Μια συνθήκη που αλλάζει τα δεδομένα στην Ευρώπη και ξεδιπλώνει το όραμα και τις επιδιώξεις σε Παρίσι και Ρώμη να αλλάξουν τις ισορροπίες δυνάμεων στην Ευρώπη, μετά την αποχώρηση της Άνγκελα Μέρκελ από τη γερμανική Kαγκελαρία αλλά και το Brexit, υπεγράφη χθες στο Κυρηνάλιο Μέγαρο στη Ρώμη.
Πρόκειται για την Ιταλογαλλική Συνθήκη Ενισχυμένης Διμερούς Συνεργασίας, μια συνθήκη με 11 κεφάλαια, η οποία αφορά, μεταξύ άλλων, τους τομείς της άμυνας, της εξωτερικής πολιτικής, του πολιτισμού, της βιομηχανικής συνεργασίας, των νέων τεχνολογιών, αλλά και τη συνεργασία για την επίλυση προβλημάτων στην Αφρική και τη Μεσόγειο.
«Θέλουμε να δώσουμε έμφαση και σε μια ευρωπαϊκή πολιτική για το άσυλο και τα μεταναστευτικά ρεύματα, με τη συμμετοχή όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βάσει της αρχής της αλληλεγγύης. Πρέπει να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια πραγματική ευρωπαϊκή άμυνα», τόνισε ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι.
«Δημιουργήσαμε ένα ιταλογαλλικό σπίτι, στο οποίο υπουργοί και διπλωμάτες θα μπορούν να μιλούν ελεύθερα», δήλωσε από την πλευρά του ο Γάλλος πρόεδρος. Ο Εμανουέλ Μακρόν τόνισε ότι «η Ρώμη και το Παρίσι θα αναπτύξουν δράση υπέρ της ευρωπαϊκής άμυνας, θα στοχεύσουν στην επίλυση των προβλημάτων της Λιβύης, ενώ, παράλληλα, επιθυμούν να τύχουν προστασίας τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης και να καταπολεμηθεί η παράτυπη μετανάστευση».
«Θέλουμε μια ανοιχτή, κυρίαρχη Ευρώπη, η οποία θα δρα με συνοχή», υπογράμμισε ο Μακρόν. Ο Ιταλός πρωθυπουργός, από τη μεριά του, υπογράμμισε ότι «η Ευρώπη πρέπει να μπορεί να υπερασπίζεται τα σύνορά της, και η συνθήκη αυτή συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση».
Σε ό,τι αφορά την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας, ο Ντράγκι υπογράμμισε: «Οι δημοσιονομικοί κανόνες της Ευρώπης ήταν ήδη ανεπαρκείς πριν από την πανδημία. Σήμερα, η αναθεώρησή τους είναι αναπόφευκτη για να αντιμετωπίσουμε το κόστος της πανδημίας, την ανάγκη ισχυρής στήριξης από μέρους του Δημοσίου, αλλά και για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και για να γίνουν τεχνολογικές επενδύσεις. Χρειάζονται νέοι κανόνες για να διορθώσουμε το παρελθόν και να σχεδιάσουμε το μέλλον».
Στόχος η δημιουργία νέων ισορροπιών στην Ευρώπη
Η νέα συνθήκη έρχεται σχεδόν 60 χρόνια μετά τη γαλλογερμανική συνθήκη που υπογράφτηκε από τους Αντενάουερ και Ντε Γκολ, δίνοντας σημαντική ώθηση στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αλλά και στην εξέλιξη αυτού που σήμερα ονομάζουμε «γαλλογερμανικός άξονας». Η Συνθήκη του Κυρηνάλιου, όπως ονομάστηκε, δίνει ένα «πιο σταθερό και φιλόδοξο πλαίσιο» στη γαλλοϊταλική συνεργασία.
Η συμφωνία δεν είναι σημαντική μόνο ουσιαστικά, αλλά και συμβολικά, σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από αστάθεια μετά το Brexit και την πολιτική μετάβαση στη Γερμανία. «Το σύμφωνο έχει επίσης στόχο να ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη μετά την αποχώρηση της Μέρκελ», δήλωσε στο Reuters πηγή της ιταλικής κυβέρνησης.
Κοινός στόχος των δύο κρατών φαίνεται ότι είναι η αναβάθμιση του ρόλου τους στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Και, επειδή δεν μπορούν να το κάνουν μόνα τους έναντι της Γερμανίας, το επιχειρούν από κοινού. Το Παρίσι αναζητά άλλους, παράλληλους ίσως δρόμους, χωρίς πάντως να εγκαταλείπει τον παραδοσιακό άξονα με το Βερολίνο.
Σε κάθε περίπτωση, η προαναγγελθείσα από το 2017 Συνθήκη του Κυρηναλίου (Quirinale Treaty) φαίνεται πως έπρεπε να ολοκληρωθεί πριν από την επερχόμενη αποχώρηση του Σέρτζιο Ματαρέλα από την ιταλική προεδρία τον ερχόμενο Ιανουάριο, αλλά και πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία την άνοιξη, όπου ο Μακρόν αντιμετωπίζει δύσκολο προεκλογικό αγώνα.
