Για όλα φταίει η Ελλάδα, η οποία δεν κάνει τίποτε άλλο από το να προκαλεί την Τουρκία και να ψάχνει τρόπους να δημιουργήσει προβλήματα. Αυτό είναι το νόημα των νέων δηλώσεων του Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος συμπεριέλαβε και τα γνωστά… props της παραβίασης του διεθνούς δικαίου, της αποστρατικοποίησης και της ελληνικής ευθύνης για τη διακοπή των διερευνητικών επαφών.
Δεν ξέχασε και την Κύπρο εννοείται: «Τα δικαιώματα της Τουρκίας (στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο), το διεθνές δίκαιο και οι διμερείς σχέσεις, οι σχέσεις καλής γειτονίας, δέχονται σοβαρές επιθέσεις. Ενάντια σε αυτά, συνεχίζουμε τον αγώνα μας μέρα και νύχτα για να προστατεύσουμε και να προστατεύσουμε τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας και του έθνους μας. Είπαμε ότι δεν θα αφήσουμε να παραβιαστούν ποτέ τα δικαιώματα μας, ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την αποδοχή της τουρκικής παρουσίας στην ‘ΤΔΒΚ’, και εάν η ύπαρξη του τουρκικού λαού με κυρίαρχα και ίσα δικαιώματα δεν γίνει αποδεκτή, δεν θα υπάρξει καμία λύση με κανέναν τρόπο»
Επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα έχει «στρατιωτικοποιήσει 16 νησιά στο Αιγαίο, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου», ο Τούρκος ΥΠΑΜ σχολίασε αλαζονικά: «Τι είδους λογική είναι αυτή; Σαν να μην είναι αρκετό, συνεχώς πάνε κι έρχονται σε αυτά τα νησιά με επισκέψεις, επιθεωρήσεις… Τι είναι αυτό αν όχι πρόκληση, παρενόχληση;»
Για τις διερευνητικές επαφές και τη στάση της Ελλάδας, για μια ακόμη φορά έριξε όλες τις ευθύνες στη δική μας πλευρά:
«Λέμε ‘ναι’ σε όλα αυτά, αλλά η ελληνική πλευρά δεν προσέρχεται. Γιατί; Επειδή διστάζουν, φοβούνται. Γιατί φοβούνται; Επειδή δεν έχουν δίκιο. Εμείς έχουμε δίκιο. Επομένως, δεν αποφεύγουμε καμία συνάντηση. Συνεχίζουμε τις σχέσεις μας με αυτόν τον τρόπο. Λέμε ‘ας καθίσουμε στο τραπέζι το συντομότερο δυνατόν, να μιλήσουμε για σχέσεις καλής γειτονίας, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και να βρούμε πολιτικές λύσεις σε όλα τα προβλήματά μας μέσω του διαλόγου. Ας μειώσουμε την ένταση και ας μην κλιμακώνουμε καταστάσεις. Αλλά η Ελλάδα μέρα-νύχτα προκαλεί την Τουρκία αυξάνοντας την ένταση. Γιατί; Επειδή δεν βασίζονται στον εαυτό τους, αλλά σε αυτούς που έχουν από πίσω τους. Αλλά δεν θα έπρεπε να εναποθέτουν τόσες πολλές ελπίδες σε αυτούς. Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ κανείς, εκτός από ένα ή δύο κράτη, δεν είπε ναι στις κακομαθημένες, εγωιστικές απαιτήσεις τους. Το μόνο πράγμα που θέλουμε από τρίτες χώρες είναι να είναι αντικειμενικές».
