Το Δημοκρατικό Κόμμα βρίσκεται σε σύγχυση μετά την ηχηρή επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, αφήνοντας πολλούς στις τάξεις του να αμφισβητούν τις αποφάσεις που οδήγησαν σε αυτή την εντυπωσιακή ήττα.
Ο απόηχος των εκλογών αποκάλυψε βαθιά ρήγματα, με τους γνώστες του κόμματος να κατηγορούν τα πάντα, από την καθυστερημένη αποχώρηση του Μπάιντεν μέχρι την αδυναμία της Χάρις να εμπνεύσει εμπιστοσύνη ως νέα υποψήφια. Για πολλούς Δημοκρατικούς, αυτή η ήττα μοιάζει αυτοπροκαλούμενη, αποτέλεσμα πεισματικών αποφάσεων που αγνόησαν τις ανησυχίες των ψηφοφόρων για την αύξηση του πληθωρισμού, το χάος στα σύνορα και, πάνω απ’ όλα, την ηλικία και την νοητική κατάσταση του Μπάιντεν.
Η τελική απόφαση του Μπάιντεν να παραιτηθεί τον Ιούλιο, πιεζόμενος από κομματικά στελέχη όπως ο Ομπάμα και η Πελόζι, ήρθε πολύ αργά για να δώσει στον Χάρις τα απαραίτητα όπλα για να κερδίσει. Μέχρι τότε, η ζημιά είχε ήδη επέλθει. Πολλοί Δημοκρατικοί διατείνονται τώρα ότι, αν ο Μπάιντεν είχε αποχωρήσει νωρίτερα, το κόμμα θα μπορούσε να είχε συσπειρωθεί γύρω από έναν νέο υποψήφιο, αναδιαμορφώνοντας την πλατφόρμα του και αναζωογονώντας το μήνυμά του. Αλλά όπως εξελίχθηκε, η Χάρις δεν μπόρεσε να πείσει τους ψηφοφόρους ότι θα μπορούσε να ηγηθεί διαφορετικά.
Στον απόηχο της νίκης του Τραμπ, οι στρατηγοί του κόμματος εμπλέκονται σε πικρές συζητήσεις, αμφισβητώντας ανοιχτά τις επιλογές του κόμματος. Βασικοί σύμβουλοι της Χάρις, μιλώντας ανώνυμα, εξέφρασαν την απογοήτευσή τους επειδή «τους παραδόθηκε μια άθλια κατάσταση», επισημαίνοντας ότι χωρίς προκριματικές εκλογές, η Χάρις δεν είχε κανένα τρόπο να καθιερώσει πραγματικά τη δική της ατζέντα εκτός από εκείνη του Μπάιντεν. Ορισμένα στελέχη των Δημοκρατικών βγάζουν μάλιστα ανοιχτά την απογοήτευσή τους, χαρακτηρίζοντας την ήττα «καταστροφικό πλήγμα» για το κόμμα που θα τους στοιχειώνει για χρόνια.
Με τους Ρεπουμπλικάνους να αποκτούν τον έλεγχο της Γερουσίας και ενδεχομένως της Βουλής, οι Δημοκρατικοί αντιμετωπίζουν μια δύσκολη μάχη καθώς παλεύουν με την εσωτερική κριτική και την επίρριψη ευθυνών. Οι ηγέτες του κόμματος αγωνίζονται να επαναπροσδιορίσουν ένα όραμα για το μέλλον, αλλά οι άμεσες επιπτώσεις είναι σαφείς: η επιστροφή του Τραμπ άφησε τους Δημοκρατικούς διχασμένους, χωρίς κατεύθυνση και αντιμέτωπους με έναν αβέβαιο δρόμο μπροστά τους. Η αίσθηση της κρίσης στο εσωτερικό του κόμματος είναι αισθητή, καθώς γίνεται όλο και πιο εμφανές ότι χωρίς σοβαρή ενδοσκόπηση, οι Δημοκρατικοί κινδυνεύουν να διασπαστούν περαιτέρω, αφήνοντας τον Τραμπ και το GOP να υπαγορεύσουν την πορεία του επόμενου κεφαλαίου της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας.
