Ενώ για ακόμη ένα 24ωρο η πρωτεύουσα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, Στεπανακέρτ, γινόταν στόχος έντονων βομβαρδισμών από τις αζερικές δυνάμεις, κυρίως στη διάρκεια της νύχτας της Τρίτης προς Τετάρτη όπως μετέδιδε το Γαλλικό Πρακτορείο, γίνεται ολοένα και πιο σαφής ο βρόμικος ρόλος της Άγκυρας στη σύρραξη.
Οι ενέργειες της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν ισοδυναμούν με «τρομοκρατική επίθεση» στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η οποία αποτελεί μέρος της συνέχειας της Γενοκτονίας των Αρμενίων, σχολίαζε χαρακτηριστικά ο Αρμένιος πρωθυπουργός.
«Αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι μια αζερο-τουρκική διεθνή τρομοκρατική επίθεση» δήλωσε ο Νικόλ Πασινιάν στο Sky News, προσθέτοντας: «Για μένα δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτή είναι μια πολιτική συνέχειας της Γενοκτονίας των Αρμενίων και μια πολιτική παλινόρθωσης της τουρκικής αυτοκρατορίας».
Την ίδια στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση διά στόματος Ζοζέπ Μπορέλ εξέφραζε φόβους για διεθνοποίηση της σύγκρουσης στην περιοχή με ανάμιξη της Τουρκίας και της Ρωσίας, η Γαλλία δεν δίσταζε να κατηγορήσει ανοιχτά την Αγκυρα για στρατιωτική εμπλοκή στη σύρραξη που μαίνεται στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
«Το νεότερο στοιχείο είναι ότι υπάρχει μια στρατιωτική ανάμιξη της Τουρκίας, η οποία υπάρχει κίνδυνος να υποκινήσει τη διεθνοποίηση της σύγκρουσης» διαμήνυε ο υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν μιλώντας στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του γαλλικού Κοινοβουλίου, διατηρώντας τη συνολικά σκληρή γραμμή του Παρισιού έναντι της Άγκυρας.
Πρόσφατα, άλλωστε, και ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν κατήγγειλε την ανάπτυξη «Σύρων μαχητών, μελών τζιχαντιστικών ομάδων» στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, οι οποίοι, σύμφωνα με τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες, έφτασαν στην περιοχή μέσω Τουρκίας.
Είναι γεγονός, εντούτοις, πως η ισχυρή στήριξη του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στο Αζερμπαϊτζάν, στο πλαίσιο της σύγκρουσης για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, έχει φέρει την Άγκυρα απέναντι από τις μεγάλες δυνάμεις, ενώ συνάμα έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, οι οποίοι ζητούν εκεχειρία.
Για τον «σουλτάνο» η ανάμιξη στη σύγκρουση αυτή αποτελεί αφενός στρατηγική προτεραιότητα κι αφετέρου μια κοστοβόρα ανάγκη. Μια κατάσταση που συνολικά, όμως, εξυπηρετεί το νεοοθωμανικό του αφήγημα και ενισχύει τη στρατηγική του να επιδεικνύει τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας στο εξωτερικό για να διατηρεί, βέβαια, τη στήριξη των οπαδών του στο εσωτερικό.
