Ανοιχτές πληγές στη Θεσσαλία, ανοιχτές και στην Κρήτη, αφού οι επιπτώσεις είναι πολύ σοβαρές και διαχρονικές, μετά την καταστροφή του θεσσαλικού κάμπου, σχεδόν έναν χρόνο μετά την κακοκαιρία Daniel.
- Του ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ – Εφημερίδα «Έλληνας Αγρότης»
Οπως τόνισε ο κτηνίατρος-ερευνητής και πρώην πρόεδρος του Παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ Αλέκος Στεφανάκης, «αυτές οι καταστροφές όταν συμβαίνουν θα έπρεπε να μας γίνονται μαθήματα. Και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ορθολογικά». Σύμφωνα με τον ίδιο, «αυτό που έγινε στη Θεσσαλία ήταν ένα φαινόμενο που ήταν η συνέπεια της κλιματικής κρίσης. Ας ελπίσουμε ότι είναι κρίση και δεν είναι αλλαγή, η οποία προκάλεσε μια τρομακτική ζημιά. Οταν χαθεί ένα κοπάδι, για να το ξαναστήσεις θέλει πέντε χρόνια. Ας το σημειώσουμε αυτό όλοι όσοι πατάμε στη βιωσιμότητα της ζωικής παραγωγής και της κτηνοτροφίας».
Η εξάρτηση της Κρήτης από τον θεσσαλικό κάμπο ήταν μεγάλη, και σήμερα οι ελλείψεις είναι σημαντικές ως προς το σανό που χρειάζονται οι Κρητικοί αιγοπροβατοτρόφοι για να ταΐσουν τα ζώα τους. Ετσι, οι κτηνοτρόφοι της Κρήτης αναγκάζονται πλέον να σηκώσουν -όσοι το καταφέρουν- και το βάρος των αυξημένων τιμών σε αυτού του τύπου τις ζωοτροφές.
Μεγάλη η απώλεια
Είναι χαρακτηριστικά όσα είπε ο Αλέκος Στεφανάκης, σχολιάζοντας δηλώσεις του προέδρου της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας Ρίζου Μαρούδα στον ίδιο σταθμό.
«Εχουμε φτιάξει ένα υπέροχο αγροτοδιατροφικό σύστημα. Καταφέραμε και φτιάξαμε μια αιγοπροβατοτροφία που εκσυγχρονίσαμε σε μεγάλο ποσοστό. Το 40% των δηλωθέντων εκμεταλλεύσεων είναι σύγχρονες εγκαταστάσεις που παράγουν και το εισόδημα. Αυτό είναι ένα φοβερό νούμερο. Ομως, αυτό δημιουργεί μια ανάγκη σε χονδροειδείς ζωοτροφές, γιατί τα ζώα είναι μηρυκαστικά και για να χορτάσουν πρέπει να φάνε και χόρτα. Και στην Κρήτη έχει δοθεί βάρος σε άλλες καλλιέργειες, πιο αποδοτικές. Εχουμε τα αμπέλια μας. Εχουμε τις ελιές μας. Εχουμε τα αβοκάντο μας. Αρα περιμέναμε να φέρουμε σανό από την υπόλοιπη Ελλάδα. Και τώρα έχει φύγει ένα μεγάλο κομμάτι του θεσσαλικού κάμπου που ήταν τροφοδότης της Ελλάδας γενικότερα, με αποτέλεσμα οι χονδροειδείς ζωοτροφές να είναι σε κόστη απαγορευτικά».
Οπως υπολόγισε, σε σχέση με πριν από τις καταστροφές στον θεσσαλικό κάμπο, οι τιμές ήταν στα 0,40 ευρώ το κιλό το τριφύλλι και σήμερα κινούνται στα 0,60 ευρώ το κιλό. Και στη διάρκεια του χειμώνα είχαν φτάσει στα 0,65 ευρώ το κιλό. Ταυτόχρονα, όλες αυτές οι ανατιμήσεις, συμπαρασύρουν προς τα πάνω και τις τιμές των τυροκομικών προϊόντων, που ήδη είναι σε επίπεδα απαγορευτικά για τον μέσο καταναλωτή. Επίπεδα, όμως, που και πάλι δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες με τα αυξημένα κόστη τόσο των παραγωγών όσο και των τυροκόμων.Ο Αλέκος Στεφανάκης επιμένει πως στην πραγματικότητα τα παραδοσιακά τυροκομικά προϊόντα δεν είναι ακριβά. Οι καταναλωτές γίνονται ολοένα φτωχότεροι.
«Και ξεκινάμε με μια χρονιά που ήταν άνυδρη για την Κρήτη. Δεν προλάβαμε να σπείρουμε κτηνοτροφικά φυτά. Δεν έκανε όψιμα νερά, άρα δεν θερίσαμε. Και ξεκινάμε με μια χρονιά τουλάχιστον εφιαλτική» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Στεφανάκης.
«Από επισκέψεις υπουργών δεν έχουμε παράπονο…»
«Εναν χρόνο μετά τον Daniel έχουμε δει πολλές επισκέψεις στη Θεσσαλία, αλλά σχεδόν τίποτα για τον αγροτικό κόσμο» δηλώνει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας Ρίζος Μαρούδας.
«Στις 6 Νοεμβρίου κάποιοι κτηνοτρόφοι πήραν 150 ευρώ για κάθε χαμένο ζώο, που δεν καλύπτει σε καμία περίπτωση την αντικατάσταση κοπαδιών. Οι αγρότες πήραν μια προκαταβολή μετά τις 10 Νοεμβρίου και κάποιοι ακόμα 10.000 για τα τρακτέρ και όλα τα μηχανήματα που έχασαν. Αυτή είναι η αρωγή του κράτους».
Ο κ. Μαρούδας εξηγεί επίσης ότι, 10 μήνες μετά, στη Θεσσαλία δεν υπάρχουν κοπάδια, με την κυβέρνηση να έχει δεσμευθεί πως θα δωρίσει κάποια αρνιά, τα οποία «για να γίνουν πρόβατα θέλουν τουλάχιστον δύο χρόνια». «Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, έχουν χαθεί πάνω από 85.000 ζώα και δεν υπάρχουν κοπάδια» αναφέρει ο κ. Μαρούδας.
