Μία απίστευτη (διπλή) ιστορία έρχεται στο φως με επίκεντρο το Παλάτι και τον Βασιλιά Κάρολο!
Η ιστορία της Βαλ Τέιλορ, ειδικότερα, αναδεικνύει ένα καθόλα σκοτεινό κεφάλαιο του νομικού συστήματος των Βρετανών σχετικά με την κληρονομιά και το πώς επηρεάζει την εκεί καθημερινότητα και πραγματικότητα. Η εμπειρία μιας γυναίκας που αφιέρωσε την ζωή της στη φροντίδα των παιδιών, καταλήγει σε ένα παράξενο, σε ένα εντελώς παράδοξο ίσως και αλλόκοτο τέλος, με την περιουσία της να περνά… στα χέρια του Κάρολου!
Πώς έχει το στόρι, σύμφωνα με αφηγήσεις και αναπαραγωγή από βρετανικά δίκτυα: Η εισβολή της αστυνομίας στο σπίτι της Τέιλορ, μετά τον θάνατό της, είναι ένα σκηνικό που αφήνει τους γείτονες με ανάμικτα συναισθήματα. Η παρουσία αξιωματούχων τούς δημιουργεί αναστάτωση και ερωτήματα σχετικά με τον λόγο πίσω από την απόφαση να κληρονομήσει ο βασιλιάς Κάρολος την περιουσία. Η περίπτωση αυτή όπως ξεκάθαρα λέγεται, θίγει το ζήτημα της δικαιοσύνης και της κοινωνικής διαφοράς. Η μεταφορά της περιουσίας Τέιλορ στον βασιλιά φαίνεται να βασίζεται σε ένα παραδοσιακό νομικό σύστημα, το οποίο στην Βρετανία ονομάζεται «bona vacantia».
Σύμφωνα με το εν λόγω σύστημα, εάν ένα άτομο φύγει από την ζωή χωρίς να υπάρχουν συγγενείς που να κληρονομήσουν την περιουσία του, η περιουσία αυτή περνά αυτόματα στον βασιλιά. Αυτό συμβαίνει με βάση την… σύλληψη ότι η περιουσία που παραμένει «άδεια» (bona vacantia) θα πρέπει να επιστραφεί στον κρατικό φορέα, εν προκειμένω, στον βασιλιά.
Υπάρχουν, ωστόσο, εξαιρέσεις για άτομα που πεθαίνουν σε εδάφη που συνδέονται με μεσαιωνικά φέουδα, με τα δουκάτα της Κορνουάλης και του Λάνκαστερ.
Η ιστορία του Ντέιβιντ Φράι φανερώνει την άλλη πτυχή του νομικού συστήματος σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα περιουσιακά στοιχεία καταλήγουν στα χέρια του δουκάτου και κατά συνέπεια, στη βασιλική οικογένεια. Η δημοσίευση στοιχείων σχετικά με τους θανόντες αποτελεί κρίσιμο βήμα για τον εντοπισμό πιθανών συγγενών. Η έλλειψη διαφάνειας και η δυσκολία πρόσβασης σε αυτές τις πληροφορίες καθιστούν τον εντοπισμό κληρονόμων περίπλοκο και χρονοβόρο.
Η πρακτική του δουκάτου να βάζει χρήματα… στην άκρη σε ένα ταμείο καθυστερημένων απαιτήσεων, φαίνεται να είναι μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει την πιθανότητα εμφάνισης πλησιέστερων συγγενών στο μέλλον!
