Είναι πάνω από 80 χρόνια πια που η Ευρώπη έχει μια σχετικά ήσυχη ζωή. Μετά τους Γερμανούς του Χίτλερ ξεπέρασε τον Ψυχρό Πόλεμο, αναπτυσσόμενη διαρκώς. Η διάλυση του πρώην ανατολικού μπλοκ προκάλεσε συγκρούσεις και αναταράξεις, αλλά έσβησαν σχετικά γρήγορα.
- «Η θέση μας», εφημερίδα «δημοκρατία»
Οι πολιτικές της ηγεσίες, όμως, ειδικά των πιο ισχυρών κρατών, και το κονκλάβιο των Βρυξελλών έχουν αποφασίσει να μετατρέψουν τη Γηραιά Ήπειρο σε έναν τόπο με άλλη ταυτότητα.
Η αποκάλυψη της «κυριακάτικης δημοκρατίας» και της Μαρίας Δεναξά δείχνει ότι η Ε.Ε. προχωρά στον δρόμο του «υποχρεωτικού» εξισλαμισμού. Για κάποιον δυσεξήγητο λόγο, από την έναρξη της παγκοσμιοποίησης, το 1990, η Ευρώπη μοιάζει να μισεί τον εαυτό της. Και να επιδιώκει με κάθε τρόπο την αυτοανάφλεξή της.
Ο χριστιανισμός, μια από τις πιο ισχυρές συγκολλητικές «ουσίες» των ευρωπαϊκών κοινωνιών επί σχεδόν 20 αιώνες, υποδεικνύεται από τις Βρυξέλλες, έμμεσα ή άμεσα, ως «εχθρός». Τα δήθεν σχέδια για είσοδο και ενσωμάτωση των μουσουλμανικών πληθυσμών που συρρέουν προς την Ευρώπη, και μέσω Τουρκίας, έχουν μετατραπεί σε «ανοιχτά σύνορα» και σε «ημινόμιμα» γκέτο μέσα, έξω και γύρω από μεγαλουπόλεις. Οι κρατικές δαπάνες αυξάνονται ραγδαία, αφαιρώντας πόρους, δίχως ανάλογο αποτέλεσμα στις ζωές των ανθρώπων, ντόπιων αλλά και ξένων.
Υπό την επιχορήγηση και πάλι των Βρυξελλών, η «woke» κουλτούρα βλέπει σεξουαλική παρενόχληση του Ρωμαίου στην Ιουλιέτα, μισογυνικές αναφορές στους αρχαίους Ελληνες συγγραφείς, μισαλλοδοξία σε αγάλματα και σε αριστουργήματα μεγάλων μουσουργών.
Σε καμία άλλη περιοχή του κόσμου δεν παρατηρείται τέτοια πολιτισμική, πολιτική και κοινωνική επίθεση όσο στην Ευρώπη των «νάνων» ηγετών.
Ξαφνικά, η Ρωσία και η Κίνα, που εκπροσωπούν σχεδόν τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό και το ΑΕΠ, μετατρέπονται σε «αντιπάλους» που «πρέπει» να χρησιμοποιείται απέναντί τους πολεμική ρητορική. Η Ε.Ε. δέχεται να χειραγωγείται από τις ΗΠΑ, θυμίζοντας άλλες εποχές, με χώρες-μαριονέτες της Λατινικής Αμερικής. Και ο «σταυρός» αντικαθίσταται με το «έτσι θέλω» και με γενναίες δικές μας χρηματοδοτήσεις από τη μαντίλα και το Κοράνι, στο όνομα κάποιας πολυπολιτισμικής προόδου που γεννά αντίθετες συνθήκες.
Σύντομα θα γίνουν ευρωεκλογές. Κι αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, ο ευρωσκεπτικισμός θα συγκεντρώσει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ποσοστά-ρεκόρ. Ήδη, άλλωστε, σε αρκετές χώρες της Ευρώπης τους τελευταίους μήνες έχουν επικρατήσει τέτοια κόμματα στις βουλευτικές και τις προεδρικές τους εκλογές.
Είναι η ίδια η ύποπτη στρατηγική των Βρυξελλών που προκαλεί την αντίδραση των λαών, σε ολοένα μεγαλύτερες μάζες, σε ολοένα περισσότερες χώρες. Οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν θέλουν -και δεν έχουν και λόγο- να παραδώσουν ό,τι έχτισαν μέσα σε αιώνες, τα «πιστεύω» τους και την ταυτότητά τους, επειδή έτσι αποφάσισαν κάποιες περαστικές Φον ντερ Λάιεν της μπίζνας, μερικά λόμπι και μια χούφτα ΜΚΟ.
Η Ευρώπη είναι μια ανεκτική κοινωνία, που ήξερε να έχει ανοιχτές τις φιλικές της πόρτες προς τους «ξένους». Έχει αποφασίσει, όμως, εδώ και αιώνες να μη γίνει ισλαμιστική ήπειρος και να υιοθετήσει τη δική της κουλτούρα.
Είναι δεδομένο πως όποιος επιχειρήσει στο όνομα μιας χαοτικής πολυπολιτισμικότητας, υποκατώτατων μισθών και φτηνής παραγωγής να καταστρέψει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και τρόπο ζωής θα βρει τεράστιες λαϊκές αντιστάσεις.
