Οι ηλικιωμένοι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, που έχουν ζήσει μεγάλες πίκρες τις τελευταίες δεκαετίες, είχαν μέχρι προχθές ως καταφυγή το ελληνικό γηροκομείο του Βαλουκλί για να περάσουν με αξιοπρέπεια τα τελευταία χρόνια της ζωής τους. Η φωτιά, όμως, που το κατέστρεψε έσβησε κι αυτή την ελπίδα.
- Από τον Γιώργο Ζαφειρόπουλο
Αυτό το ίδρυμα δεν ήταν ένα συνηθισμένο μελαγχολικό γηροκομείο, στο οποίο μαραίνονται ανήμποροι και εγκαταλειμμένοι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, αλλά ένας δωρεάν πεντακάθαρος οίκος ευγηρίας υψηλών προδιαγραφών και απαράμιλλης αρχιτεκτονικής αισθητικής. Αρκετοί Κωνσταντινοπολίτες, που είχαν καταφύγει στην Ελλάδα εξαιτίας των διωγμών του ελληνικού στοιχείου, ξαναγύρισαν στα γεράματά τους στην Κωνσταντινούπολη για να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στο ελληνικό γηροκομείο και να ταφούν σε ελληνικό νεκροταφείο της Πόλης.
Η Κωνσταντινούπολη είναι ένας αξεπέραστος έρωτας που διέπει τους Ρωμιούς από την αρχή μέχρι το τέλος της ζωής τους. Είναι προνόμιο να γεννιέσαι και να πεθαίνεις στην Πόλη, αλλά κι αυτό το προνόμιο κουτσουρεύτηκε από τη φωτιά. Το Γηροκομείο Βαλουκλί δεν έμοιαζε με απρόσωπο ίδρυμα, αλλά με ήρεμο και φιλόξενο σπίτι. Δεν ήταν μόνο άψογες οι συνθήκες διαβίωσης, αλλά διέθετε και παροχές που κάνουν τη ζωή των τροφίμων ευχάριστη.
Ελληνικά κρατικά κανάλια
Κάθε δωμάτιο είχε τηλεόραση συνδεδεμένη με ελληνικά κρατικά κανάλια που καλλιεργούν την ελληνική παράδοση και μεταδίδουν τη θεία λειτουργία. Είχε, επίσης, μέσα στο ίδιο κτίριο την εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στην οποία εκκλησιάζονταν οι τρόφιμοι. Για όσους, μάλιστα, ήταν κατάκοιτοι υπήρχε παράλληλη αναμετάδοση της λειτουργίας με μεγάφωνα στα δωμάτιά τους.
Με τίνος χρήματα θα ξαναχτιστεί το γηροκομείο και πού θα ζήσουν μέχρι τότε οι σημερινοί πυρόπληκτοι τρόφιμοί του; Οι οικονομικοί πόροι του γηροκομείου προέρχονταν από την εκμετάλλευση ακινήτων και κτημάτων της ελληνικής ομογένειας, τα λεγόμενα «βακούφια». Οι νόμοι για τα ελληνικά βακούφια, που συζητιούνται κατά καιρούς σε ταραχώδεις συνεδριάσεις της τουρκικής Βουλής, ψαλιδίζουν ολοένα περισσότερο την αυτοτέλεια των ομογενειακών ιδρυμάτων.
Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα τουρκικά κόμματα που δεν θεωρούν αυτονόητη την προστασία των μειονοτικών δικαιωμάτων και αισθάνονται ως απειλή για την Τουρκία των 85.000.000 κατοίκων τους 2-3 χιλιάδες εναπομείναντες, κυρίως ηλικιωμένους, Ρωμιούς. Αυτή η πυρκαγιά ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για τους Έλληνες που αρνούνται μέχρις εσχάτων να εγκαταλείψουν την Κωνσταντινούπολη. Είχαν ένα ύστατο καταφύγιο και το έχασαν κι αυτό…
