Κατά την παρέμβασή της στην ιταλική Βουλή και αναφερόμενη στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ (14-15/12, Βρυξέλλες) η Τζόρτζια Μελόνι έκανε γνωστές τις θέσεις της.
«H Ιταλία δεν ζητεί αλλαγή των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας για να προχωρήσει σε απεριόριστες δαπάνες», σημείωσε η ακροδεξιά Ιταλίδα πρωθυπουργός. Πρόσθεσε δε ότι «η ιταλική κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια έκτακτη κατάσταση που απαιτεί καταλληλότερους κανόνες». Παράλληλα, τόνισε ότι «η κυβέρνησή μας πέτυχε εξαιρετικά αποτελέσματα σε ό,τι αφορά την επανεξέταση του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Το σπρεντ είναι υπό έλεγχο και οι οίκοι αξιολόγησης δείχνουν εμπιστοσύνη στην Ιταλία».
Αναφερόμενη στην Μέση Ανατολή δήλωσε: «Η Ρώμη καταδικάζει την επίθεση της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου, εξακολουθεί να τάσσεται υπέρ της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στον πληθυσμό της Γάζας και να υποστηρίζει την λύση της πολιτικής διαπραγμάτευσης, με στόχο την δημιουργία δύο κρατών. Δήλωσε επίσης ότι για την αποδυνάμωση της Χαμάς, η Παλαιστινιακή Αρχή αποτελεί εταίρο ζωτικής σημασίας. Εργαζόμαστε για να πετύχουμε μια νέα εκεχειρία. Πρέπει να συνεχίσουμε να εναντιωνόμαστε στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, διότι με την στάση αυτή υπερασπιζόμαστε και τη δημοκρατία μας. Η Ιταλία στηρίζει με πεποίθηση τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Ουκρανία και την Μολδαβία, συμφωνεί με την απόδοση στη Γεωργία καθεστώτος υποψήφιας προς ένταξη χώρας και στηρίζει αποφασιστικά την ευρωπαϊκή πορεία της Βοσνίας Ερζεγοβίνης».
Εστιάζοντας στο πρωτόκολλο Ιταλίας-Αλβανίας για την δημιουργία δύο κλειστών κέντρων για παράτυπους μετανάστες, εξήγησε: «Σε συνδυασμό με το μνημόνιο συνεργασίας που υπεγράφη με την Τυνησία, η συμφωνία αυτή έχει προστιθέμενη αξία για την Ιταλία, με την οποία θέλουμε να συμβάλουμε στην ευρύτερη συζήτηση του προβλήματος στην Ευρώπη. Λυπούμεθα για το ότι, όπως συνέβη και με την περίπτωση της Τυνησίας, ακούστηκαν πολλές παραφωνίες, ακριβώς εδώ στην Ιταλία. Μας λυπεί και μας προκαλεί εντύπωση ότι κάποιοι αναφέρθηκαν ακόμη και στο ενδεχόμενο να ζητηθεί η διαγραφή του Αλβανού πρωθυπουργού από το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Προφανώς, για ορισμένους Ιταλούς αριστερούς, το να αποφασίζει κάποιος να βοηθήσει την Ιταλία, αποτελεί ντροπή».
