Με ένα ακόμη άρθρο-φωτιά ο καταξιωμένος αναλυτής, πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, συνεργάτης του Washington Examiner’s Beltway Confidential, διευθυντής ανάλυσης πολιτικής στο Middle East Forum και ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute, Μάικλ Ρούμπιν, αποκαλύπτει το πραγματικό σχέδιο της Τουρκίας πίσω από τους «διαδρόμους» που θέλει να ανοίξει παντού ο Ταγίπ Ερντογάν, στην προσπάθεια εκπλήρωσης της ονείρωξής του: να αναθεωρήσει τα αιωνόβια σύνορα της Τουρκίας.
Ο Τούρκος Πρόεδρος αξιώνει τμήματα της Βουλγαρίας, της Ελλάδας και της Κύπρου, ενώ τα τουρκικά στρατεύματα κατέχουν τμήματα της Κύπρου, της Συρίας και του Ιράκ.
Εν τω μεταξύ, οι τουρκικές Ειδικές Δυνάμεις βοηθούν το Αζερμπαϊτζάν να καταλάβει αρκετές δεκάδες τετραγωνικά μίλια της Αρμενίας, σε μία ακόμη προσπάθεια εξάπλωσης της τουρκικής «χείρας».
Στην παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή όπως αναφέρει ο Ρούμπιν στο meforum.org, η Κίνα κάνει επίδειξη ισχύος και ιμπεριαλισμού με τη «σαλαμοποίηση», η Ρωσία με τη σειρά της χρησιμοποιεί εξαρτημένα κράτη, αλλά η Τουρκία έχει επιλέξει μια άλλη στρατηγική, μοχλεύοντας τις απαιτήσεις για διαδρόμους, ως μέσο για να προωθήσει τα… αυτοκρατορικά της συμφέροντα.
Τα… κόλπα στο βόρειο Ιράκ
Μετά από εβδομάδες προαναγγελιών στρατιωτικής δράσης, η Τουρκία έχει ξεκινήσει συντονισμένους βομβαρδισμούς και εκστρατεία κατοχής, για την εξάλειψη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) στο βόρειο Ιράκ.
Το μίσος της Τουρκίας για τους Κούρδους γενικότερα και για το PKK ειδικότερα, δεν είναι δα και κανένα μυστικό.
Όταν τα «τσιράκια» της (ή proxies) δεν μπορούν να κερδίσουν στην κάλπη, ο Ερντογάν κατηγορεί τους νικητές Κούρδους πολιτικούς για συμπάθεια προς το PKK, ώστε να δικαιολογήσει την αντικατάσταση των αντιπάλων του με δικούς του υποστηρικτές.
Ο Τούρκος Πρόεδρος καταλαβαίνει, ωστόσο, ότι ο γυμνός ρατσισμός δείχνει μια κακή εικόνα και έτσι πουλά επιθετικότητα με άλλους τρόπους στη διεθνή κοινότητα.
Ο «οικονομικός διάδρομος»
Η Άγκυρα δικαιολογεί τη στρατιωτική της δράση, με το πρόσχημα της δημιουργίας ενός «οικονομικού διαδρόμου» από την Τουρκία μέσω του Ιράκ στον Περσικό Κόλπο.
Το PKK μπορεί να θέσει σε κίνδυνο το εμπόριο, ισχυρίζονται οι Τούρκοι και έτσι η Τουρκία πρέπει να το εξαλείψει. Τι κι αν οι δρόμοι αυτού του διαδρόμου δεν διέρχονται ούτε από το έδαφος, ούτε από τα χωριά που βομβαρδίζει τώρα η Τουρκία;
Πράγματι, όπως ακριβώς ο μακαρίτης Πρόεδρος του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν έχτισε αυτοκινητόδρομους που παρακάμπτουν σκόπιμα τις σιιτικές πόλεις, ο προτεινόμενος «οικονομικός διάδρομος» Τουρκίας-Ιράκ, αποφεύγει τις πόλεις των Κούρδων του Ιράκ.
«Αχόρταγη» Τουρκία και στην Αρμενία
Η Άγκυρα έχει επίσης μετατρέψει τη ζήτηση για «διαδρόμους», σε πιθανό casus belli με την Αρμενία.
Η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν απειλούν ότι εάν η Αρμενία δεν τους επιτρέψει να χαράξουν έναν διάδρομο στη νότια Αρμενία για να συνδέσουν τις δύο χώρες, ενδέχεται να καταλάβουν τη γη με τη βία.
Ο εν λόγω «διάδρομος» θα είχε τουλάχιστον 40 μίλια μήκος, περίπου την απόσταση μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Βαλτιμόρης.
Η Αρμενία είναι απρόθυμη να δεχτεί τέτοιες απαιτήσεις, επειδή ο τουρκικός «διάδρομος» θα διχοτομούσε τη χώρα σε πιο «εύπεπτα» κομμάτια και θα την απόκοπτε από άλλους εμπορικούς εταίρους.
Οι Αρμένιοι ορθώς λένε, ότι εάν η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν απλώς ανοίξουν τα σύνορά τους στο κανονικό εμπόριο, η ανάγκη για έναν διάδρομο θα εξαφανιστεί.
Αυτό το απλό γεγονός υπογραμμίζει τον κυνισμό με τον οποίο η Τουρκία χρησιμοποιεί την απαίτηση του «διαδρόμου», ως ιμπεριαλιστικό μηχανισμό και όχι ως μέσο διευκόλυνσης του εμπορίου.
