Το γερμανικό λουκέτο στην εμβληματική εταιρία Πίτσος (Pitsos) στα τέλη του περασμένου Μαρτίου δεν σήμανε απλά το κλείσιμο του ιστορικού κύκλου μιας εταιρίας που συνδέθηκε επί ενάμιση αιώνα με τη λαϊκή εμπιστοσύνη.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Επιβεβαίωσε το προμελετημένο ναυάγιο μιας ζωτικής επένδυσης που όφειλε η Siemens στο ελληνικό κράτος, σύμφωνα με τη σύμβαση εξωδικαστικού συμβιβασμού που υπεγράφη τον Αύγουστο του 2012 μετά το πολύκροτο σκάνδαλο των «μαύρων ταμείων».
Μέσω αυτών ο πολυεθνικός κολοσσός «λάδωνε» πολιτικά κόμματα και υψηλόβαθμους υπηρεσιακούς παράγοντες στην Ελλάδα προκειμένου να εξασφαλίζει πανάκριβες και αμφίβολης χρησιμότητας δημόσιες συμβάσεις που διόγκωσαν το δημόσιο χρέος.
Αντί της επενδυτικής αναβάθμισης, το εργοστάσιο της Πίτσος στου Ρέντη κλείνει οριστικά για να μεταφερθεί, παρά τις κάλπικες διαψεύσεις των Γερμανών, στην Τουρκία, από όπου θα εξάγει προϊόντα και στη χώρα μας, μολονότι η Siemens είχε ρητά αναλάβει τη συμβατική υποχρέωση για νέα επένδυση τουλάχιστον 60.000.000 ευρώ και διατήρηση 700 θέσεων εργασίας.
Στην έρημη και απρόσωπη Βουλή μόνο κάποιοι επίμονοι βουλευτές θυμούνται σήμερα τη βαριά παραβατική συμπεριφορά της Siemens που δωροδοκούσε επί δεκαετίες όποιον έβρισκε μπροστά της στον δημόσιο χώρο και τελικά, σε ατμόσφαιρα πολιτικής συνθηκολόγησης με το Βερολίνο απαλλάχθηκε διακομματικά από τη νομική της υποχρέωση να αποζημιώσει το Ελληνικό Δημόσιο για τα εγκλήματα που διέπραξε.
Σκάνδαλο 2 δισ. ευρώ
Υπενθυμίζουμε συνοπτικά ότι, σύμφωνα με το αφοπλιστικό αξίωμα Χριστοφοράκου, όπως κατατέθηκε στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή υπό τον αείμνηστο Σήφη Βαλυράκη, η οποία εκτίμησε σε τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ την εθνική «λυπητερή», οι Γερμανοί έπρεπε «να προλάβουν τον ανταγωνισμό» διότι στις δημόσιες σχέσεις, όπως κομψά καλούνται οι μίζες, «ήμασταν 100 χρόνια πίσω από τον Σωκράτη Κόκκαλη»!
Μία από τους μετρημένους στα δάχτυλα βουλευτές που επιμένουν να συντηρούν το θέμα για την εταιρία που καταλήστεψε τους δημόσιους πόρους και η νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Θεοδώρα Τζάκρη.
Μέσα από το ογκώδες υλικό της πολύμηνης υπηρεσιακής και διοικητικής αλληλογραφίας που έχει καταθέσει στη Βουλή προκύπτει η πολιτική υποχρέωση, σύμφωνα με νομικές εκτιμήσεις, για δύο πρώην υπουργούς Οικονομικών προερχόμενους από τον τραπεζικό τομέα και μία γενική γραμματέα επίσης από τον ίδιο χώρο, να εξηγήσουν αν προχώρησαν σε όλες τις οφειλόμενες ενέργειες προκειμένου η Siemens να τηρήσει τη συμβατική της υποχρέωση για τη συνέχιση της λειτουργίας και την περαιτέρω ανάπτυξη του εργοστασίου της Πίτσος. Η υποχρέωση αυτή έπρεπε, με βάση τον εξωδικαστικό συμβιβασμό που έγινε νόμος του κράτους, να εκπληρωθεί μέσα στην τριετία 2012-2015. Ο χρόνος αυτός παρήλθε άκαρπος και στο μεταξύ το πουλί (η Siemens) πέταξε…
Οι τέσσερις «κωφοί»
Αποδέκτες του πλούσιου υλικού, όπου καταγράφονται οι απεγνωσμένες έγγραφες εκκλήσεις υπηρεσιακών παραγόντων στα υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών για την εμπρόθεσμη ολοκλήρωση της επένδυσης στην Πίτσος, φέρονται ότι είναι ο νυν διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και τότε υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, η τότε γ.γ. του υπουργείου Χριστίνα Παπακωνσταντίνου και προσωπική φίλη του, η οποία αναβαθμίστηκε σήμερα στη θέση της υποδιοικήτριας της τράπεζας, ο τότε υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης, αλλά και ο Γκίκας Χαρδούβελης, που διαδέχθηκε τον Στουρνάρα στο υπουργείο και προθερμαίνεται τώρα για τη θέση του προέδρου της Εθνικής Τράπεζας.
