Με ένα λιβελογράφημα η τουρκική εφημερίδα Sozcu, η οποία πρόσκειται στην αντιπολίτευση γράφει προκλητικά πως η Ελλάδα «κλέβει» το πετρέλαιο που ανήκει στην Τουρκία, καθώς «βαφτίζει» τουρκικά τα χωρικά ύδατα της Θάσου!
Η Sozcu αναφέρει χαρακτηριστικά στον πρόλογο του σχετικού θέματος: «Η Ελλάδα εξάγει 4.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα από το νησί της Θάσου, του οποίου τα χωρικά ύδατα ανήκουν στην Τουρκία. Όμως, η Ελλάδα το βγάζει και το χρησιμοποιεί. Επιπλέον, δεν συναντά κανένα εμπόδιο για αυτό».
Και ακολουθεί μια μακροσκελής ανάλυση του δημοσιογράφου Saygı Öztürk για τις «παρανομίες» της Ελλάδας (και του Ισραήλ μαζί…) και για το πώς η Θάσος, το πετρέλαιό της, αλλά και το μισό Αιγαίο «ανήκουν» στην Τουρκία!
«Η ελληνική Energean ξεκίνησε ερευνητικές δραστηριότητες και γεώτρηση πετρελαίου στα τουρκικά χωρικά ύδατα της νήσου Θάσου το 2009. Μεταξύ των εταίρων της ελληνικής εταιρείας είναι η ισραηλινή εταιρεία Kerogen Capital.
Έχοντας λάβει θετικά αποτελέσματα από τις εργασίες γεώτρησης, η Ελλάδα βρήκε πετρέλαιο το 2015, 4,32 μίλια (8χλμ.) βορειοδυτικά της νήσου Θάσου, δηλαδή σε απόσταση 6 μιλίων από τα τουρκικά χωρικά ύδατα. Την ίδια χρονιά, η Ελλάδα, που άνοιξε 4 πετρελαιοπηγές στα τουρκικά χωρικά ύδατα της Θάσου, αύξησε τον αριθμό των γεωτρήσεων σε 11 σήμερα. Από αυτές τις πηγές εξάγονται 4.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως».
Ο πρώην Γενικός Γραμματέας του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, απόστρατος συνταγματάρχης Ουμίτ Γιαλίμ, είπε τα εξής στην Sozcu, ενισχύοντας το προπαγανδιστικό της αφήγημα:
«Υπάρχουν 111 εκατομμύρια βαρέλια αποθέματα πετρελαίου που ανήκουν στην Τουρκία στην περιοχή. Η Ελλάδα και το Ισραήλ, που λειτουργούν τις πετρελαιοπηγές στα τουρκικά χωρικά ύδατα εδώ και 6,5 χρόνια, έχουν κλέψει και συνεχίζουν να κλέβουν μέχρι στιγμής 10 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Συμφωνία της Βέρνης που υπογράφηκε στις 11 Νοεμβρίου 1976 μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η Ελλάδα δεν μπορεί να αναζητήσει ή να εξάγει πετρέλαιο και φυσικό αέριο πέρα από τα χωρικά της ύδατα».
Και παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη, συνεχίζει το ρυπαρογράφημα ο αρθρογράφος:
Το 1987, η Ελλάδα, κατά παράβαση της Συμφωνίας της Βέρνης, ξεκίνησε δραστηριότητες έρευνας και γεώτρησης πετρελαίου πέρα από τα δικά της χωρικά ύδατα, στα τουρκικά χωρικά ύδατα της νήσου Θάσου.
Το MGK συνήλθε υπό την προεδρία του Προέδρου Κενάν Εβρέν στις 25 Μαρτίου 1987 και η Γενική Γραμματεία του NSC εξέδωσε ανακοίνωση για την κρίση της Θάσου κατά του τετελεσμένου γεγονότος της Ελλάδας. Αλλά το ίδιο NSC αφαίρεσε αυτήν την ειδοποίηση από τον ιστότοπό του σήμερα και απέκλεισε την πρόσβαση.