Θέλει κι άλλη Κύπρο
Τον περασμένο Αύγουστο (2023), οι Τούρκοι στην Κύπρο επιτέθηκαν στις ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ στη νεκρή ζώνη που χωρίζει την ελεύθερη Κύπρο, από την κατεχόμενη από τους Τούρκους περιοχή.
Οι Τούρκοι και οι υπερασπιστές τους, δικαιολόγησαν την ενέργειά τους χρησιμοποιώντας την άρνηση της Κύπρου να επιτρέψει στις κατοχικές δυνάμεις να κατασκευάσουν απευθείας δρόμο προς την Πύλα μέσω της νεκρής ζώνης, δημιουργώντας ουσιαστικά έναν διάδρομο σε μια από τις λίγες πόλεις όπου ζουν μαζί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι.
Νομικά, ωστόσο, ούτε η Τουρκία, ούτε η κυβέρνηση-μαριονέτα της στα κατεχόμενα είχαν κανένα δικαίωμα να το κάνουν, καθώς η νεκρή ζώνη παραμένει κυρίαρχο κυπριακό έδαφος, ακόμη και αν η κυπριακή κυβέρνηση συμφώνησε να μην αναπτύξει τον στρατό της εκεί.
Η Τουρκία το γνώριζε αυτό, αλλά υπολόγισε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το επιχείρημα του διαδρόμου για να καλύψει μια ακόμη αρπαγή γης.
Ο «δούρειος ίππος», η «αχίλλειος πτέρνα» και ο «ηλίθιος Ερντογάν»
Το μοτίβο της τουρκικής συμπεριφοράς είναι ξεκάθαρο, ακόμα κι αν η Δύση σπάνια το αναγνωρίζει, λόγω των τεχνητών γραφειοκρατικών διαιρέσεων που παρασύρουν δυτικούς διπλωμάτες και αναλυτές.
Οι τουρκικοί «διάδρομοι» είναι σήμερα ένας «δούρειος ίππος», καλυμμένος με τη γλώσσα της διπλωματίας και της ανάπτυξης, εκτιμά ο Μάικλ Ρούμπιν, ο οποίος στη συνέχεια επιτίθεται στον Ταγίπ Ερντογάν με βαρείς χαρακτηρισμούς:
Η Τουρκία, όμως, έχει και «αχίλλειο πτέρνα». Ο Ερντογάν είναι ένας λαμπρός τακτικιστής πολιτικός, αλλά είναι ένας θεμελιωδώς ηλίθιος άνθρωπος. Είναι, στην ουσία, ένας δοξασμένος αγροίκος του δρόμου, που δεν κατάφερε να «προκριθεί» στην ελίτ της Τουρκίας.
«Ας ξαναγίνει το Ιζμίρ, Σμύρνη!»
Η αίσθηση της ιστορίας του βασίζεται στην πολεμική, συνεχίζει ο Ρούμπιν, παρά στην πραγματικότητα και έτσι δεν καταλαβαίνει ότι οι αναθεωρήσεις μπορούν να λειτουργήσουν εναντίον της Τουρκίας.
Ο πιο αποτελεσματικός διπλωματικός τρόπος, για παράδειγμα, για να απορρίψει κανείς τα αιτήματα του Ερντογάν για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης που καθόρισε τα σύνορα της σύγχρονης Τουρκίας, ήταν να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε αναθεώρηση ως μέσο για την ανάκτηση ελληνικών εδαφών που χάθηκαν άδικα μετά την εθνοκάθαρση.
Ο Ερντογάν θέλει να ακυρώσει τη Συνθήκη της Λωζάνης; Ωραία, τότε ας ξαναγίνει το Ιζμίρ, Σμύρνη!
Το ίδιο ισχύει και με την Αρμενία.
Στον απόηχο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αμερικανός Πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον έστειλε τον στρατηγό Τζέιμς Χάρμπορντ για να αναφέρει σχετικά με τις σχέσεις Αρμενίας-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων, με το βλέμμα προς τη δυνατότητα θέσπισης μιας εξουσιοδότησης, στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να είναι η προστάτιδα δύναμη.
Το αποτέλεσμα ήταν μια περιεκτική έκθεση που υποστήριξε, εν μέρει, ότι η επιβίωση της Αρμενίας απαιτούσε έναν διάδρομο προς τη θάλασσα. Ο Χάρμπορντ ήταν σωστός και εξακολουθεί να είναι.
Εάν η Τουρκία ανοίξει την πόρτα στους διαδρόμους, τότε η Δύση θα πρέπει να ανοίξει επίσης, την πόρτα, αλλά αντίστροφα:
Η Αρμενία χρειάζεται έναν διάδρομο για να επιβιώσει. Η Τραπεζούντα ήταν ιστορικά στην Αρμενία και αντιπροσωπεύει μια λογική επιλογή για έναν τερματικό διάδρομο.
Καταλήγοντας ο Μάικλ Ρούμπιν στέλνει μήνυμα στη Δύση:
Καθώς ο Ερντογάν «αγκαλιάζει» τους διαδρόμους, είναι καιρός η Δύση να διεκδικήσει τους δικούς της, για να διορθώσει τα ιστορικά λάθη. Ο Ερντογάν άνοιξε την πόρτα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία θα πρέπει να περάσουν.
Δείτε επίσης:
