Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιό της παρουσίασε η NASA, καθώς ανακοίνωσε πως χρηματοδοτεί την κατασκευή ενός πυρηνικού πυραύλου, μέσω του οποίου θα μπορούν άνθρωποι να ταξιδεύσουν στον πλανήτη Άρη μέσα σε… μόλις 45 ημέρες!
Πρόκειται για έναν «διτροπικό πυρηνικό θερμικό πύραυλο», ο οποίος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά ανθρώπων, αλλά και φορτίων σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα, μειώνοντας σημαντικά τους μεγάλους κινδύνους που συνδέονται με τα διαπλανητικά ταξίδια, όπως η έκθεση στην ακτινοβολία. Η ιδέα προτάθηκε από τον καθηγητή Ryan Gosse από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, ο οποίος υποστήριξε ότι ο διτροπικός σχεδιασμός θα φέρει «επανάσταση στην εξερεύνηση του βαθέως διαστήματος».
New NASA Nuclear Rocket Plan Aims to Get to Mars in Just 45 Days https://t.co/S3SwZZbVI3
— ScienceAlert (@ScienceAlert) January 23, 2023
Η Διαστημική Υπηρεσία των ΗΠΑ θα συμβάλει στη χρηματοδότηση της ανάπτυξης του πυραύλου μέσω μιας σειράς νέων επιχορηγήσεων, που αποσκοπούν στη χρηματοδότηση «έργων υψηλού κινδύνου και υψηλής ανταμοιβής», τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα να «βελτιώσουν δραστικά» τις διαστημικές αποστολές κατά τις επόμενες δεκαετίες. «Συνεργαζόμενες από κοινού, σε όλη την κυβέρνηση και με τη βιομηχανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούν την πυρηνική πρόωση του διαστήματος», δήλωσε ο Jim Reuter, αναπληρωτής διαχειριστής της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας της NASA.
«Αυτές οι συμβάσεις σχεδιασμού είναι ένα σημαντικό βήμα προς ένα απτό υλικό αντιδραστήρα που θα μπορούσε μια ημέρα να προωθήσει νέες αποστολές και συναρπαστικές ανακαλύψεις», πρόσθεσε ο ίδιος.
Από τη δεκαετία του 1950
Από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1980, τόσο τα αμερικανικά όσο και τα σοβιετικά διαστημικά προγράμματα διερεύνησαν τη δυνατότητα χρήσης πυρηνικής-θερμικής πρόωσης (NTP) για διαστημικά ταξίδια, η οποία περιλαμβάνει τη θέρμανση υγρού υδρογόνου προωθητικού σε πυρηνικό αντιδραστήρα, ο οποίος το μετατρέπει σε πλάσμα που παράγει ώθηση.
Στη δεκαετία του 2000, η NASA προσπάθησε να αναπτύξει έναν νέο τύπο πυραύλου χρησιμοποιώντας την πυρηνική-ηλεκτρική πρόωση (Nuclear-Electric Propulsion, NEP), η οποία χρησιμοποιεί έναν πυρηνικό αντιδραστήρα για την παραγωγή ηλεκτρισμού για έναν κινητήρα ικανό να παράγει ηλεκτρομαγνητικό πεδίο για τον ιονισμό αερίου που χρησιμοποιείται ως ώθηση.
Συνδυάζοντας, λοιπόν, τις δύο παραπάνω τεχνολογίες (NTP και NEP) μέσω μιας διτροπικής μεθόδου προώθησης, ο σχεδιασμός του καθηγητή Gosse θα διπλασίαζε θεωρητικά την ταχύτητα που θα μπορούσε να παράγει κάθε τεχνολογία από μόνη της.
