Η δολοφονία της εγκύου Saga από τον Mohamedamin Abdirisek Ibrahim έχει αναζωπυρώσει τη συζήτηση σχετικά με τις πολιτικές της Σουηδίας για τη μετανάστευση και την ασφάλεια των πολιτών της, ιδιαίτερα των γυναικών. Η άτυχη κοπέλα ήταν έγκυος στον έβδομο μήνα και ως κίνητρο του δράστη, μεταδίδεται η αντίδραση της μητέρας του, η οποία δεν ήθελε μία «λευκή» για νύφη. Αυτό όμως δεν ισχύει, διότι η γυναίκα δεν ήταν λευκή. Δεν ήταν όμως ούτε μουσουλμάνα. Και εκεί φαίνεται να είναι ο πραγματικός λόγος της φρικτής δολοφονίας.
Η πρόσφατη δολοφονία της εγκύου Saga έχει εγείρει για άλλη μια φορά ερωτήματα σχετικά με την ασφάλεια των γυναικών στη Σουηδία. Το γεγονός ότι ο Ιμπραήμ έχει σουηδική υπηκοότητα από το 2016 σημαίνει ότι ακόμα κι αν καταδικαστεί δεν μπορεί να απελαθεί. Αυτό έχει πυροδοτήσει ανησυχίες για τις μεταναστευτικές πολιτικές της χώρας και την προστασία των πολιτών της, ιδιαίτερα των γυναικών.
Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, ο Ιμπραήμ και ο Σάγκα είχαν σχέση μεταξύ τους. Ωστόσο, οι συνθήκες γύρω από τον θάνατό της παραμένουν αδιευκρίνιστες. Ο εισαγγελέας ανέφερε επίσης ότι υπάρχει κίνδυνος ο Ιμπραήμ να παραποιήσει αποδεικτικά στοιχεία ή να περιπλέξει την έρευνα εάν αφεθεί ελεύθερος, γι’ αυτό και έχει τεθεί υπό κράτηση με υψηλότερο βαθμό υποψίας. Ο Ιμπραήμ έχει ποινικό μητρώο, αφού στο παρελθόν είχε καταδικαστεί για απόπειρα ληστείας και παράνομη οδήγηση. Η υπόθεσή του και άλλα πρόσφατα περιστατικά βίας κατά των γυναικών στη Σουηδία οδήγησαν σε μια έντονη συζήτηση σχετικά με τις πολιτικές μετανάστευσης ανοιχτών συνόρων της χώρας και πώς μπορεί να επηρεάσουν την ασφάλεια των πολιτών της.
Πέρυσι, μια 40χρονη γυναίκα δέχτηκε βίαιη επίθεση από τέσσερις μουσουλμάνους μετανάστες στο Flemingsberg, νότια της Στοκχόλμης. Οι δράστες χτύπησαν τη γυναίκα σε μια δασώδη περιοχή και τη βίασαν εναλλάξ. Στη συνέχεια, δύο από τους δράστες την οδήγησαν σε ένα ασανσέρ στον σιδηροδρομικό σταθμό Flemingsberg, όπου τη βίασαν ξανά, ενώ ένας από τους συνεργούς κρατούσε «τσίλιες». Το περιστατικό μαγνητοσκοπήθηκε σε κάμερα κινητού τηλεφώνου, υποδεικνύοντας «ιδιάζουσα βαρβαρότητα».
Σε μια άλλη περίπτωση, ένα εννιάχρονο κορίτσι βιάστηκε και παραλίγο να δολοφονηθεί στην πολυπολιτισμική συνοικία Morö Backe στο Skellefteå από έναν 15χρονο κατά συρροή βιαστή που εμφανιζόταν ως 13χρονος. Το παιδί ξυλοκοπήθηκε, στραγγαλίστηκε, το έδεσε σε ένα δέντρο και δέχτηκε σεξουαλική επίθεση. Ως αποτέλεσμα, έχει πλέον μόνιμη εγκεφαλική βλάβη και πρέπει να χρησιμοποιεί αναπηρικό καροτσάκι.
Άλλα περιστατικά περιλαμβάνουν τον ομαδικό βιασμό μιας νεαρής γυναίκας σε ένα πάρκο στο Μάλμε από πέντε έφηβους Σύρους μουσουλμάνους μετανάστες, τον οποίο διέκοψαν δύο αστυνομικοί που έτυχε να περιπολούν στην περιοχή. Ο δικηγόρος του θύματος είπε ότι η πελάτης της βίωσε τον χειρότερο εφιάλτη κάθε γυναίκας.
Αυτά τα περιστατικά, μαζί με πολλά άλλα, έχουν οδηγήσει ορισμένους να αμφισβητήσουν την ικανότητα της Σουηδίας να προστατεύει τους πολίτες της, ιδιαίτερα τις γυναίκες. Για παράδειγμα, το 2016, η αστυνομία στο Östersund συμβούλεψε τις γυναίκες να μην περπατούν μόνες τη νύχτα λόγω τουλάχιστον έξι αναφορών για βίαιες σεξουαλικές επιθέσεις κατά γυναικών. Επιπλέον, ο αρχηγός της περιφερειακής αστυνομίας προειδοποίησε τις γυναίκες να μην ταξιδεύουν μόνες στην πόλη.
Το 2017, τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η αστυνομία δεν είχε χρόνο να ερευνήσει υποθέσεις βιασμού λόγω των πολλών δολοφονιών στη χώρα. Σήμερα, οι γυναίκες στη Σουηδία φοβούνται να βγουν έξω τη μέρα από φόβο μήπως βιαστούν, ξυλοκοπηθούν, παρενοχληθούν, στραγγαλιστούν ή σκοτωθούν.
Δυστυχώς, οι γυναίκες που πέφτουν θύματα μεταναστών λαμβάνουν συχνά λίγη υποστήριξη στη Σουηδία και το πολιτικό κατεστημένο και τα κρατικά ελεγχόμενα ΜΜΕ συχνά ξεπλένουν τα εγκλήματά τους. Επιπλέον, οι γυναίκες που μιλούν ανοιχτά για τις ανησυχίες τους χαρακτηρίζονται μερικές φορές ως «ρατσίστριες» και μπορεί να αντιμετωπίσουν συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της απόλυσης από τη δουλειά τους ή ακόμα και της σύλληψης.
Παρά τη δημόσια κατακραυγή, η κυβέρνηση δεν έχει λάβει επαρκή μέτρα για να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα και να διασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών της. Αντίθετα, η εστίασή τους ήταν συχνά στην κάλυψη των αναγκών των παράνομων μεταναστών, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη υποστήριξης και προστασίας για τα θύματα βίαιων εγκλημάτων. Αυτό έχει κάνει πολλούς Σουηδούς να αισθάνονται ευάλωτοι και εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τις προτεραιότητες της κυβέρνησης.
