Η Κερκόπορτα της Κύπρου άνοιξε στις 15 Ιουλίου 1974, με το καθοδηγούμενο από τη χούντα της Αθήνας πραξικόπημα, που έγινε για να ανατρέψει τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Πέντε μέρες αργότερα, στις 20 Ιουλίου, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Ήταν ο Αττίλας Ι…
«Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί τη 49η μαύρη επέτειο από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Ας σκεφτούμε σήμερα την αξία του δημοκρατικού πολιτεύματος και της συνταγματικής τάξης στο νησί μας και ας αναλογιστούμε την ευθύνη μας προς τις μελλοντικές γενιές», αναφέρεται μεταξύ άλλων σε ανάρτηση της Προεδρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Twitter.
Στην ίδια ανάρτηση τονίζεται η ανάγκη «να συνεχίσουμε να προσπαθούμε, αξιοποιώντας την ιδιότητά μας ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε η Κύπρος να γίνει ξανά στην ολότητα της τόπος ειρήνης, ευημερίας, σταθερότητας και ασφάλειας».
Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί τη 49η μαύρη επέτειο από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Ας σκεφτούμε σήμερα την αξία του δημοκρατικού πολιτεύματος και της συνταγματικής τάξης στο νησί μας και ας αναλογιστούμε την ευθύνη μας προς τις μελλοντικές γενιές. Να συνεχίσουμε να… pic.twitter.com/mN6kzXxGab
— Προεδρία της ΚΔ (@CYpresidency) July 15, 2023
«Αλέξανδρος εισήλθε νοσοκομείον»: 15 Ιουλίου 1974, το χρονικό του Πραξικοπήματος
Από το AlphaNewsLive:
Πρωί Δευτέρας, 15 Ιουλίου 1974…
Με το σύνθημα «Αλέξανδρος εισήλθε νοσοκομείον» ο επικεφαλής των Ελληνικών Στρατιωτικών Δυνάμεων στην Κύπρο, ταξίαρχος Γιωργίτσης, ανήγγειλε στην ηγεσία της Χούντας Αθηνών την έναρξη του σχεδίου για ανατροπή του Προέδρου της Δημοκρατίας Εθνάρχη Μακαρίου.
Ώρα 8:20 το πρωί…
Ακούγονται οι πρώτοι πυροβολισμοί έξω από το Προεδρικό Μέγαρο. Δύο φάλαγγες αρμάτων εξήλθαν στο οδικό δίκτυο με στόχο την εξουδετέρωση της προεδρικής φρουράς, την ώρα που ο Μακάριος δεχόταν ομάδα Ελληνοπαίδων από την Αίγυπτο.
Ακολουθεί βομβαρδισμός με όλμους και ρουκέτες, ενώ μία μοίρα καταδρομών διατάχθηκε να καταλάβει όλα τα επίκαιρα σημεία και τα δημόσια κτίρια.
Όταν τα πυρά πύκνωσαν και το Προεδρικό Μέγαρο άρχισε να κανονιοβολείται από τα τεθωρακισμένα της Εθνικής Φρουράς, οι πρώτοι πραξικοπηματίες αξιωματικοί εισβάλλουν στο Προεδρικό και ψάχνουν με το πιστόλι στο χέρι, τον Μακάριο.
Ο διοικητής της προεδρικής φρουράς προλαβαίνει να τον ενημερώσει και ο Μακάριος διαφεύγει, με πολιτική περιβολή, από τη μοναδική αφύλακτη δίοδο που υπήρχε στα δυτικά του Προεδρικού Μεγάρου και ένα αστυνομικό όχημα τον μεταφέρει στη Μονή του Κύκκου.
Μέχρι το μεσημέρι, οι πραξικοπηματίες είχαν θέσει υπό τον έλεγχό τους σχεδόν ολόκληρη τη Λευκωσία και ανακοίνωναν από το κρατικό ραδιόφωνο συνεχώς πως ο Μακάριος είναι νεκρός.
«Σήμερον την πρωίαν η Εθνική Φρουρά επενέβη διά να σταματήση τον αδελφοκτόνον εμφύλιον πόλεμον. Η Εθνική Φρουρά είναι την στιγμήν αυτήν κυρία της καταστάσεως. Ο Μακάριος είναι νεκρός».
Η είδηση προκαλεί τους πανηγυρισμούς της Χούντας των Αθηνών.
Ώρα 3 το απόγευμα… Η φωνή του Μακαρίου ηχεί από έναν μικρό ερασιτεχνικό ραδιοφωνικό σταθμό της Πάφου. Οι πάντες παγώνουν.
«Ελληνικέ κυπριακέ λαέ! Γνώριμη είναι η φωνή που ακούεις. Γνωρίζεις ποίος σου ομιλεί. Είμαι ο Μακάριος… Δεν είμαι νεκρός, όπως η χούντα των Αθηνών και οι εδώ εκπρόσωποί της θα ήθελαν… Η Χούντα δεν πρέπει να περάσει και δε θα περάσει. Νυν υπέρ πάντων ο αγών».
Η Χούντα ορίζει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον τότε βουλευτή Νικόλαο Σαμψών. Ορκίζεται και εκφωνεί διάγγελμα κηρύσσοντας στρατιωτικό νόμο. Στη θέση αυτή θα παραμείνει για οκτώ ημέρες.
Την επόμενη μέρα ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος φυγαδεύεται στη Μάλτα και απ’ εκεί στο Λονδίνο, για να καταλήξει στη Νέα Υόρκη για τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Το τίμημα του πραξικοπήματος ήταν βαρύ με τους νεκρούς να αγγίζουν τους 450.
Η Τουρκία έχει ήδη αρχίσει να ετοιμάζεται… Λίγες μέρες μετά υπό την πρόφαση του πραξικοπήματος κάνει πράξη τους σχεδιασμούς της και εισβάλλει στην Κύπρο με όλες τις τραγικές συνέπειες τις οποίες μέχρι και σήμερα βιώνει η Κύπρος.
