κρύβεται πίσω από την ανωνυμία του. θρασύδειλο σκουπίδι. Ήρθα στο ραντεβού και είδα ένα μαλάκα με γυαλιά που άναβε τα φαναράκια του ΙΚΕΑ. Ούτε ροχάλα δεν αξίζεις καθυστερημένο. Ψυχικά άρρωστε.
Και μόνο που εκμεταλλεύτηκε το θάνατο τόσων παιδιών και μόνο που έλεγε ψέματα ότι δεν θα κατέβει στην πολιτική και τώρα κατεβαίνει και μόνο που αυτάρεσκα με το πανάκριβο πουκάμισο της σαν αυτά άλλη Μαρία Αντουανέτα πάει στην Κύπρο και φωτογραφίζεται σε Life Style περιοδικό για να μας πει τις αηδίες της, την κάνουν κατάπτυστη. Κυρία Καρυστιανού είσαι για φτύσιμο και είσαι πολύ χειρότερη από αυτούς που υβρίζεις. Ψεύτρα, νάρκισσος και ονειροπαρμένη. Στα τσακίδια να πας και εσύ και οι σκοτεινοί και αφανείς χρηματοδότες σου. Τράβα με τον γελοίο τον ψεκασμένο τον Νατσιό και την μουρλό Ζωή. Πραγματικά κατάπτυστη, ερπετό.
Γειά σου τζωνούλα καρπαζοεισπράκτορα, τι εγινε σε βγαλανε απο το μπαλαούρο; μαθαμε ότι δεν εισαι καλος μουτσος και παραμελείς την καθαριότητα του καταστρώματος για να γραφεις ύμνους για τον γκόμενο σου τον κούλη και για αυτό ο Καπετάνιος σε εκλεισε μπαλαούρο για τιμωρία.
Έμαθα οτι προσλαμβανούν στην ομαδα αληθειας με καλο μεροκαματακι εσυ που τον εχεις κανει λαστιχο σιγουρα θα σε παρουν απο τους πρωτους.
Τι καθεσε στειλε βιογραφικό και που’σαι μην ντραπείς να γραψεις οτι δουλευεις μούτσος στα γκαζαδικα και οτι σου αρεσουν τα αγορια οπως του αρχηγου σου (λιγνάδης, δημητριάδης,) πες οτι εισαι και φιλος του μιχου απο τον κολωνό μετραει!!
Άντε σε αφήνω να πας να προλάβεις να φτιαξεις το βιογραφικό σου για την ομαδα αληθειας θα κανεις καριέρα εσυ θα το δεις.
Στο είπα κωλόπουστα και δεν το κατάλαβες. Λίγα τα ψωμιά σου. Γαμημένο μουνόπανο. Θα μάθεις να κάνεις τις μαλακίες σου, με τους Σύριους που σε γαμάνε. Θα σου γαμήσουμε ότι έχεις αγάμητο μούλε.
γιατι μιλας στον πληθυντικό μωρη τρυπίδα ποσοι ειστε και θα μου γαμησετε; τοσο βαριά ταχεις; δωσε τηλεφωνο και κανονιζουμε να βρεθουμε, να σε δουμε απο κοντα ποσο βαριά ταχεις, οχι μονο λογια, περιμενω τρυπιε μην χαθεις!
κοτούλα τζωνούλα έχουμε και δουλειές, είπες οτι “θα με γαμησετε” και εγώ σου είπα να κανονίσουμε! τώρα γιατί το ριξες στα κο κο κο κο κο, ε κοτούλα;
Κλείσε ραντεβού αύριο βράδυ στην Αθήνα να σε γαμήσω ολοκληρωτικά. Τηλέφωνο στον αέρα θα δώσουνε; Πόσο μαλάκας και καραγκιόζης είσαι;
τι φοβάσαι μηπως σε παρει τηλεφωνο κανενας φαν, ελα μωρη κοτα εσυ το ξεκίνησες, εσυ ειπες τις μαγκιές σου και τι θα μου κάνετε, εσυ πρεπει να βγεις μπροστα, κοτα ε κοτα!!!
Τι να κανονίσεις ρε μαλάκα; Την χούφτα σου.
Ευχομαι που ειμαι και συγουρος , θα εχουμε νεα κυβερνηση . Η πολιτικη πλακα ειναι στην χωρα μας , αυτοι που μας εβαλαν στα μνημονια και χρωστανε εκ. στης τραπεζες μας κουνανε και το δακτυλο . Αυτο το παιχνιδι πρεπει επιτελους να σταματησει . Πρεπει ομως το κομμα σου να πει , στον κοσμο κατεργουμε τον νομο 86 περι ευθυνης υπουργων , και να δεις τα ποσοστα σας θα ειναι στα υψη .
Αν ποντάρεις στην Μαρία των Χαζών, τον έχεις πιει από τώρα.
σωπα ρε κοτα τι λες;
Σου γαμώ την μάνα δειλέ, μαλάκα, μουνί.
Κι εμείς είμαστε τυχεροί και περήφανοι που σε έχουμε. Ευχόμαστε ολοψύχως τα καλύτερα να μας οδηγήσεις και να ανεβάσεις ψηλά την Ελλάδα μας Μαρία!
