Χάρη στον Περσικό Κόλπο, το Ισραήλ δεν χρειάζεται πλέον τη συμμαχία πετρελαίου με το Μπακού και τα υπερεθνικιστικά στρατιωτικά ρίσκα του Ερντογάν. Για ηθικούς και στρατηγικούς λόγους, το Ισραήλ πρέπει τώρα να στραφεί προς την Αρμενία. Αυτό αναφέρει άρθρο της haaretz, μιας από τις μεγαλύτερες ισραηλινές εφημερίδες.
Με τίτλο «Ο Δούρειος Ίππος της Τουρκίας και το Αζερμπαϊτζάν, δεν είναι σύμμαχοι για το Ισραήλ», το κείμενο αναφέρεται στη στενή στρατιωτική σχέση του Ισραήλ με το Αζερμπαϊτζάν, τονίζοντας ότι εκτός από τα τουρκικά F-16, στις επιθέσεις κατά των Αρμένιων χρησιμοποιούνται και drones του στρατού του Αζερμπαϊτζάν που έχουν φτιαχτεί στο Ισραήλ.
Και σχολιάζει ο συγγραφέας: «Η συνενοχή του Ισραήλ στον πόλεμο του Αζερμπαϊτζάν, μέσω της πώλησης όπλων που χρησιμοποιούνται εναντίον των Αρμενίων του Αρτσάχ- σε παραβίαση του εμπάργκο του ΟΑΣΕ – θέτει το ερώτημα σχετικά με το συμφέρον που έχει το Ισραήλ να βρεθεί στην πλευρά της Τουρκίας, στην πιο σημαντική παραβίαση της εκεχειρίας που συμφωνήθηκε το 1994».
Για την Αρμενία, η συνέχιση της ανάπτυξης ισραηλινής κατασκευής drones είναι απαράδεκτη, προκαλώντας την απόφαση ανάκλησης του Πρέσβη της στο Ισραήλ – λίγες μόνο εβδομάδες μετά το άνοιγμα της Πρεσβείας στο Τελ Αβίβ.
Μπορεί να ήταν κατανοητό, αν και ακόμα ασυνήθιστο, εάν το Ισραήλ δεν είχε άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο Αζερμπαϊτζάν για το πετρέλαιο σε αντάλλαγμα όπλα. Αλλά με την εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με τα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν και με περισσότερες συμφωνίες στο δρόμο, η αξία του Αζερμπαϊτζάν για το Ισραήλ, τόσο από πλευράς κύρους, ως ο μόνος εταίρος του με τη Μουσουλμανική πλειοψηφία, όσο και στρατηγικά, ως σημαντικός πάροχος πετρελαίου, έχει μειωθεί ριζικά.
Κάνοντας μια αναφορά στις σχέσεις της Τουρκίας με το Αζερμπαϊτζάν στο πέρασμα του χρόνου και αναφερόμενο στις γεωπολιτικές επιθυμίες αναβίωσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, το άρθρο φτάνει στην εξής διαπίστωση: «Όπως και οι πρόγονοί τους στις αρχές του 20ού αιώνα, το παν-τουρκικό όνειρο του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας, το ίδιο ‘όραμα’ που οδήγησε στη γενοκτονία των Αρμενίων, έχει κωδικοποιηθεί στην κοινή εθνική φιλοσοφία ‘ένα έθνος, δύο κράτη’. Η έκταση της σχέσης έχει εκφραστεί πλήρως κατά τη συντονισμένη επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στην Αρμενία, η οποία βλέπει την Τουρκία να μεταφέρει Σύρους μισθοφόρους στην πρώτη γραμμή και να αναλαμβάνει πλήρως τον έλεγχο των εναέριων επιχειρήσεων του Αζερμπαϊτζάν».
Η σχέση Ισραήλ-Αζερμπαϊτζάν ήταν πάντα δούναι και λαβείν και όπως κάθε συναλλακτική σχέση, η συμμαχία μεταξύ των δύο, που δεν βασίζεται σε πραγματικές κοινές αξίες, είναι όμηρος του πραγματισμού. Και το Ισραήλ έχει τώρα καλύτερες προσφορές και καλύτερους συνεργάτες από το Αζερμπαϊτζάν: στον Κόλπο.
Και αν τα ψυχρά στρατηγικά γεγονότα δεν είναι αρκετά, υπάρχει ένας άλλος συντριπτικός λόγος για το Ισραήλ να απομακρυνθεί από το Μπακού, προς το Ερεβάν. Ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικολ Πασινιάν περιέγραψε το τι επιχειρεί σήμερα το Αζερμπαϊτζάν, με την υποστήριξη της Τουρκίας: τη συνέχιση της γενοκτονίας που ξεκίνησαν οι πρόγονοί τους πριν από 105 χρόνια.
Και το άρθρο καταλήγει: «Το Ισραήλ και ο εβραϊκός λαός, που συμπαθούν τον αρμενικό λαό, ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει όταν ο κόσμος επιτρέπει και κατευνάζει γενοκτονικούς δικτάτορες»…
