Η εμπορική σιδηροδρομική γραμμή που εγκαινιάζει με τυμπανοκρουσίες η Τουρκία και φτάνει μέχρι το Πακιστάν, δεν είναι μία απλή οικονομική συμφωνία για την σύσφιξη των δύο αδελφών χωρών που «συνιστούν ένα έθνος», όπως γλαφυρά έχουν περιγράψει τόσο ο τούρκος πρόεδρος όσο και ο πρόεδρος του Πακιστάν.
Πρόκειται για μία προετοιμασία πολεμικής σύρραξης ευρείας κλίμακας, αμφίδρομου χαρακτήρα. Της οποίας ο ένας βραχίονας εκτείνεται κατά μήκος της συνοριακής γραμμής Πακιστάν – Ινδίας, ίσως την πιο επικίνδυνη περιοχή στον πλανήτη για έναρξη πολέμου παγκόσμιας κλίμακας μεταξύ μάλιστα δύο πυρηνικών δυνάμεων!
Βασική αρχή του πολέμου, είναι οι γραμμές ανεφοδιασμού, στις οποίες φυσικά πρωταρχικό ρόλο έχουν οι σιδηροδρομικές συγκοινωνίες. Γι’ αυτό και σε κάθε πολεμική σύρραξη σιδηροδρομικές γραμμές αποτελούν πρωταρχικό στόχο των αντιμαχόμενων δυνάμεων.
Σε αυτή την περίπτωση μάλιστα δεν έχουμε μία απλή γραμμή ανεφοδιασμού, αλλά την ταυτόχρονη δημιουργία βάσεων εδάφους κατά μήκος και πίσω από τις γραμμές άμυνας. Ινδοί αναλυτές ήδη κάνουν λόγο για εμπλοκή της Τουρκίας στη σύγκρουση Πακιστάν – Ινδίας, κατά τα πρότυπα του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Όπου η Τουρκία παρενέβη για να ενισχύσει το άλλο κομμάτι του τουρκικού έθνος, το Αζερμπαϊτζάν.
Η απειλή τότε του Πακιστανού προέδρου, με φόντο πύραυλο με πυρηνική κεφαλή, ο οποίος προειδοποίησε ότι όχι απλά θα σβήσουν την Αρμενία από το Ναγκόρνο Καραμπάχ, αλλά από τον χάρτη, δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες.
Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να βάλει φωτιά στην περιοχή, και πιθανόν σε όλη την ανθρωπότητα. Δουλειά της Ελλάδας είναι να ενημερώσει όσους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους συμμετέχει, για το τι πραγματικά σημαίνει Τουρκία. Όχι να εξωραΐζει την εικόνα της, επιδιώκοντας συνομιλίες και ακυρώνοντας κυρώσεις.
