Η Δύση τρέφει εδώ και πολλά χρόνια εμμονική εχθρότητα απέναντι στη Σερβία και ό,τι περί αυτήν. Η διαπίστωση -εκ των γεγονότων- προκύπτει όχι μόνο από τις αναφορές στη βαρβαρότητα των νατοϊκών βομβαρδισμών εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, 25 χρόνια πριν, αλλά και από τη στάση και τις δηλώσεις Δυτικών αξιωματούχων στο σήμερα, που επιμένουν να κατηγορούν το Βελιγράδι -και μόνο το Βελιγράδι- για τις θέσεις του υπέρ των σερβικών εθνικών συμφερόντων και την υπεράσπιση των σερβικών πληθυσμών που ζουν υπό καθεστώς «υπόδουλων λαών» σε βαλκανικές χώρες, στο Κοσσυφοπέδιο και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στην καρδιά της Ευρώπης και αντίθετα από τις ευρωπαϊκές αρχές της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης.
- Από τον Νικ. Σταυρουλάκι
Τον κίνδυνο νέας ανάφλεξης στα Βαλκάνια πυροδοτούν σήμερα η κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο με την ανοιχτή διένεξη Πρίστινας – Βελιγραδίου, όπως και η κατάσταση στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Και στις δύο περιπτώσεις κοινός παρανομαστής είναι το σερβικό στοιχείο και οι δυτικές προσεγγίσεις προωθούν ό,τι μπορεί να καταπιέσει περισσότερο αυτές τις υπαρκτές εθνικές οντότητες. Στην περίπτωση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, ψυχοπαθείς Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι ο σερβικός παράγοντας είναι αυτός που επιχειρεί να διαλύσει υπαρκτά κράτη, είτε «ψευδοκράτη» (Κόσοβο), όπως τα σχεδίασαν Δυτικοί άφρονες εγκέφαλοι και όχι όπως επιθυμεί η Ιστορία.
«Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη κινδυνεύει να διαλυθεί από σερβικές αποσχιστικές απειλές» ανέφερε στις αρχές του χρόνου ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για την Ευρώπη και την Ευρασία Τζέιμς Ο’ Μπράιαν (James O’Brien), κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην πρωτεύουσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Πρόσθεσε ότι αυτή η χώρα κινδυνεύει με καθυστερήσεις στην πορεία της προς την Ε.Ε. εξαιτίας του ότι οι Σέρβοι πολιτικοί ηγέτες στη Βοσνία «κινούνται πλέον ξεκάθαρα αποσχιστικά».
«Αποσχιστικές απειλές»
Η θέση για «κίνδυνο διάλυσης» της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης «εξαιτίας αποσχιστικών απειλών από την ηγεσία της σερβικής οντότητας» διατυπώθηκε πρώτη φορά από χείλη Αμερικανού αξιωματούχου και προδιαθέτει για τη στάση της Ουάσινγκτον στη συνέχεια. Παράλληλα, η κατάσταση στις σχέσεις Κοσσυφοπεδίου – Σερβίας είναι έκρυθμη, ενώ και η ιδέα για έναρξη του Κοσσυφοπεδίου στο ΝΑΤΟ λειτουργεί όχι ενοποιητικά ως προς τη Συμμαχία, αλλά κατασταλτικά απέναντι στο σερβικό στοιχείο.
Ενώπιον της κατάστασης που διαμορφώνεται στη δυτική Χερσόνησο του Αίμου μετά το ξέσπασμα μειζόνων κρίσεων στην ευρύτερη περιφέρεια της Ελλάδας, στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, ψύχραιμοι, ουδέτεροι αναλυτές ακόμα και στη Δύση επισημαίνουν ότι οι συνθήκες που διαμορφώνουν οι δυτικές εμμονικές προσεγγίσεις στη δυτική Βαλκανική και η συνεχής υποστήριξη της αλβανικής «μεγάλης ιδέας» ευνοούν το ξέσπασμα μιας τρίτης μείζονος κρίσης, της οποίας η συνέχεια θα είναι -εννοείται- ανεξέλεγκτη.
Η εφαρμοσμένη ιστορική επιστήμη διδάσκει ότι το φαινόμενο της διάχυσης των κρίσεων δεν συνδέεται ευθέως με την αιτία της εκδήλωσης της πρώτης -χρονικά- κρίσης (π.χ. Ρωσία – Ουκρνία), αλλά μεταφέρεται σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη, με μορφή «επιδημίας» και για λόγους ανεξάρτητους από τα πρώτα αίτια (π.χ. Ισραήλ – Χαμάς, ή δυτική ναυσιπλοΐα – αντάρτες Χούθι στην Ερυθρά θάλασσα). Η Ελλάδα μετέχει στρατιωτικά στην προαναφερθείσα κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα, με όλες τις συνέπειες που αυτή θα παράξει στο μέλλον.
Στο κλίμα αυτό, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στο Σ.Α. του ΟΗΕ Β. Νεμπένζια δήλωσε, με αφορμή την 25η επέτειο βίαιας απόσχισης του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία, ότι για τη Ρωσία το θέμα της νατοϊκής επίθεσης δεν θεωρείται «λήξαν», εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση στη Δύση. «Ο κίνδυνος μιας νέας σύγκρουσης, που θα προκληθεί από δυτικές χώρες, διαφαίνεται σήμερα πάνω από τα Βαλκάνια» είπε χαρακτηριστικά. «Η παράνομη επίθεση του ΝΑΤΟ ήταν το έναυσμα για καταστροφικές τάσεις στα Βαλκάνια. Το ίδιο και τώρα…»
Και ο νοών νοείτω…
- Παρά το εµφατικό «άδειασµα» που της επιφύλασσε η ελληνική κυβέρνηση στο ζήτηµα του Κοσσυφοπεδίου, η Ντόρα Μπακογιάννη συνεχίζει µε αµείωτη ένταση να παραβιάζει τις εθνικές «κόκκινες» γραµµές, τονίζοντας πως από καµία άλλη χώρα-υποψήφια δεν έχουν ζητηθεί τόσες µεταρρυθµίσεις για το Συµβούλιο της Ευρώπης. Μάλιστα, στην παρέµβασή της επιφύλαξε για την ίδια ρόλο πραγµατίστριας, σηµειώνοντας: «Ο πραγµατισµός είναι ένας σπάνιος αλλά κρίσιµος πόρος στην πολιτική και οι ηγέτες που κατάφεραν ποτέ να προωθήσουν τα συµφέροντα των κρατών τους είναι εκείνοι που δεν διστάζουν να πάνε ενάντια στα βασικά ένστικτα του φανατικού εθνικισµού».
