Αν και δεν αρκεί για να μπει αποφασιστικά φρένο στη διαρκή προκλητικότητα της Άγκυρας, που συμπεριφέρεται σαν μεταοθωμανική, αυτοκρατορική δύναμη, με μπροστάρη τον «σουλτάνο» Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος… φαντασιώνεται «γαλάζιες πατρίδες», το χθεσινό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο καταγράφεται στα θετικά βήματα από μέρους της Ε.Ε. Αν και απομένουν να γίνουν ακόμα περισσότερα και πιο αποφασιστικά.
Συγκεκριμένα, χθες το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προέτρεψε ανοικτά τις Αρχές της Λιβύης να ακυρώσουν το μνημόνιο συνεννόησης Τουρκίας – Λιβύης του 2019 για την οριοθέτηση των θαλάσσιων δικαιοδοσιών στη Μεσόγειο Θάλασσα, σύμφωνα με έκθεση για τη Λιβύη, που εγκρίθηκε με 454 ψήφους υπέρ, 130 κατά και 54 αποχές. Βάσει του ψηφίσματος, λοιπόν, το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη να μην εφαρμόσουν καμία ρήτρα που περιλαμβάνεται στη μεταγενέστερη συμφωνία για τους υδρογονάνθρακες που υπεγράφη στις 3 Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους, καθώς προβλέπει παράνομες δραστηριότητες γεώτρησης σε αποκλειστικές οικονομικές ζώνες άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της Κύπρου και της Ελλάδας.
«Η Λιβύη είναι μια κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα που αντιμετωπίζει μια θεσμική, οικονομική και κοινωνική κρίση, η οποία παρεμποδίζει σοβαρά τη διαδικασία εθνικής συμφιλίωσης και εξοργίζει τον λιβυκό λαό. Οι Λίβυοι θα πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν μόνοι τους για το μέλλον τους, χωρίς εξωτερική παρέμβαση. Μια ειρηνική και δημοκρατική Λιβύη θα μπορούσε να είναι ένας σημαντικός εταίρος για την Ε.Ε., αλλά η ειρήνη και η δημοκρατία δεν θα διαρκέσουν, εάν δεν διασφαλιστεί ο σεβασμός του κράτους δικαίου και η λογοδοσία όσων έχουν διαπράξει παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» δήλωσε μετά την ψηφοφορία ο εισηγητής της έκθεσης για τη Λιβύη Τζουλιάνο Πιζαπία (σοσιαλιστές, Ιταλία).
Το Κοινοβούλιο προτρέπει συγχρόνως την Ε.Ε. να εντείνει τις διπλωματικές της προσπάθειες για την αποκατάσταση της ειρήνης και της ασφάλειας στη χώρα. Για να επιτευχθεί αυτό, τα κράτη-μέλη πρέπει να ενεργήσουν με πιο ενοποιημένο τρόπο και να μιλούν με μία φωνή όταν πρόκειται για τη Λιβύη, αποφεύγοντας τις διάσπαρτες προσεγγίσεις του παρελθόντος.
Προτρέπουν όλους τους εμπλεκόμενους διεθνείς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Τουρκίας, να μην αναμειγνύονται στα της Λιβύης και να απέχουν από την τροφοδότηση εντάσεων μέσω άμεσων και χορηγούμενων στρατιωτικών επεμβάσεων.
