Ο Χαράλαμπος Μούσκος, αγωνιστής της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών), έπεσε νεκρός σαν σήμερα, στις 15 Δεκεμβρίου του 1955, σε μάχη με Βρετανούς στρατιώτες. Είναι ο πρώτος νεκρός αγωνιστής του μεγάλου αντιαποικιακού αγώνα των Κυπρίων, κατά της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Διευθυντής του τυπογραφείου της Αρχιεπισκοπής
Ο Χαράλαμπος Μούσκος τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παναγιάς και το Ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου. Ήταν ξάδελφος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄. Μετά από ειδική εκπαίδευση στην Ελλάδα, διορίστηκε διευθυντής του τυπογραφείου της Αρχιεπισκοπής, στο οποίο τυπώνονταν και τα πρώτα φυλλάδια και έντυπα του αγώνα. Παράλληλα δρούσε ως στέλεχος των οργανώσεων ΠΕΟΝ και ΟΧΕΝ οι οποίες είχαν την ενθάρρυνση του Αρχιεπισκόπου.
Ομαδάρχης της ΕΟΚΑ
Με την έναρξη της ένοπλης δράσης της ΕΟΚΑ, ο Μούσκος ήταν ένας από τους πέντε πρώτους ομαδάρχες των ομάδων δολιοφθορέων Λευκωσίας και ερχόταν σε άμεση επαφή με τον αρχηγό Διγενή.
Η ομάδα του, με αρχηγό τον ίδιο, έλαβε ενεργό μέρος τη νύκτα της 1ης Απριλίου 1955 (έναρξη του ένοπλου αγώνα) σε επίθεση στην Αρχιγραμματεία. Αργότερα προδόθηκε, αλλά διέφυγε τη σύλληψη και βγήκε αντάρτης στα βουνά. Ήταν ο πρώτος που κατέφυγε στο αντάρτικο στον Κύκκο, όπου έφθασαν και άλλοι στη συνέχεια, για να αποτελέσουν την πρώτη ανταρτική ομάδα με την επωνυμία “Ουρανός” και με αρχηγό το Μάρκο Δράκο.
Η μάχη και η ηρωική θυσία
Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 ο Χαράλαμπος Μούσκος μαζί με τους συναγωνιστές του ήρωες Μάρκο Δράκο, Ανδρέα Ζάκο, Χαρίλαο Μιχαήλ και άλλους τέσσερις έστησαν ενέδρα εναντίον Άγγλων στην τοποθεσία Μερσινάκι κοντά στους αρχαίους Σόλους. Στη μάχη που ακολούθησε έπεσε ο Χαράλαμπος Μούσκος και φονεύθηκε ένας Άγγλος στρατιώτης. Είναι ο πρώτος αγωνιστής της ΕΟΚΑ που έπεσε σε μάχη. Δίπλα του συνελήφθησαν βαριά τραυματισμένοι οι Ανδρέας Ζάκος και Χαρίλαος Μιχαήλ, ενώ ο Μάρκος Δράκος διέφυγε τραυματισμένος στο κεφάλι.
Το ποίημα στην αγαπημένη του
Στην τσέπη του Χαράλαμπου Μούσκου βρέθηκε το πιο κάτω ποίημα, αφιερωμένο στην αγαπημένη του Αριάδνη:
«Δυο αγάπες στη καρδιά μου έχω κλείσει,η πατρίδα η μια, κι η άλλη εσύ,
δυο αγάπες που με έχετε μεθύσει,με της δόξας και του πόθου το κρασί.
Τώρα όμως που η πατρίδα με γυρεύεικαι στον πόλεμο η φωνή της με καλεί,
η αγάπη μου για `κείνη περισσεύεικαι σ’ αφήνω, έχε γεια μ’ ένα φιλί.
Μη δακρύσεις που σ’ αφήνωκαι στον πόλεμο θα πάω,
μη ζηλέψεις που την άλληπιο πολύ την αγαπάω.
Φίλησέ με δίχως λύπη, διώξε κάθε καρδιοχτύπι,
κάθε πόθο σου τρελό και σαν γνήσια Ελληνίδαμια και πας για την πατρίδα,
με τη νίκη στο καλό».
Δείτε επίσης:
- 70 Χρόνια ΕΟΚΑ: «Ζωντανεύει» η Ιστορία – Στα εγκαίνια ο Χριστοδουλίδης
- Έκλαψε ο Κακλαμάνης για τους ήρωες της ΕΟΚΑ
- Οι αθάνατοι ημίθεοι της ΕΟΚΑ
