Σε «φεμινιστική απεργία» και σε διαδηλώσεις σε όλη τη Γαλλία ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, καλούν τις εκπροσώπους του ωραίου φύλου διάφορες φεμινιστικές και ακτιβιστικές οργανώσεις, με σκοπό να διαλαλήσουν όλες μαζί πως «χωρίς τις γυναίκες, ο κόσμος σταματά»!
Ειδικότερα, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας των δικαιωμάτων των γυναικών, 37 συνδικαλιστικές, γυναικείες και πολιτικές οργανώσεις ξεκίνησαν ένα ενιαίο κίνημα για να «τερματιστούν οι διακρίσεις και η σεξιστική και η σεξουαλική βία» που υφίστανται αυτές που μετονομάστηκαν «πρώτες στις αγγαρείες» της κρίσης.
«Στις 8 του Μάρτη θα απεργούμε με τις γυναίκες όλου του κόσμου, για να αρνηθούμε όλες και όλοι να πληρώσουμε το τίμημα της κρίσης με τη δουλειά μας, τον μισθό μας, το σώμα μας», δήλωσαν εκπρόσωποι οργανώσεων, όπως η Γενική Εργατική Συνομοσπονδία (CGT), η Solidaires (Αλληλέγγυοι), η Osez le féminisme (Τολμήστε τον φεμινισμό), η Planning familial (Οικογενειακός Προγραμματισμός) και η Collectif national pour les droits des femmes (Εθνικός Σύλλογος για τα δικαιώματα των γυναικών).
Η επιμονή στις μισθολογικές διαφορές, η επισήμανση των επαγγελμάτων όπου κυριαρχούν οι γυναίκες, οι ψυχολογικές συνέπειες της καραντίνας, η αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας… Αυτή η 8η Μαρτίου υπογραμμίζει τον πρώτο χρόνο μιας παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης με πρωτοφανείς επιπτώσεις. «Η πανδημία κατέδειξε τις γυναίκες που είναι στο μέτωπο, μέσα από διάφορα επαγγέλματα αλλά και στο σπίτι», εκτιμά η Μιρέιγ Στιβαλά του συνδικάτου CGT.
Διαπραγματεύσεις για αναπροσαρμογή των μισθών
Σε μια σπάνια κοινή ανακοίνωση, επτά μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις ζήτησαν την έναρξη διαπραγματεύσεων για την «αναπροσαρμογή των μισθών επαγγελμάτων στα οποία κυριαρχούν γυναίκες». Νοσοκόμες, βοηθοί νοσηλεύτριες, γυναίκες για την φροντίδα ηλικιωμένων, ταμίες, οικιακές βοηθοί, τροφοί για τη φύλαξη παιδιών… Παρότι οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν το 70% των ανθρώπων της πρώτης γραμμής κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης, δεν είναι παρά το 24% μεταξύ των υπευθύνων για τη λήψη αποφάσεων αρμόδιων για την οργάνωση των απαντήσεων, υπενθυμίζει δημοσκόπηση, η οποία έγινε για λογαριασμό της ένωσης Focus 30, που επικαλείται στοιχεία της ΜΚΟ Care International.
Οι γυναίκες «τείνουν να δράττουν περισσότερο την ευκαιρία της τηλεργασίας, οπότε δεν χρειάζεται να προσλάβουν κάποιον για τη φύλαξη των παιδιών μετά το σχολείο, που σημαίνει εξοικονόμηση χρημάτων. Ωστόσο αυτό μπορεί να θέτει έναν κίνδυνο για την επαγγελματική αξιολόγηση ή τις προοπτικές προαγωγής», εξηγεί στο Γαλλικό Πρακτορείο η Μαρί Μερκά-Μπρεν, καθηγήτρια Δικαίου στο Sciences Po Paris και ερευνήτρια στα θέματα διακρίσεων και φύλου.
«Η φεμινιστική απεργία είναι η απεργία από την εργασία, με την έννοια του εργαζομένου, αλλά είναι επίσης μια αόρατη στάση εργασίας στο σπίτι, για να καταγγείλουμε την ψυχική επιβάρυνση και τις ανισότητες στον καταμερισμό των καθηκόντων», υπογραμμίζει η Μιριέλ Ζιλμπέρ του συνδικάτου Solidaires.
*φωτό αρχείου
