Ανεξήγητη είναι η ευφορία που έχει επικρατήσει μετά την νέα (η προηγουμένη είχε γίνει από τον Ντόναλντ Τραμπ) ανακοίνωση της απόσυρσης των αμερικανικών και συμμαχικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν.
Δεδομένου μάλιστα ότι αυτή θα ολοκληρωθεί την 11η Σεπτεμβρίου του 2021, οι Ταλιμπάν θα έχουν διπλή επέτειο εκείνη την ημέρα. Την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και την «φυγή» των δυτικών δυνάμεων το 2021!
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδήμων στα γεωπολιτικά ζητήματα της πρόσω Ασίας για να αντιληφθεί ότι το μέλλον αυτής της χώρας επιφυλάσσει να ξανακυλήσει σε εμφύλιο πόλεμο. Και αυτήν την φορά ουδείς Αμερικανός και ουδείς Ρώσος θα επέμβει για να τον σταματήσει. Και οι δύο επεχείρησαν, οι μεν κατά το πρόσφατο παρελθόν και, οι δε κατά το απώτερο να ελέγξουν την κατάσταση και απέτυχαν.
Και αν το Αφγανιστάν εφ’ εξής επρόκειτο «να βράσει στο ζουμί του» ίσως να μην ενδιαφερόταν και κανείς. Γνωστή είναι η ωμότητα με την οποία οι μεγάλες δυνάμεις αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις. Και το Αφγανιστάν είναι μια περίκλειστη χώρα μηδενικής γεωπολιτικής αξίας.
Όπως όμως προ εικοσαετίας η αδιαφορία των δυνάμεων άφησε την χώρα ως ιδανικό υπόστρωμα για την ανάπτυξη της Αλ Κάιντα και της ισλαμικής τρομοκρατίας, έτσι τώρα η αποχώρηση μπορεί να αφήσει κενά ασφαλείας που θα ανοίξουν τις πύλες για ένα κύμα μετανάστευσης. Ένα κύμα το οποίο και πάλι θα εκμεταλλευθεί η Τουρκία (μια χώρα η ωμότητα της οποίας ξεπερνά και εκείνη των μεγάλων δυνάμεων) και το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει η Ελλάδα.
Με την δέουσα διπλωματική διακριτικότητα, το ζήτημα τέθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο, οι οποίοι μετείχαν στην τελευταία κοινή υπουργική σύνοδο του ΝΑΤΟ. Στην Σύνοδο (μέσω τηλεδιάσκεψης) συζητήθηκε η αποχώρηση των στρατιωτικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν. Μια απόφαση βασικά αμερικανική την οποία οι εταίροι της Ατλαντικής Συμμαχίας μπορούσαν απλώς να επικυρώσουν.
Την πραγματικότητα την αντιλαμβάνεται κανείς διαβάζοντας «μέσα από τις γραμμές» την κοινή ανακοίνωση των υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας σχετικά προς την σύνοδο:
«Ο Υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, συμμετείχαν την Τετάρτη 14 Απριλίου 2021, στην έκτακτη κοινή συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας του ΝΑΤΟ, η οποία πραγματοποιήθηκε μέσω τηλεδιάσκεψης στην Αίθουσα ΣΑΓΕ του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης. Βασικό θέμα της συνεδρίασης ήταν οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν και το χρονοδιάγραμμα αποχώρησης Συμμαχικών δυνάμεων από τη χώρα. Κατά την παρέμβασή του, ο Υπουργός Εξωτερικών επεσήμανε ότι η Βορειο-Ατλαντική Συμμαχία θα πρέπει στην φάση αυτή να αναλογιστεί την φύση της μελλοντικής της παρουσίας στο Αφγανιστάν, τονίζοντας ότι θα πρέπει να αποφευχθεί η δημιουργία ενός κενού ασφαλείας στην χώρα, το οποίο θα έβαζε σε κίνδυνο την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στο Αφγανιστάν μέχρι τώρα. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε ιδιαίτερα στα δικαιώματα των γυναικών και των ανηλίκων. Πρόσθεσε επίσης ότι ένα τέτοιο σενάριο θα είχε επιπτώσεις για τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα μέσω μιας σημαντικής αύξησης των μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη».
Τι παραπάνω θα έπρεπε να πει η ελληνική πλευρά για να καταδειχθεί η ανησυχία της για την επαύριο της αποχωρήσεως των αμερικανικών και συμμαχικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν;
Ήδη οι Ταλιμπάν, όπως έγραφε χθες η «Εστία» θριαμβολογούν και ετοιμάζονται να εκπορθήσουν την Καμπούλ και την κυβέρνηση και να δικάσουν (όσο μπορεί να είναι δίκες οι ισλαμικές παρωδίες) τα μέλη της κυβέρνησης και όσους συνεργάσθηκαν με τους Αμερικανούς.
Τα ίδια έκαναν οι Ταλιμπάν και το 1996 όταν εκδίωξαν τους Σοβιετικούς και κρέμασαν σε ένα φανάρι τον Πρόεδρο Ναζιμπουλλάχ Αχμαντζάι και τον αδελφό του. Τότε είχαμε δει το πρώτο κύμα φυγάδων από το Αφγανιστάν. Σήμερα πρέπει να ετοιμαζόμαστε για το δεύτερο, το οποίο έρχεται μαζί με την «στρατιά» των πάσης φύσεως Ασιατών και Αφρικανών που κατακλύζουν τις ακτές της Ευρώπης, δηλαδή της Ελλάδας.
Πόσο έτοιμη είναι η Δύση να διαχειρισθεί αυτή την κατάσταση;