Από το περιεχόμενο της πυκνής αλληλογραφίας προκύπτει το σαφές «δούλεμα» των Γερμανών, οι οποίοι με προσχηματικές επικλήσεις απέφευγαν επιμελώς τις συμβατικές τους δεσμεύσεις και αφετέρου, όπως σημειώνουν στους διαδρόμους της Βουλής, συμπεραίνεται «μια ανεξήγητη απροθυμία» των προσώπων που προαναφέρθηκαν για την τήρηση του νόμου.
Προκλητική συμπεριφορά
Επανειλημμένες είναι οι καταγγελίες των ανώτερων κρατικών στελεχών για την «αντισυμβατική και αντίθετη με την καλή πίστη συμπεριφορά της υπόχρεης γερμανικής εταιρίας», όπως και οι εκκλήσεις στην πολιτική ηγεσία να «υποδειχθεί ο ενδεδειγμένος τρόπος διαμαρτυρίας, προκειμένου να διαμορφωθεί η καταλληλότερη πολιτικά και νομικά πράξη εκπροσώπησης της ελληνικής Πολιτείας για την αντισυμβατική και τουλάχιστον παρελκυστική συμπεριφορά της Siemens».
Οι άνθρωποι όμως που όφειλαν να συνετίσουν τη Siemens φαίνεται πως αδράνησαν, γεγονός που δεν δικαιολογεί (ή μήπως και έτσι δικαιολογείται…) την εκτόξευσή τους σε θέσεις τόσο υψηλής δημόσιας ευθύνης. Η κερδοφόρα Πίτσος, το πρώτο σε παραγωγικότητα εργοστάσιο του ομίλου διεθνώς, κλείνει στην Ελλάδα και αναχωρεί για Τουρκία, γιατί κατά τους Γερμανούς έκλεισε τον παραγωγικό της κύκλο. Στο μεταξύ οι υποταγμένες μνημονιακές κυβερνήσεις της χώρας έδωσαν τη δυνατότητα στη Siemens να επιστρέψει στους διαγωνισμούς για δημόσια έργα…
Άφηναν τους Γερμανούς να ροκανίζουν τον χρόνο
Τα κορυφαία πολιτικά και κυβερνητικά στελέχη, λένε οι γνωρίζοντες, επέτρεπαν επί τριετία να εμπαίζεται η ελληνική Πολιτεία από τη Siemens, η οποία με εξευτελιστικούς τρόπους «έπαιζε καθυστέρηση» για να κυλήσει ο χρόνος και να εξασθενήσει η υποχρέωσή της, μέχρι να φτάσουμε στο σημείο της οριστικής απαλλαγής από αυτήν.
Ενδεικτικά, σε διαδοχικές επιστολές τους προς τους Στουρνάρα – Χαρδούβελη οι υπηρεσιακοί αναφέρουν σε δραματικούς τόνους ότι «με αποκλειστική ευθύνη των εκπροσώπων της οφειλέτιδας Siemens η πρόοδος είναι οριακή». Όπως εξηγούν, «αδικαιολόγητες και πολύμηνες καθυστερήσεις αποδόθηκαν από τη γερμανική εταιρία σε ενδο-ομιλικές διαδικασίες εσωτερικών ελέγχων και εγκρίσεων στο πολυδαίδαλο εταιρικό σχήμα με το οποίο είναι συνδεδεμένη. Ενώ, κατά τις τελευταίες συνεδριάσεις της Επιτροπής Επενδύσεων, η Siemens άρχισε να επικαλείται παράδοξες, τουλάχιστον, ερμηνευτικές εκδοχές για το περιεχόμενο των συμβατικών της υποχρεώσεων προς το Ελληνικό Δημόσιο».
Στην πραγματικότητα η Siemens, όπως αναφέρουν τα στελέχη της γραφειοκρατίας, παραμύθιαζε με καθρεφτάκια και χάντρες τους ιθαγενείς προκειμένου να αποφύγει το ταμείο και να μην πληρώσει έστω και αυτές τις εξευτελιστικές οφειλές της. Οι συμφωνίες για τους Γερμανούς ισχύουν μόνον όταν χρωστάνε οι άλλοι… Κάποια στιγμή η Siemens, που κοινώς «πουλούσε φούμαρα», αντί επενδυτικού σχεδίου, έριξε στο τραπέζι μια πομπώδη, ασαφή και αόριστη επενδυτική πρόταση για τη δημιουργία ενός Παγκόσμιου Κέντρου Δεξιοτήτων για την ανάπτυξη βιομηχανικού λογισμικού!
Σύμφωνα με τα αμήχανα υπηρεσιακά στελέχη που δυσκολεύονταν να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται, η πρόταση κινούνταν «ιδίως στο πεδίο του Product Lifecycle Management, όπως κατά λέξη και γλώσσα αναφέρεται». Ωστόσο, όπως προσθέτουν, «η μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην κατάθεση της πρότασης καθώς και η, εν τέλει, πενιχρότατη παρουσίαση του περιεχομένου εγείρουν σοβαρότατες επιφυλάξεις για την πραγματική πρόθεση της Siemens να τηρήσει τις συμβατικές της δεσμεύσεις και να προχωρήσει στην πραγματοποίηση της οφειλόμενης επένδυσης στην Ελλάδα».
