Η αδύναμη ζήτηση για πράσινα προϊόντα περιορίζει τις αναγκαίες επενδύσεις ύψους έως και 700 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε έργα χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε βιομηχανίες με μεγάλες εκπομπές ρύπων, όπως το αλουμίνιο, ο χάλυβας και το τσιμέντο, σύμφωνα με μια πρωτοβουλία που δρομολογήθηκε στην περσινή Σύνοδο Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα (COP28).
Πάνω από 450 βιομηχανικά έργα μεγάλης κλίμακας σε παγκόσμιο επίπεδο αναζητούν επενδύσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων για να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, ανέφερε ο Επιταχυντής Βιομηχανικής Μετάβασης (ITA) σε ανακοίνωσή του την Πέμπτη. «Για να τηρηθούν οι κλιματικοί στόχοι του Παρισιού, μια κρίσιμη μάζα έργων μεγάλης κλίμακας… πρέπει να λάβει την τελική επενδυτική της απόφαση μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια», δήλωσε η ομάδα.
Αλλά οι φορείς ανάπτυξης έργων δεν έχουν εξασφαλίσει σταθερές δεσμεύσεις από τους αγοραστές για προϊόντα χαμηλών εκπομπών άνθρακα, όπως ο πράσινος χάλυβας και τα βιώσιμα αεροπορικά καύσιμα, προκειμένου να εξασφαλίσουν την απαραίτητη χρηματοδότηση, πρόσθεσε. «Η έλλειψη σαφούς και βιώσιμης ζήτησης για προϊόντα χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για τις επενδύσεις. Οι επιχειρήσεις και οι χρηματοδότες δεν μπορούν να δεσμευτούν σε αυτά τα έργα χωρίς βεβαιότητα της αγοράς», δήλωσε η Faustine Delasalle, εκτελεστική διευθύντρια της Γραμματείας του ITA.
Ηγεσίες οι οποίες δεν έχουν εκλεγεί από κανέναν λαό παίρνουν αυθαίρετα αποφάσεις που επηρεάζουν το σύνολο του πλανήτη και όταν μάλιστα οι αποφάσεις αυτές σκάνε στα μούτρα τους ζητάνε και τα ρέστα από τον κόσμο, κάνοντας παράπονα για την έλλειψη ζήτησης «πράσινων» βιομηχανικών προϊόντων. Αλήθεια, ποιος ζήτησε την πράσινη μετάβαση; Και ποιος είναι αυτός που έχει να κερδίσει από αυτή; Προς το παρόν πάντως δεν κερδίσει κανένας, καθώς οι ίδιοι άνθρωποι που την αποφάσισαν, ήδη άρχισαν τις υπεκφυγές για τους ανεφάρμοστους στόχους που έχουν θέσει.
