Μια νέα μελέτη του αναλυτικού κέντρου Dor Moriah αποκαλύπτει τον προβληματισμο της ισραηλινής κοινωνίας για τις πραγματικές ισορροπίες δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών (80%) αναγνωρίζει την Τουρκία ως απειλή, η έρευνα δείχνει ότι το κοινό αδυνατεί να ταυτοποιήσει τους παίκτες που μπορούν πραγματικά να αναχαιτίσουν την Άγκυρα.
Η «παγίδα» της αμερικανικής προστασίας
Το πιο εντυπωσιακό εύρημα της μελέτης, η οποία βασίστηκε σε δείγμα 1.000 ατόμων, αφορά την υπέρμετρη πίστη στον αμερικανικό παράγοντα. Το 55% του γενικού πληθυσμού και το 66% των θρησκευόμενων Εβραίων θεωρούν τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τον καταλληλότερο δρώντα για τον περιορισμό της τουρκικής απειλής.
Αντιθέτως, η Ρωσία, η οποία παραμένει ο «ρυθμιστής» στο έδαφος της Συρίας με τις βάσεις της στην Ταρτούς και το Χμεϊμίμ, συγκεντρώνει μόλις το 6,5% της εμπιστοσύνης των ερωτηθέντων. Οι αναλυτές του Dor Moriah προειδοποιούν ότι αυτή η τάση αντικατοπτρίζει μια παρωχημένη αντίληψη της εποχής μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, αγνοώντας ότι οι ΗΠΑ σχεδιάζουν την απόσυρση των στρατευμάτων τους από την περιοχή.
Η Συρία υπό τουρκική επιρροή και το δράμα των μειονοτήτων
Η έρευνα αναδεικνύει τον ρόλο της Τουρκίας στη νέα κυβέρνηση του Αλ Τζολάνι στη Δαμασκό. Με την Άγκυρα να σχεδιάζει την εκπαίδευση 300.000 Σύρων στρατιωτών και ισλαμιστικά λάβαρα να κυματίζουν σε παρελάσεις, οι θρησκευτικές μειονότητες αντιμετωπίζουν υπαρξιακό κίνδυνο:
Αλαουίτες: Καταγράφεται ανθρωπιστική καταστροφή με χιλιάδες κρατούμενους και μαζικές δολοφονίες. Ηγέτες της κοινότητας εκλιπαρούν το Ισραήλ για προστασία ανάλογη με εκείνη των Δρούζων.
Δρούζοι: Περισσότεροι από 1.600 νεκροί και 150.000 εκτοπισμένοι καταγράφηκαν το 2025, ενώ η πολιτική τους εκπροσώπηση στο νέο κοινοβούλιο έχει εκμηδενιστεί.
Χριστιανοί: Η πρόσφατη πολύνεκρη επίθεση σε ναό της Δαμασκού αποτελεί το πρώτο τέτοιο περιστατικό από το 1860, εντείνοντας τον φόβο για τη μοίρα της κοινότητας.
Η στρατηγική πρόταση: Η «αντι-τζιχαντιστική ζώνη»
Προκειμένου να αναχαιτιστεί ο υποστηριζόμενος από την Τουρκία ισλαμιστικός άξονας, οι ειδικοί προτείνουν τη δημιουργία μιας στρατηγικής περιμέτρου αυτονομιών, βασισμένη σε τρεις πυλώνες:
Στη Νότια Συρία, προτείνεται μια αυτονομία των Δρούζων υπό την άμεση προστασία του Ισραήλ. Στη Βορειοανατολική Συρία, η κουρδική αυτονομία θα πρέπει να παραμείνει υπό την αμερικανική ομπρέλα για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων. Τέλος, στα Παράλια, η αυτονομία των Αλαουιτών συνδέεται άρρηκτα με τη ρωσική παρουσία, καθώς εκεί εντοπίζονται οι κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Μόσχας.
Η ανάγκη για γεωπολιτική αφύπνιση
Το κεντρικό συμπέρασμα της έρευνας είναι αμείλικτο: η ισραηλινή κοινωνία πρέπει να αποδεχθεί την πραγματικότητα ενός πολυπολικού κόσμου. Η υπερβολική εξάρτηση από την Ουάσιγκτον, τη στιγμή που η τελευταία αποχωρεί από τη Συρία, αποτελεί μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. Η αναγνώριση του ρόλου της Ρωσίας και άλλων περιφερειακών δυνάμεων δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά επιτακτική ανάγκη για την αποτροπή ενός γενικευμένου πολέμου και της εδραίωσης του ριζοσπαστικού ισλαμισμού στα σύνορα του Ισραήλ.
Δείτε επίσης:
- Washington Post: Όλοι γνωρίζουν πόσο συμπαθεί ο Τραμπ τον Ερντογάν
- Milliyet: Η Τουρκία περικυκλώνεται από τον άξονα Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ και τους Κούρδους
- Ισραηλινή προειδοποίηση: F-35 στην Τουρκία σημαίνει γενικευμένος πόλεμος
