H αποσύνδεση των μισθών από την παραγωγικότητα -καθώς οι πρώτοι αυξάνονταν με σημαντικά μεγαλύτερο ρυθμό από την δεύτερη- και η αύξηση του κρατικού παρεμβατισμού είναι οι βασικές αιτίες της αποβιομηχάνισης της Ελλάδας, ιδίως κατά την περίοδο 1980-2000 σύμφωνα με νέα μελέτη του ΚΕΦίΜ (Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών) με τίτλο: «Μισθολογικό κόστος και παραγωγικότητα στην μεταποίηση: Η διαχρονική τους σχέση και η κατάσταση σήμερα».
Τα κυριότερα ευρήματα της μελέτης
● Η μεγαλύτερη αύξηση του μισθολογικού κόστους έναντι της παραγωγικότητας στην μεταποίηση, κυρίως κατά την δεκαετία του 1980, σε συνδυασμό με την αύξηση του κρατικού παρεμβατισμού απέβη καταλυτική για την αποβιομηχάνιση της Ελλάδος και την μονομερή στροφή του παραγωγικού μοντέλου στον κλάδο των υπηρεσιών.
● Το μισθολογικό κόστος δεν αποτελεί σήμερα αντικίνητρο ανάπτυξης στον κλάδο της μεταποίησης καθώς από το 2013 και μετά η παραγωγικότητα του κλάδου αυξάνεται ταχύτερα από το μισθολογικό κόστος. Εμπόδια παραμένουν το μη μισθολογικό κόστος (φόροι και ασφαλιστικές εισφορές) και το αντιαναπτυξιακό ρυθμιστικό περιβάλλον.
● Κατά την περίοδο 1960-2018, το μισθολογικό κόστος στην χώρα μας αυξανόταν ετησίως κατά μέσο όρο 11% περισσότερο απ’ ό,τι η παραγωγικότητα.
● Η αποσύνδεση μισθολογικού κόστους και παραγωγικότητας κορυφώθηκε στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1981-2000, όταν το μισθολογικό κόστος αυξήθηκε με ετήσιο μέσο όρο 27% περισσότερο απ’ ό,τι η παραγωγικότητα. Ειδικά τα έτη 1982 και 1997, η διαφορά αυτή έφτασε το 38%. -Με την έναρξη της κρίσης, η παραγωγικότητα της μεταποίησης σημείωσε κατακόρυφη πτώση με αποτέλεσμα η απασχόληση στη μεταποίηση να μειωθεί κατά 33% και οι επιχειρήσεις κατά 28%.
Δείτε ολόκληρη τη μελέτη:
Μισθολογικό-κόστος-και-παραγωγικότητα_2020