Ολοψύχως; Φασίστας είσαι. Θα πάρετε τα αρχίδια μας και εσυ και η Μαρία των χαζών.
ποσα ονοματα μωρη καθυστερημένη κοτα θα αλλάξεις; πόσα κο κο κο κο θα κάνεις;
Σε περιμένω 22:10 στα φαναράκια στο Σύνταγμα να σου γαμήσω την μάνα. Αν έχεις αρχίδια έλα. Αλλά αυτά στα βάζουν στον κώλο όσοι σε γαμάνε βρωμόπουστα.
Αγορίνες του site ελάτε όλοι μαζί να μου τον κάνετε ροδέλα. Αχ αχ αχ πως μου αρέσει!!!
Σου γαμάω την μάνα την πουτάνα. Ένα δειλό σκουλήκι είσαι, που σε έχουν όλοι στην πούτσα. Εκεί θα μείνεις μουνόπανο. Θα γράφουμε ότι θέλουμε και εσένα σε έχουμε για τα αρχίδια μας. Σύντομα σου έρχεται μεγάλη ήττα. Θα τα βάζεις μόνο με τα πρεζόνια και τοὺς καθυστερημένους της παρέας σου. Ετοιμάσου για μεγάλη πούτσα.
πιπέρι john.
john δωσε διεύθυνση και τηλέφωνο και σου φερνω 30 σομαλούς φρεσκους απο κρητη μολις ξεμπαρκαραν και ψαχνουν ροδελα σαν την δικια σου να στην γυρισουν σαν κάλτσα. Αντε παλιόπουστα σουφεξε πάλι, 30 καβλωμένοι ολοι για παρτι σου ρε μερακλή.
Πως μετα να μην γινεις χαλι να σε πατήσει η κούλα με τοσα παλληκάρια που σου φερνει για τα πισωγλέντια σου. τζους
Ποια διεύθυνση και τηλέφωνο ρε μουνί; Κλείσε αύριο ραντεβού στην Αθήνα και θα σε γαμήσω μια και καλή. Να ξέρεις με ποιους τα βάζεις κουράδα. Καθυστερημένο μουνί.
με ποιους τα βαζω; ποσοι ειστε και με εχει πιασει τρεμούλα; δωσε τηλεφωνακι να τα πουμε με ολους σας και πρωτα με εσενα.
Όπως σας έχω πει, δουλεύω ένοπλη ασφάλεια πλοίων. Έχω αποκρούσει πολλές επιθέσεις Σομαλών πειρατών και για αυτό είμαι περιζήτητος στο χώρο. Υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος που το πετυχαίνω, στήνομαι στα 4, οι Σομαλοί ξεχαρμανιάζουν πάνω μου και την γλιτώνει το υπόλοιπο πλήρωμα. Κι εμένα όμως μου αρέσει να με ξεκωλιάζουν, είμαι γνωστή πούστρα εξάλλου. Win win κατάσταση.
Όταν σου γαμάω την μάνα την ξεκωλιάρα, θα σε αφήνω να βλέπεις. Μετά θα γαμάω και εσένα τον άρρωστο βρωμόπουστα. Θα σε τελειώσω μουνόπσνο. Θα σε κάνω να φτύνεις της μάνας της πουτάνας, το πουτσόγαλο που σε τάιζε.
φαινεται οτι εχεις πιει πολύ πουτσόγαλο και ξερεις, μα σου λειπει περιμενε λιγο και θα σε τακτοποίηση οσονούπω η Κυρία Καρυστιανού και εσενα και τον αυτιστικό σου γκόμενο την κούλα. Λίγο υπομονή και σου ‘ρχεται σβουριχτή ζβινγκκκ
αντε γεια κότα κο κο κο κο κο
Θα μου κλάσετε τα αρχίδια και εσύ και αυτή. Ρώτα την μάνα σου πόσο καλό ήταν το πουτσόγαλο που την κέρασα.
κότα λυράτη κο κο κο κο…. περιμένω
Όταν έχεις ένα τέτοιο κράτος,εχθρό δηλωμένο του έθνους,των Ελλήνων σαν άτομα και του απανταχού ελληνισμού ακόμα και ένας βοσκός είναι καλύτερη επιλογή για κυβερνητης από όλους την συμμορία της Βουλής.
Επομένως,στηρίζω με χιλιας την Κυρία Καρυστιανου καθώς πιστεύω ότι είναι αγνή και αποκλείεται να γίνουν χειρότερα τα πράγματα από ότι με πλάνο τα κάνουν όλοι οι άλλοι.
Προχώρα Μαρία
MAGIA TIS BRABO TIS THELI POLA ARXIDIA GIA NA TOYS GAMISIS OLOYS KANI AFTO POY THA EPREPE OLI NA KANOYME NA TA BAZI ME TOYS KAKOYS !!!
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΟΠΡΙΤΗ ΤΗΓΑΝΟΚΕΑΦΑΛΕ ΑΛΒΑΝΕ;