Στην σταθερά τουρκόφιλη στάση του Βερολίνου αναφέρεται με άρθρο του ο The Economist, αναφερόμενος στην πρόκληση της Γερμανίας να πουλήσει υποβρύχια στην Άγκυρα.
«Τα γερμανικά υποβρύχια δίνουν στην Τουρκία ένα προβάδισμα έναντι της Ελλάδας. Αυτό μπορεί να κάνει την ανατολική Μεσόγειο λιγότερο σταθερή» αναφέρει χαρακτηριστικά η μεγάλη οικονομική εφημερίδα, κατηγορώντας ξεκάθαρα τη Γερμανία ότι με τις κινήσεις αποσταθεροποιεί την ανατολική Μεσόγειο.
«Είναι ένας θρίαμβος για το ναυτικό της Τουρκίας και πονοκέφαλος για την Ελλάδα», επισημαίνει ο The Economist αναφέροντας και όσα συνέβησαν το περασμένο καλοκαίρι, όταν Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν ένα βήμα πριν την πολεμική σύρραξη.
O Εμμανουήλ Καραγιάννης, του King’s College London, επισημαίνει ότι τα νέα γερμανικά υποβρύχια που αποκτά η Τουρκία «θα ανασχηματίσουν τη ναυτική ισορροπία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας».
Τα υποβρύχια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη συλλογή πληροφοριών σε αμφισβητούμενα νερά, συμπεριλαμβανομένης της κατασκοπείας γύρω από τα υποθαλάσσια καλώδια που σχεδιάζει να κατασκευάσει η Ελλάδα για να φτάσει στην Κύπρο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Τα υποβρύχια μπορεί να είναι οπλισμένα με πυραύλους αντι-πλοίου μεσαίας εμβέλειας που θα μπορούσαν να «εξουδετερώσουν σε μεγάλο βαθμό τις ελληνικές δυνατότητες ανθυποβρυχιακού πολέμου», προσθέτει ο κ. Καραγιάννης.
«Αρκετές χώρες της ΕΕ περιόρισαν τις εξαγωγές όπλων στην Τουρκία το 2019, μετά την εισβολή της (κατά των Κούρδων) στη Συρία. Ωστόσο, μετά την περσινή ανάφλεξη στη Μεσόγειο, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία και άλλοι εμπόδισαν μια ελληνική πρόταση για πλήρες εμπάργκο όπλων. Στη συνέχεια, στις 13 Ιουνίου, τα κυβερνώντα κόμματα της Γερμανίας απέρριψαν μια πρόταση που υποστηρίχθηκε από σοσιαλιστικά και πράσινα κόμματα για διακοπή της πώλησης όπλων στην Τουρκία. Η άρνηση της Γερμανίας στο πάγωμα της πώλησης υποβρυχίων δεν αποτελεί έκπληξη. Είναι μία συμφωνία ύψους 3,5 δισ. δολαρίων, ένα μεγάλο ποσό σε σύγκριση με τις συνολικές εξαγωγές όπλων της Γερμανίας, ύψους 14 δισ. δολαρίων, την τελευταία δεκαετία… Η Γαλλία, η Ελλάδα και η Κύπρος είναι πρόθυμες να απωθήσουν αυτό που βλέπουν ως επιθετική και επεκτατική συμπεριφορά της Τουρκίας. Αντίθετα, η Γερμανία -όπως και οι Ιταλία, Πολωνία και Ισπανία- θέλουν να αποτρέψουν την κατάρρευση των ευρωτουρκικών σχέσεων. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η διατήρηση του ελέγχου της μετανάστευσης… Η Γερμανία βλέπει την Τουρκία ως προπύργιο στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, όπου η Ρωσία επαναβεβαιώνει τον εαυτό της. Η Γερμανία επίσης φιλοξενεί τη μεγαλύτερη τουρκική διασπορά οπουδήποτε στον κόσμο, με περίπου 3 εκατομμύρια άτομα τουρκικής καταγωγής».
Τα όσα αναφέρονται στο άρθρο σποτυπώνουν απλώς το διαχρονικό πρόβλημα της Ελλάδας και της ίδιας της Ευρώπης, που ακούει στο όνομα γερμανική εξωτερική πολιτική, η οποία βρίσκεται πάντα απέναντι από τα ελληνικά συμφέροντα.