Το Υπουργικό Συμβούλιο συνήλθε την ίδια ημέρα μετά τη συνεδρίαση του MGK. Παραχώρησε άδεια εξερεύνησης πετρελαίου στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (TPAO) στην τουρκική υφαλοκρηπίδα στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Πολεμικά πλοία του Τουρκικού Ναυτικού στάλθηκαν στη Θάσο για να αποτρέψουν τις δραστηριότητες έρευνας και γεώτρησης πετρελαίου της Ελλάδας.
Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου που εξουσιοδοτεί την TPAO να διερευνά πετρέλαιο στην τουρκική υφαλοκρηπίδα της Σαμοθράκης, της Λήμνου, της Λέσβου, της Χίου, των Ψαρών και του Αγίου Ευστρατίου και ο χάρτης των πεδίων για την εξερεύνηση πετρελαίου δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 26 Μαρτίου 1987.
Εάν η Ελλάδα συνέχιζε τις δραστηριότητες εξερεύνησης και γεώτρησης πετρελαίου στα τουρκικά χωρικά ύδατα της Θάσου, τα στρατεύματα θα εισέρχονταν στα νησιά του Βορείου Αιγαίου με διοικητική μεταφορά από αέρος και θα τερματιζόταν η άδεια της Ελλάδας για χρήση των νησιών.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης της Θάσου το 1987, ο Necdet Üruğ ήταν Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου και ο Necip Torumtay ήταν ο Αντιπρόεδρος. Üruğ και Torumtay απέτρεψαν την Ελλάδα, στέλνοντας τουρκικά πολεμικά πλοία στη Θάσο.
Μπροστά στην αποφασιστική στάση της κυβέρνησης Τουργκούτ Οζάλ, η Ελλάδα διέκοψε τις εργασίες εξερεύνησης και γεώτρησης για να μην χάσει το δικαίωμά της να χρησιμοποιεί τα νησιά. Η Ελλάδα συμμορφώθηκε με τη Συμφωνία της Βέρνης. Σήμερα όμως η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική.
Yunanistan çalıyor Türkiye seyrediyor:
https://t.co/oSnNpPB7RC— Saygı Öztürk (@saygi_ozturk) December 21, 2021
Στη διάσκεψη που έγινε στο Λονδίνο μετά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο, η κοινή απόφαση των Έξι Μεγάλων Δυνάμεων (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ρωσία) για τα νησιά του Αιγαίου παραδόθηκε στην Ελλάδα στις 13 Φεβρουαρίου 1914..
Σύμφωνα με την απόφαση, η Ίμβρος, η Τένεδος και το Κατελλόριζο επιστράφηκαν στην Τουρκία. Άλλα νησιά του Αιγαίου υπό ελληνική κατοχή αφέθηκαν στην Ελλάδα με την προϋπόθεση ότι δεν θα εξοπλίζονται, ούτε θα χρησιμοποιηθούν για στρατιωτικούς σκοπούς.
Στην Ελλάδα δεν δόθηκε η κυριαρχία των νησιών, αλλά μόνο το ‘δικαίωμα χρήσης’, δηλαδή το ‘δικαίωμα κατοχής.
Με το 12ο άρθρο της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923, επιβεβαιώθηκε η Απόφαση των Έξι Μεγάλων Κρατών της 13ης Φεβρουαρίου 1914. Τονίστηκε ότι στην Ελλάδα δεν δόθηκε η κυριαρχία των νησιών του Βορείου Αιγαίου, αλλά μόνο το δικαίωμα χρήσης, δηλαδή το δικαίωμα κατοχής.
Δεν πρέπει οι αρχές να πάνε πίσω και να εξετάσουν την απόφαση του NSC για τα χωρικά μας ύδατα στη Θάσο, την τότε κυβερνητική οδηγία και την άδεια εξερεύνησης πετρελαίου που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ; Ενώ οι δικοί μας άνθρωποι διαμαρτύρονται για τις υψηλές τιμές των καυσίμων, ως πότε θα είμαστε θεατές της κλοπής των 4.000 βαρελιών πετρελαίου μας την ημέρα;
Αν συνεχιστεί η σιωπή μας απέναντι στον εξοπλισμό των νησιών και την κατοχή των 19 νησιών μας, θα χαθεί το πετρέλαιό μας;
